II SA/Wr 87/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Halina Kremis, Sędziowie Sędzia WSA Anna Siedlecka, Sędzia WSA Alicja Palus (sprawozdawca), Protokolant Anna Biłous, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 27 czerwca 2008 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Apelacyjnej we Wrocławiu M. W. sprawy ze skargi Gminy Miasta O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia[...] nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej w związku ze wzrostem wartości nieruchomości na skutek stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi postanawia: odrzucić skargę Gmina Miasto O. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] uchylającą w całości wydaną z upoważnienia Burmistrza Miasta O. decyzję Zastępcy Burmistrza z dnia [...] nr [...] ustalającą Stanisławie G. opłatę adiacencką w wysokości 2990,05 zł w związku ze wzrostem wartości nieruchomości położonej w O. przy ul. W. [...], oznaczonej jako działka nr [...], obręb O. , na skutek stworzenia warunków do korzystania z wybudowanej drogi i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W odpowiedzi na skargę zawartej w piśmie doręczonym Sądowi w dniu 18 lutego 2008r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekając w sprawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z przepisu tego wynika zatem, że wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego podporządkowane jest zasadzie skargowości tzn. może być wszczęte tylko na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu. W rozpoznawanej sprawie skarżąca Gmina Miasto O. reprezentowana przez Burmistrza Miasta O. wniosła skargę na ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. uchylającą decyzję wydaną z upoważnienia tego Burmistrza jako organu administracji publicznej pierwszej instancji. Skarżąca Gmina nie należy do drugiego kręgu podmiotów uwzględnionych w powołanym wcześniej przepisie art. 50 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a to oznacza, że aby mogła wnieść skutecznie skargę musi mieć w złożeniu skargi interes prawny, rozumiany jako istnienie związku pomiędzy sferą jej indywidualnych praw i obowiązków, a zaskarżonym aktem lub czynnością. Skarga bowiem może dotyczyć tylko jej "własnej" sprawy administracyjnej, rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny pomiot nie podporządkowany organizacyjnie temu organowi. Wskazać w tym kontekście należy, że pozycję prawną gminy powinno się rozpatrywać w dwóch kategoriach : jako podmiotu, któremu przepisami prawa przyznane są określone kompetencje do realizowania władztwa administracyjnego i który w związku z tym działa jako organ administracji publicznej, a w postępowaniu administracyjnym zajmuje pozycję organu prowadzącego /sfera imperium/ oraz jako osoby prawnej, której przysługują określone prawa i obowiązki wynikające z przepisów prawa materialnego i która dochodząc realizacji tych praw może występować w postępowaniu administracyjnym w charakterze strony /sfera dominium/. Te dwa zakresy występowania gminy w obrocie prawnym nie mogą być wykorzystywane zamiennie według uznania reprezentujących ją organów. Powierzenie gminie wykonywania zadań publicznych, obejmujących sprawowanie administracji publicznej w zakresie zadań własnych oraz zadań zleconych i w konsekwencji prowadzenie przez jej organy postępowań administracyjnych w konkretnych sprawach ogranicza zakres uprawnień procesowych tej jednostki samorządu terytorialnego jako osoby prawnej. W zakresie, w jakim organ jednostki samorządu terytorialnego wykonuje funkcję organu administracji publicznej, nie jest on /ani też żaden z pozostałych organów tej jednostki/ uprawniony do reprezentowania jej interesu prawnego, rozumianego jako interes osoby prawnej. Gmina nie może bowiem zajmować różnej pozycji /tzn. raz organu wydającego decyzję, a raz strony postępowania/ w zależności od etapu załatwiania sprawy z zakresu administracji publicznej. Zdaniem Sądu – podzielającego pogląd prezentowany w jednolitym w tym zakresie orzecznictwie sądowoadministracyjnym – gmina, której organ wydał decyzję w sprawie w pierwszej instancji nie ma legitymacji do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego, wydaną w tej sprawie /np. wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005r; sygn. akt OSK 1017/04, Lex nr 171164; wyrok NSA z dnia 15 lutego 2005r; sygn. akt OSK 460/05, Lex nr 193976; uchwała NSA z dnia 9 października 2000r., sygn. akt OPK 14/00, ONSA 2001/1/17; postanowienie NSA z dnia 15 października 1990r., sygn. art. SA/Wr 990/90, ONSA 1990/4/7; postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 30 lipca 2007r., sygn. akt II SA/Gd 527/07, Lex nr 299305/. Ze względów powyżej przedstawionych skarga wniesiona w niniejszej sprawie jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 6 powoływanej wcześniej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.