II SA/Wr 835/14

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M.o przyznanie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi R.na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia ... w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego od decyzji organu I instancji w sprawie nakazania zamontowania brakującej ławy kamieniarskiej na dachu budynku postanawia: przyznać radcy prawnej M.od Skarbu Państwa- Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 147, 60 zł (sto czterdzieści siedem złotych i sześćdziesiąt groszy), w tym 23% VAT Postanowieniem z dnia 6 lutego 2015 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy m.in. w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych we W., na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona w dniu 19 marca 2015 r. radca prawna M.. W wyroku z dnia 23 czerwca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał pełnomocnikowi skarżącego kwotę 295, 20 zł tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Pełnomocnik wraz z opinią o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej pismem z dnia 31 sierpnia 2015 r. wniosła o przyznanie jej wynagrodzenia za sporządzenie ww. opinii. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne w wysokości 147, 60 zł (kwota ta zawiera VAT) wyliczoną stosownie do § 15 w zw. z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. "b" oraz pkt 1 lit. "c" w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t. jedn. z 2013 r. Dz. U. poz. 490) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.jedn. z 2011 r., Dz. U. Nr 177, poz.1054 ze zm.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym i wyżej wskazanych przepisów, orzeczono jak w sentencji.