II SA/Wr 827/24

WyrokWSA we Wrocławiu2025-04-03

Skład orzekający: Sędzia WSA Adam Habuda, Sędzia WSA Olga Białek, Asesor WSA Marta Pawłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy dopuszczalna jest aktualizacja informacji w ewidencji gruntów i budynków polegająca na zmianie użytku gruntowego z rolnego na leśny, jeśli nieruchomość nie jest ujęta w obowiązującym Planie Urządzenia Lasu?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że aktualizacja informacji w ewidencji gruntów i budynków w zakresie granic i powierzchni lasów może nastąpić wyłącznie na podstawie ustaleń Planu Urządzenia Lasu. Brak uwzględnienia nieruchomości w obowiązującym Planie Urządzenia Lasu uniemożliwia dokonanie takiej aktualizacji, nawet jeśli stan faktyczny (zalesienie) i dokumentacja geodezyjna wskazują na zmianę użytku. Plan Urządzenia Lasu stanowi lex specialis w stosunku do przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego w tym zakresie.
Stan faktyczny
Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo W. złożyło wniosek o zmianę użytku gruntowego z rolnego na leśny na działce ewidencyjnej nr [...] w obrębie B., gmina W.(1), która została nabyta i zalesiona w 2023 roku. Starosta odmówił aktualizacji, wskazując na brak uwzględnienia działki w obowiązującym Planie Urządzenia Lasu. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Nadleśnictwo wniosło skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów ustawy o lasach i prawa geodezyjnego.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Adam Habuda Sędziowie: Sędzia WSA Olga Białek Asesor WSA Marta Pawłowska (spr.) Protokolant: starszy referent Tomasz Gołębiowski po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 20 marca 2025 r. sprawy ze skargi Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe Nadleśnictwo W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego we Wrocławiu z dnia 18 września 2024 r. nr GK-ONG.7221.45.2024.KB w przedmiocie odmowy dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę w całości. Zaskarżoną decyzją z dnia 18 września 2024 r., nr GK-ONG.7221.45.2024.KB, po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe Nadleśnictwo W. (dalej jako "strona skarżąca"), od decyzji Starosty W. z dnia 30 lipca 2024 r. nr GK.6620.443.2024, orzekającej "odmówić dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, w zakresie zmiany użytku gruntowego na działce ewidencyjnej nr [...] w obrębie ewidencyjnym B., gmina W.(1) w sposób wykazany w dokumentacji geodezyjnej opracowanej przez geodetę uprawnionego J. L. w ramach pracy geodezyjnej [...] przyjętej do zasobu w dniu 14.05.2024 r. 221.45.2024.KB, Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej jako: "DWINGiK", lub "organ odwoławczy"), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że wnioskiem z dnia 22 maja 2024 r. znak [...] strona skarżąca wystąpiła do Starosty W. o "zmianę użytku rolnego gruntu ornego klasy IVB (RIVB) na działce nr [...], obręb ewidencyjny B., gmina W.(1), na użytek Ls - lasy, zgodnie z dołączonymi do wniosku załącznikami, tym samym zgłaszając zmianę sposobu użytkowania części wyżej wymienionej nieruchomości gruntowej niezabudowanej". We wniosku podniesiono, iż "nieruchomość ta została nabyta i zalesiona przez Nadleśnictwo W. w 2023 roku jako grunty przeznaczone do zalesienie zgodnie z wydaną przez Gminę W.(1) decyzją nr 52/2023 o warunkach zabudowy z dnia 08.08.2023 r. Nadleśnictwo W. zleciło dla geodety uprawnionego wykonanie operatu geodezyjnego niezbędnego do aktualizacji użytków na wyżej wymienionej nieruchomości gruntowej niezabudowanej, który został przyjęty do zasobu geodezyjnego i kartograficznego Starostwa Powiatowego w W. w dniu 14.05.2024 r., numer przyjęcia [...]". Do wniosku dołączono załącznik graficzny oraz decyzję o warunkach zabudowy nr 52/2023 z dnia 8 sierpnia 2023 r., wydaną przez Wójta Gminy W.(1). Pismem z dnia 5 czerwca 2024 r. Starosta zwrócił się do wnioskodawcy o "przedłożenie wypisu z obowiązującego Planu Urządzeń Lasów, w którym powyższa działka jest uwzględniona". W odpowiedzi strona skarżąca przedstawiła obowiązujący Plan Urządzenia Lasu i wskazała, że "działka ewidencyjna nr [...] położona w obrębie ewidencyjnym B., gmina W.(1) została nabyta przez Nadleśnictwo W. w lutym 2023 r. W związku z powyższym, przedmiotowa nieruchomość, w tym wnioskowany o aktualizację użytek, grunty orne klasy IVb (RIVb) o powierzchni [...] ha na użytek lasy (Ls), nie jest ujęta w obowiązującym obecnie Planie Urządzenia Lasu na lata 2015-2024 dla Nadleśnictwa W. ze stanem na 01.01.2015 r., który zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U.2024.0.530 t.j.) jest sporządzany na 10 lat. Ponadto część działki nr [...] położonej w obrębie ewidencyjnym B. o użytku RIVb o powierzchni [...] ha została już zalesiona w 2023 roku. W tworzonym obecnie Planie Urządzenia Lasu na lata 2025-2034 dla Nadleśnictwa W. przedmiotowa nieruchomość zostanie opisana jako drzewostan". Opisaną w części wstępnej uzasadnienia decyzją z dnia 30 lipca 2024 r., Starosta odmówił dokonania aktualizacji zgodnie z wnioskiem strony wskazując , że ewidencję gruntów i budynków prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach i dane z niej wynikające, nie mogą być sprzeczne z danymi wynikającymi z planu Urządzenia lasu. Tymczasem tak stałoby się w niniejszej sprawie, w wypadku uwzględnienia wniosku. Utrzymując w mocy tę decyzję, po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez stronę skarżącą, DWINGiK w pierwszej kolejności wyjaśnił, że materialno-prawną rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2024 r. poz. 1151 ze zm., dalej w skrócie jako: "p.g.k") oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2024 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2024 r. poz. 219). W myśl art. 2 pkt 8 p.g.k., pod pojęciem ewidencja gruntów i budynków rozumie się system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Prowadzenie ewidencji gruntów i budynków należy do zadań starosty, o czym stanowi art. 7d pkt 1 ustawy. Stosownie do art. 20 ust. 1 p.g.k, ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące: 1) gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty; 2) budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych; 3) lokali - ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej. Ponadto, w ewidencji gruntów i budynków wykazuje się także m.in. właścicieli nieruchomości (art. 20 ust. 2 pkt 1 p.g.k tej ustawy). Zgodnie z art. 20 ust. 3 p.g.k, grunty rolne i leśne obejmuje się gleboznawczą klasyfikacją gruntów, przeprowadzaną w sposób jednolity dla całego kraju, na podstawie urzędowej tabeli klas gruntów. Ponadto, stosownie do art. 20 ust. 3a p.g.k, ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach. Przepisu ust. 3 nie stosuje się do gruntów leśnych stanowiących własność Skarbu Państwa zarządzanych przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, z wyjątkiem gruntów leśnych o powierzchni do 10 ha znajdujących się w enklawach i półenklawach wśród gruntów o innej formie własności (art. 20 ust. 3b p.g.k). Zgodnie z art. 24 ust. 2a p.g.k, informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji: 1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji; 2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. Zgodnie z art. 24 ust. 2b ustawy, aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów 0. budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b; 2) w drodze decyzji administracyjnej – w pozostałych przypadkach. Zgodnie z treścią art. 24 ust. 2 c p.g.k. odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji następuje w drodze decyzji administracyjnej. Dalej organ odwoławczy wyjaśniał w uzasadnieniu decyzji, że sposób prowadzenia ewidencji gruntów i budynków, a także szczegółowy zakres informacji objętych tą ewidencją reguluje rozporządzenie Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 27 lipca 2024 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. W myśl § 16 ust. 1 pkt 4 tego rozporządzenia, do danych ewidencyjnych dotyczących działki ewidencyjnej zalicza się m.in. pola powierzchni użytków gruntowych i klas bonitacyjnych w obszarze działki ewidencyjnej. Zgodnie z § 8 ust. 1 tego rozporządzenia, użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy: 1) grunty rolne; 2) grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione; 3) grunty zabudowane i zurbanizowane; 4) grunty pod wodami; 5) tereny różne. Natomiast stosownie do § 9 ust. 2 tego rozporządzenia, grunty leśne oraz zadrzewione i zakrzewione, o których mowa w § 8 ust. 1 pkt 2, dzielą się na: 1) lasy, oznaczone symbolem Ls; 2) grunty zadrzewione i zakrzewione, oznaczone symbolem Lz. Ponadto, załącznik nr 1 do rozporządzenia zawiera tabelę określającą cechy gruntów i inne przesłanki, które decydują o zaliczaniu gruntów do poszczególnych użytków gruntowych. I tak w pozycji nr 10 tej tabeli wpisano, iż do lasów zalicza się grunty określone jako "las" w ustawie z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz.U. z 2023 r. poz. 1356, z późn. zm.). Zgodnie z art. 3 ustawy o lasach, lasem w rozumieniu ustawy jest grunt: 1) o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną (uprawami leśnymi) - drzewami i krzewami oraz runem leśnym - lub przejściowo jej pozbawiony: a) przeznaczony do produkcji leśnej lub b) stanowiący rezerwat przyrody lub wchodzący w skład parku narodowego albo wpisany do rejestru zabytków; 2) związany z gospodarką leśną, zajęty pod wykorzystywane dla potrzeb gospodarki leśnej: budynki i budowle, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, a także wykorzystywany na parkingi leśne i urządzenia turystyczne. DWINB wskazał również, że zgodnie z art. 20 ust. 2 ustawy o lasach, w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. W myśl art. 23 ust. 1 ustawy o lasach, zmiana planu urządzenia lasu lub uproszczonego planu urządzenia lasu może być dokonana aneksem, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4 oraz zachowaniem przepisów art. 22. Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego organ odwoławczy podniósł, że przepis stanowi regulację szczególną w stosunku do ogólnych zasad dotyczących sposobu uwzględniania i wprowadzania zmian w powszechnej ewidencji gruntów i budynków. Podkreślił, że obowiązek stosowania przepisów ustawy o lasach wynika wprost z art. 20 ust. 3 a ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, co w konsekwencji oznacza, że obowiązek aktualizowania danych ewidencyjnych, podlega ograniczeniu w stosunku do zmian dotyczących ustalania granic i powierzchni lasów. Odnosząc przytoczone uregulowania do realiów rozpatrywanej sprawy organ odwoławczy podniósł, że wniosek strony skarżącej dotyczył dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków polegającej na zmianie części użytku gruntowego działki ewidencyjnej nr [...] położonej w obrębie B., gminy W.(1), stanowiącej grunty orne, o powierzchni [...] ha, na użytek gruntowy lasy. W odniesieniu do tej działki została wydana decyzja o warunkach zabudowy, ustalająca warunki zabudowy "dla inwestycji obejmującej zmianę sposobu zagospodarowywania gruntu rolnego na grunt leśny", jednakże obszar ten nie jest ujęty w obowiązującym Planie Urządzenia Lasu na lata 2015-2024 dla Nadleśnictwa W. Jak wynika z informacji przekazanej przez wnioskodawcę, działka ta została nabyta przez Nadleśnictwo W. w lutym 2023 r. Zatem w celu dokonania aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków polegającej na powiększeniu zasięgu użytku grantowego las, niezbędne są odpowiednie ustalenia w planie urządzania lasu. Z tych względów, w szczególności z uwagi na to, iż grunty działki ewidencyjnej nr [...], położonej w obrębie B., nie spełniają kryteriów określonych w art. 20 ust. 3a ustawy p.g.k., wniosek zawierający żądanie aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków polegającej na zmianie użytków rolnych na las, należało rozpatrzyć negatywnie. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, DWINB wyjaśnił, że art. 20 ust. 2 ustawy o lasach stanowi, iż w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. Zatem treść tego przepisu nie zawiera zapisów dotyczących wyjątków od stosowania tego przepisu w sposób wskazany przez Odwołującego. Natomiast w odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 24 ust. 2c p.g.k.) poprzez jego błędne zastosowanie i wydanie decyzji odmownej, podczas, gdy dokumentacja geodezyjna opracowana przez geodetę uprawnionego J. L. w ramach pracy geodezyjnej [...] została pozytywnie zweryfikowana i przyjęta do zasobu wyjaśnił, że przyjęcie dokumentacji geodezyjnej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nie zwalnia organu prowadzącego ewidencję gruntów i budynków z jej oceny jako środka dowodowego, mającego stanowić podstawę dokonania żądanej aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków. Wskazał przy tym dodatkowo uchybienia w przedstawionych wynikach prac geodezyjnych, nie zauważone przez organ pierwszej instancji przy dokonywaniu ich weryfikacji. Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem strona skarżąca wywiodła skargę do tutejszego Sądu, domagając się jego uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj. 1) art. 20 ust. 2 ustawy o lasach (dalej jako "u.o.l.") poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że brak ustaleń w planie urządzania lasu i uproszczonym planie urządzania lasu dla nieruchomości dotychczas tymi planami nieobjętej, uniemożliwia dokonanie aktualizacji ewidencji gruntów i budynków poprzez wprowadzenie zmiany ewidencyjnej gruntów ornych na las, podczas gdy organ jest zobowiązany do uwzględnienia ustaleń zawartych w planie urządzania lasu, ale wyłącznie w sytuacji gdy ma nastąpić zmiana ewidencyjna co do gruntu objętego już tymi planami; 2) art. 24 ust. 2 c p.g.k. poprzez jego błędne zastosowanie i wydanie decyzji odmownej w sprawie aktualizacji ewidencji, podczas gdy dokumentacja geodezyjna opracowana przez geodetę uprawnionego J. L. w ramach pracy geodezyjnej [...] została pozytywnie zweryfikowana i przyjęta do zasobu. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że stanowisko prezentowane przez organy jest błędne i nielogiczne, a dodatkowo prowadzi do powstanie niezgodności na gruncie ewidencyjnym i podatkowym. W ocenie strony, ewidencja powinna przede wszystkim odzwierciedlać stan faktyczny. Wskazano również, że działka została ujęta w opisie taksacyjnym i w projekcie planu urządzania lasu na lata 2025 – 2035 jako grunt leśny. Strona podniosła, że organ popełnił błąd logiczny przy podejmowaniu decyzji, albowiem usiłował uwzględnić ustalenia planu dla gruntu nigdy tym planem nieobjętego. Tymczasem w ocenie strony, celem art. 20 ust. 2 u.o.l. jest uwzględnianie ustaleń planów w odniesieniu do gruntów będących lasem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 20 marca 2025 r. strona skarżąca podtrzymała stanowisko wyrażone w skardze i podniosła, że art. 20 u.o.l. jest wzmocnieniem ochrony gruntów leśnych i rzecznictwo sądowe to potwierdza. Brak aktualizacji ewidencji, przekłada się na niemożliwość dokonywania prawidłowych rozliczeń podatkowych. Pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi w całości, wskazując na aktualne orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga jest niezasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 2492), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935), dalej p.p.s.a., który stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 p.p.s.a., uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Łodzi utrzymująca w mocy decyzję Starosty W. w przedmiocie odmowy aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków polegającej na wpisaniu w odniesieniu do działki oznaczonej nr [...] obręb ewidencyjny B., gmina W.(1), w miejsce gruntów rolnych – lasu. Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jedn.: Dz.U. z 2021 r., poz. 1990 z późn. zm.), w związku z przepisami ustawy z 28 września 1991 r. o lasach (tekst jedn.: Dz.U. z 2022 r., poz. 672). Na wstępie wyjaśnić jednak należy, że zgodnie z art. 24 ust. 2a p.g.k., informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji: 1) z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z: a) przepisów prawa, b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4, c) materiałów zasobu, d) wykrycia błędnych informacji 2) na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania. W myśl art. 24 ust. 2b p.g.e.i.k., aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje: 1) w drodze czynności materialno-technicznej na podstawie: a) przepisów prawa, b) wpisów w księgach wieczystych, c) prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu, d) ostatecznych decyzji administracyjnych, e) aktów notarialnych, ea) aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych, f) zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu, g) wpisów w innych rejestrach publicznych, h) dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, z uwzględnieniem art. 20 ust. 2b; 2) w drodze decyzji administracyjnej - w pozostałych przypadkach. Odmowa aktualizacji informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków następuje w drodze decyzji administracyjnej (art. 24 ust. 2c p.g.i.k.). W niniejszej sprawie strona skarżąca wystąpiła z wnioskiem o zmianę klasyfikacji działki oznaczonej nr [...], położonej w obrębie B., gmina W.(1), albowiem działka ta została przez stronę nabyta jako działka składająca się z gruntów rolnych w lutym 2023 r., następnie została przez stronę zalesiona, zgodnie z uzyskaną decyzją o warunkach zabudowy oraz wykonanymi pracami geodezyjnymi, przyjętymi do zasobu geodezyjnego stąd, w ocenie strony skarżącej, w ewidencji gruntów powinna zostać dokonana zmiana z gruntów rolnych na leśnie. Jednocześnie nie jest w sprawie sporne, ze działka ta – jako nabyta przez stronę skarżącą w 2023 r., nie jest ujęta w planie urządzania lasu na lata 2015-2025. Zgodnie z treścią art. 20 ust. 3a p.g.i.k., ewidencję gruntów i budynków w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach. Stosownie zaś do art. 20 ust. 2 ustawy o lasach, w ewidencji gruntów i budynków uwzględnia się ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasu. Plan urządzenia lasu stanowi podstawowy dokument gospodarki leśnej opracowywany dla określonego obiektu, zawierający opis i ocenę stanu lasu oraz cele, zadania i sposoby prowadzenia gospodarki leśnej (art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy o lasach). Jak słusznie zaznaczył organ geodezyjny w niniejszej sprawie, orzecznictwo sądowoadministracyjne ukształtowało stanowisko w odniesieniu do przytaczanych przepisów, że przepis art. 20 ust. 3a p.g.i.k. nakazujący uwzględnianie w ewidencji gruntów i budynków przepisów o lasach, stwarza dodatkowy reżim prawny dla organu ewidencyjnego. Tym samym przepis ten traktować należy jako wyjątkowy, a zatem niepodlegający wykładni rozszerzającej. W rezultacie zawarty w art. 20 ust. 2 ustawy o lasach wymóg, aby w ewidencji gruntów uwzględniać ustalenia planów urządzenia lasu i uproszczonych planów urządzenia lasu dotyczące granic i powierzchni lasów, musi być rozumiany literalnie. Plan urządzenia lasu jest zatem dokumentem, który uprawnia do aktualizacji danych dotyczących granic i powierzchni lasów, a co przesądza także i o treści wpisów w ewidencji gruntów. Zmiany w ewidencji gruntów i budynków nie mogą być więc dokonywane wbrew planom urządzania lasów. Plan urządzenia lasu zawiera bowiem nie tylko opis, ale także zestawienie powierzchni lasów i gruntów do zalesienia (art. 18 ust. 4 pkt 1 lit. a ustawy o lasach, por.m.in. wyroki NSA: z 19 sierpnia 2014 r., sygn. akt I OSK 38/13, z 30 czerwca 2011 r. sygn. akt I OSK 1240/10, z dnia 21 września 2017 r., sygn. akt I OSK 472/17, z 8 kwietnia 2022 r., sygn. akt I OSK 28/21, z 16 kwietnia 2024 r., sygn. akt I OSK 397/21, dostępne: cbois.nsa.gov.pl). Sąd wskazuje, że nie jest prawdą stanowisko strony skarżącej, że pogląd przyjęty w zaskarżonej decyzji uniemożliwia aktualizację ewidencji gruntów nawet przez 10 lat, ponieważ tyle obowiązuje plan urządzania lasu. Plan urządzania lasu może być bowiem również aktualizowany, a jego treść podlegać zmianom w ciągu dekady jego obowiązywania. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 września 2024 r., sygnatura akt I OSK 881/23: "art. 20 ust. 2 ustawy o lasach stanowi lex specialis w stosunku do uregulowań zawartych w ustawie Prawo geodezyjne i kartograficzne. Związanie organów ewidencji gruntów i budynków wynikającą z planu urządzenia lasu jego powierzchnią i granicami oznacza więc, że dopóki w planie urządzenia lasu nie zostanie dokonana zmiana, o jakiej mowa w art. 23 ust. 1 ustawy o lasach, dopóty organy prowadzące ewidencję gruntów i budynków nie są uprawnione do dokonywania w prowadzonej przez siebie ewidencji zmian powierzchni i granic lasu, które nie odpowiadałyby ustaleniom planu urządzenia lasu. Organ ewidencji gruntów i budynków nie może dokonywać zmian w danych ewidencyjnych dotyczących lasu, które byłyby niezgodne z ustaleniami planu urządzenia lasu. W takiej sytuacji zmiana danych odnoszących się do lasu, w pierwszej kolejności musi zostać wprowadzona przez właściwy organ do planu urządzenia lasu. Stwierdzić zatem należy, że plan urządzenia lasu jest dokumentem, na podstawie którego mogą być aktualizowane dane dotyczące granic i powierzchni lasów leżących na terenie objętym tym planem". Okoliczność wykonanych i przyjętych do zasobu prac geodezyjnych, nie może mieć wpływu na przedstawione stanowisko, a aktualizacja w ewidencji nie będzie mogła być dokonana, bez uprzedniej koniecznej zmiany w planie urządzania lasu. Wobec powyższego, podniesione w skardze zarzuty należało uznać za niezasadne. Zdaniem sądu, materiał dowodowy w sprawie został zgromadzony i zbadany w sposób wyczerpujący, podjęto wszelkie kroki niezbędne dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku wydania decyzji o przekonującej treści, zaś uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi określone w art. 107 § 3 k.p.a. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło