II SA/Wr 805/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej z dnia 26 kwietnia 2012 r. o przywrócenie terminu "o zwrot kosztów sądowych" w sprawie ze skargi K.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej postanawia: odrzucić wniosek. Wyrokiem z dnia 21 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. opisaną w sentencji niniejszego postanowienia. Pismem datowanym na dzień 21 lutego 2011 r., a nadanym w dniu 22 lutego 2012 r. skarżąca wniosła o zwrot kosztów sądowych wskazując, że ze względu na towarzyszący jej, w związku z rozprawą, stres, zapomniała złożyć wniosek o zwrot kosztów. Dopiero po ponownym zapoznaniu się z pouczeniem zawartym w zawiadomieniu o rozprawie dostrzegła punkt dotyczący zwrotu kosztów. W dniu 26 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem o sygn. akt II SA/Wr 805/11 oddalił omówiony wniosek. W piśmie z dnia 26 kwietnia 2012 r. skarżąca zwróciła się "o przywrócenie terminu o zwrot kosztów sądowych". Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – zwanej dalej p.p.s.a.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Po myśli § 2 omawianego przepisu we wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przepis art. 88 wskazuje natomiast, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie jej terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, której to czynności strona nie dokonała w terminie bez swojej winy. Jednakże w myśl przepisu art. 88 p.p.s.a spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Dlatego też w pierwszej kolejności ocenie Sądu podlegała dopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o przyznanie należnych kosztów. Termin do zgłoszenia takiego wniosku został określony w art. 210 § 1 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że wniosek taki może zostać przez stronę zgłoszony najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. Jeżeli terminu tego strona nie zachowa, w myśl powołanego przepisu, traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów. Zatem przepis ten nie wskazuje ściśle określonego terminu (np. siedmiodniowy termin wniesienia zażalenia) lecz sytuację, w której możliwość dokonania konkretnej czynności procesowej jest ograniczona fazą postępowania jaką jest zamknięcie rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia. Przy tym podkreślić należy, że z powołanego wyżej przepisu wynika, że przekroczenie tego terminu powoduje utratę przez stronę uprawnienia do zwrotu kosztów. Taki określony termin jest terminem prekluzyjnym - nieprzekraczalnym i nieprzywracalnym. Zarówno w literaturze, jak i w orzecznictwie przyjmuje się, iż nie jest możliwe przywrócenie terminu dokonania takiej czynności, która mogła być podjęta tylko do określonego momentu. Podobną prekluzję ustanawia przepis art. 109 § 1 kpc i orzecznictwo sądów cywilnych również przyjmuje, że po zamknięciu rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia przywrócenie terminu do zgłoszenia roszczenia o zwrot kosztów procesu jest niedopuszczalne. Pogląd taki – który Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela – wyraził m. in. Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach w swym postanowieniu z dnia 19 marca 2007 r. sygn. akt IV SA/Gl 426/06 (ONSAiWSA 2(23)/2008 s. 66). Z tego też względu wniosek, jako niedopuszczalny w oparciu o art. 88 p.p.s.a., podlegał odrzuceniu.