II SA/Wr 797/16

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu Michał Kazek po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku radcy prawnego A.B.o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi C.D. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia 16 września 2016 r. nr 1140/2016 w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia przyznać radcy prawnemu C.D. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opłatę w kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20zł (słownie: pięćdziesiąt pięć 20/100), tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. W sprawie, postanowieniem z dnia 26 stycznia 2017. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał C.D. prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym również ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych we Wrocławiu wyznaczyła stronie skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego A.B. Ustanowiony z urzędu radca prawny występował w sprawie w imieniu strony skarżącej w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, dokonał przeglądu akt, sporządził i złożył pismo procesowe z dnia 2 maja 2017 r. uzupełniające argumentację skargi C.D. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w E. w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia, która została oddalona w całości wyrokiem Sądu z dnia 9 maja 2017 r., oraz wniósł o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku. W treści pism procesowych z dnia 2 maja, 20 i 30 czerwca 2017 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie kosztów udzielenia pomocy prawnej według norm przepisanych, oraz oświadczenie, że koszty te nie zostały uiszczone w całości ani w części. W sprawie zważono, co następuje. Stosownie do brzmienia art. 250 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 2 pkt 1) i 2 ) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. poz. 1715) (dalej: Rozporządzenie), koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Opłatę ustala się w wysokości określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 4 ust. 1 Rozporządzenia). Z kolei w § 21 Rozporządzenia ustalone zostały stawki opłat za konkretne czynności procesowe w pierwszej i drugiej instancji postępowania przed sądem administracyjnym. Przepis ten przewiduje odpowiednie stawki opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - opłatę obliczoną na podstawie § 8, za sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego - 600 zł i w innej sprawie - 240 zł (odpowiednio lit. a, b i c pkt 1) ust. 1 § 21 Rozporządzenia). W sprawie ustanowiony z urzędu radca prawny podejmował czynności procesowe w imieniu skarżącego w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji. Stawkę opłaty w sprawie określa § 21 ust. 1 pkt 1) lit. c w kwocie 240 zł dla spraw innych, do których zalicza się sprawę ze skargi na postanowienie w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. W związku z tym wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi należało przyznać opłatę za występowanie przed sądem administracyjnym pierwszej instancji w kwocie 240 zł. Wedle § 4 ust. 3 Rozporządzenia w sprawach, których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Ponieważ stawka podatku od towarów i usług wynosi 23% (art. 5 ust. 1 pkt 1) w zw. z art. 8 ust. 1, art. 41 ust. 1 i art. 146a pkt 1) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - tekst jednolity w Dz. U. 2017 r. poz. 1221 ze zm.) podatek, o który podwyższeniu podlega wynagrodzenie radcy prawnego, wynosi w sprawie 55,20 zł (23% kwoty 240 zł). Reasumując, referendarz sądowy postanowił przyznać ustanowionemu z urzędu radcy prawnemu koszty za występowanie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w kwocie 240 zł, powiększone o podatek od towarów i usług obliczony według wyżej wskazanej stawki podatkowej w kwocie 55,20 zł, w łącznej kwocie 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100). Postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu znajduje oparcie w wyżej wskazanych przepisach prawa oraz w art. 258 § 1 i § 2 pkt 8) Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając na uwadze powyższe referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu postanowił jak w sentencji.