II SA/Wr 83/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 22 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. na uchwałę Rady Miejskiej W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...] postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 300 zł (słownie: trzysta złotych). Pismem z dnia 7 stycznia 2016 r. A. sp. z o.o. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej W. z dnia [...] r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru [...]. Jak wynika z prezentaty widocznej na 1 stronie skargi, złożono ją osobiście w dniu 13 stycznia 2016 r. w Urzędzie Miejskim W. (k. 3 akt sądowych). Do skargi dołączono kopię wezwania do usunięcia naruszenia prawa, które spółka skierowała do Rady Miejskiej W.. Wezwanie doręczono do Urzędu Miejskiego W. w dniu 23 października 2015 r. (k. 25 akt sądowych). Jak wynika z dalszych załączników do skargi, Rada Miejska W. udzieliła pełnomocnikowi spółki odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 3 grudnia 2015 r., które doręczono do siedziby spółki w dniu 7 grudnia 2015 r. (k. 31 i 32 akt sądowych). W odpowiedzi na złożoną skargę Prezydent W. wniósł o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2015 r. poz. 1515 ze zm.), każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Do skargi wnoszonej w tym trybie ma zastosowanie przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), z którego wynika, iż w normalnym toku czynności podejmowanych przez skarżącego w celu wniesienia skargi do sądu na uchwałę organu gminy, po wniesieniu wezwania, skarżący otrzymuje odpowiedź na wezwanie. Następnie, jeżeli w ocenie skarżącego wezwanie nie było skuteczne, wnosi skargę w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie. Jeżeli natomiast organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, skarżący powinien wnieść skargę w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia (zob. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA z 2007 r. Nr 3, poz.60). Dokonując oceny w zakresie dopuszczalności skargi, sąd stwierdziłł, że w rozpoznawanej sprawie zaskarżenie kwestionowanej uchwały nastąpiło z uchybieniem terminu do wniesienia skargi. Jak wynika z akt sprawy, strona skarżąca wezwała Radę Miejską W. do usunięcia naruszenia prawa w dniu 23 października 2015 r. Odpowiedź na to wezwanie skarżąca otrzymała w dniu 7 grudnia 2015 r. Od tego dnia należy wyznaczyć termin 30-dniowy na wniesienie skargi. Termin ten upłynął z dniem 6 stycznia 2016 r., który jednak był dniem wolnym od pracy. Uwzględniając więc przepis art. 83 § 2 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, należy przyjąć, iż w niniejszym przypadku ostatnim dniem na wniesienie skargi do sądu był dzień 7 stycznia 2016 r. (czwartek), będący dniem roboczym. Tymczasem, jak już wspomniano, pełnomocnik skarżącej spółki złożył skargę w siedzibie Urzędu Miejskiego W. w dniu 13 stycznia 2016 r. Sąd uznał więc, że w świetle przytoczonych okoliczności faktycznych i przepisów prawa, skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia i należało ją odrzucić. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia. Jeżeli chodzi o rozstrzygnięcie w pkt II sentencji postanowienia, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zobligowany był – stosownie do przepisu art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. – orzec o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi w sytuacji, gdy skarga podlegała odrzuceniu.