II SAB/Wr 1152/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 2 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. i K. N. na bezczynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego wraz z infrastrukturą techniczną postanawia: odrzucić skargę. A. N. i K. N. (dalej: skarżący) za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz budynku gospodarczego wraz z infrastrukturą techniczną. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 19 sierpnia 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej strony przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, podanie numerów PESEL skarżących oraz oznaczenia miejsca zamieszkania, a w razie jego braku – adresu do doręczeń strony skarżącej, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie przesyłki, w której znajdowało się powyższe wezwanie nastąpiło w dniu 2 września 2022 r., zgodnie z datą wskazaną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, pod adresem wskazanym przez pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi te określone zostały w przepisie art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym które określa art. 46 ww. ustawy. W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Stosownie do art. 46 § 2 p.p.s.a. pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku: 1) gdy jest pierwszym pismem w sprawie: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, d) oznaczenie przedmiotu sprawy; 2) dalszych pism procesowych - sygnaturę akt. Zgodnie z art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu. W realiach niniejszej sprawy pełnomocnik skarżących wniósł skargę nie zawierającą numeru PESEL skarżących, nie przedłożył pełnomocnictwa upoważniającego go do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkimi sądami administracyjnym, nie oznaczył miejsca zamieszkania skarżących lub ich adresów do doręczeń i nie załączył dowodu uiszczenia wpisu od skargi. Do skargi załączono wydruki z systemu ePUAP dotyczące przesłania w dniach 14 stycznia 2022 r. i 10 lutego 2022 r. organowi administracji publicznej pełnomocnictwa, którego jednak treść nie została przedstawiona. W związku z powyższym, Sąd wezwał pełnomocnika do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi w terminie 7 dni, pouczając o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzeń. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona upoważnionemu pracownikowi (zgodnie z zpo – k. 10) w dniu 2 września 2022 r. pod adresem wskazanym przez pełnomocnika - stanowiącym adres jego kancelarii. Osoba odbierająca przesyłkę dysponowała pieczęcią, którą opatrzyła, oprócz podpisu i daty – zwrotne potwierdzenie odbioru. W ocenie Sądu doręczenie powyższych wezwań pełnomocnikowi skarżących uznać należy za prawidłowe. Zgodnie z bowiem orzecznictwem NSA doręczenie dokonane w miejscu pracy adwokata, jakim jest jego kancelaria, do rąk osoby uprawnionej do odbioru pism jest doręczeniem prawidłowym. Wielokrotnie także podkreślano, że profesjonalny podmiot gospodarczy (jakim jest adwokat prowadzący kancelarię) powinien tak zorganizować pracę biura (kancelarii), aby korespondencja trafiała do rąk osoby uprawnionej. Nie do przyjęcia jest nałożenie na organ doręczający obowiązku sprawdzania za każdym razem, czy kwitujący odbiór przesyłki posiada formalne upoważnienie do obioru pism. W postanowieniu z dnia 11 lutego 2019 r. sygn. akt II OZ 127/14 NSA wskazał, że doręczający nie musi znać zakresu obowiązków i uprawnień osób zatrudnionych w firmie, do której przesyłka jest adresowana, skoro zobowiązują się one do jej odbioru, legitymując się przy tym pieczątką firmy. Zapewnienie prawidłowego funkcjonowania kancelarii prawnej nakłada obowiązek podjęcia takich działań organizacyjnych, aby wykluczyć możliwość odbioru przesyłek przez osoby nieuprawnione (postanowienie NSA z dnia 23 marca 2017 r., sygn. akt I OZ 637/17). W świetle powyższego uznać należy, że doręczenie wezwania do usunięcia braków skargi było prawidłowe. Zauważyć także należy, że strona skarżąca ponosi odpowiedzialność za działania wszystkich osób, przy pomocy których dokonuje czynności procesowych, w tym również profesjonalnego pełnomocnika. Z kolei na pełnomocniku profesjonalnym ciąży obowiązek zorganizowania i sprawowania odpowiedniej kontroli nad pracownikami, których działania w ramach czynności w postępowaniu zawsze będą uznawane za działania - w istocie - samej skarżącej (Wyrok NSA z 27 czerwca 2018 r., I GSK 1404/16, LEX nr 2531545). Mając powyższe na uwadze, skoro braki formalne i fiskalne skargi nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie, to zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. skargę należało odrzucić. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.