II SA/Wr 791/14

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 23 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków radcy prawnego P.K. o przyznanie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi A.B. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu rozbiórki i prowadzenia postępowania legalizacyjnego w sprawie stawu hodowlanego postanawia: przyznać radcy prawnemu P.K. od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opłatę za zastępstwo prawne w łącznej wysokości 369 zł (trzysta sześćdziesiąt dziewięć złotych), w tym 23% VAT oraz 4, 20 zł (cztery złote i 20 groszy) z tytułu poniesionych wydatków. Postanowieniem z dnia 5 maja 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony w dniu 18 czerwca 2015 r. radca prawny P.K.. Pełnomocnik w skardze kasacyjnej od wyroku tut. Sądu z dnia 9 kwietnia 2015 r. zażądał przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych oraz zwrot wydatku w wysokości 4, 20 zł tytułem kosztów korespondencji. W odpowiedzi na zażalenie złożone przez uczestnika postępowania pełnomocnik wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu zażaleniowym. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać łączną opłatę za zastępstwo prawne, tj. za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (221, 40 zł) oraz za udział w postępowaniu zażaleniowym (147, 60 zł) oraz poniesiony, udokumentowany niezbędny wydatek (koszt przesyłki listowej), tj. łącznie kwotę 373, 20 zł (kwota dotycząca opłaty za zastępstwo prawne zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 15 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" oraz pkt 1 lit. "c" oraz § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "d" w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. jedn. z 2013 r. Dz. U. poz. 490) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.jedn. z 2011 r., Dz. U. Nr 177, poz.1054 ze zm.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej p.p.s.a. (t.jedn. z 2012 r. Dz. U. poz. 270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.