II SAB/Wr 1/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z/s w Ś. na bezczynność Prezydenta Miasta Wałbrzycha w przedmiocie uznania rekultywacji terenu za zakończoną postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 grudnia 2024 r. P. Sp. z o.o. z/s w Ś. (dalej: strona skarżąca, spółka) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Wałbrzycha w przedmiocie uznania rekultywacji terenu za zakończoną. W treści pisma wskazano, że do skargi załączono KRS spółki, dowód uiszczenia opłaty od skargi oraz odpis skargi wraz z załącznikami. W związku ze stwierdzonymi brakami wymienionych dokumentów, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 stycznia 2025 r. wezwano stronę skarżącą do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, tj. odpisu z KRS oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona stronie skarżącej (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 15 akt sądowych) w dniu 23 stycznia 2025 r., jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynności wymienione w wezwaniach nie zostały wykonane. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skarga wniesiona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei z treści art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny, jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 343/19, dostępne w CBOSA). W treści złożonej w niniejszej sprawie skargi strona wskazała, że załączono do niej dokumenty w postaci KRS spółki, dowodu uiszczenia opłaty od skargi oraz odpisu skargi wraz z załącznikami. Jak wynika jednak z akt sądowych, w kopercie, w której nadano pismo, znajdował się wyłącznie jeden egzemplarz skargi, bez wymienionych w jej treści załączników, w związku z czym Sąd stwierdził, że obarczona była ona brakami formalnymi. Wezwanie do usunięcia wyżej opisanych braków zostało doręczone stronie skarżącej, jak już wskazano, w dniu 23 stycznia 2025 r. Ostatnim dniem 7-dniowego terminu był zatem 30 stycznia 2025 r. (czwartek). Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w zakreślonym terminie brak skargi nie został uzupełniony. Należy przy tym zaznaczyć, że strona skarżąca została pouczona o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzenia. Niezależnie od powyższego należy zaznaczyć, że strona skarżąca została także wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i z tego obowiązku również się nie wywiązała. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie zaś żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skoro strona nie uiściła wpisu od skargi, to jest ona dotknięta także brakiem fiskalnym. Ponieważ zatem zaistniałe braki dotyczące kwestii reprezentacji strony skarżącej uniemożliwiły nadanie skardze dalszego biegu, należało ją odrzucić. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.