II SAB/Wr 1277/22
PostanowienieWSA we Wrocławiu2023-03-01
Skład orzekający: Olga Białek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, takich jak brak pełnomocnictwa lub dowodu złożenia ponaglenia?Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, w tym braku pełnomocnictwa lub dowodu złożenia ponaglenia do organu wyższego stopnia. Niewykazanie umocowania do reprezentacji strony przy pierwszej czynności procesowej stanowi brak formalny, a jego nieusunięcie skutkuje odrzuceniem skargi. Ponadto, skarga na bezczynność lub przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna, jeśli nie wykazano uprzedniego wniesienia ponaglenia do organu wyższego stopnia.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi, w tym nie przedstawił dowodu złożenia ponaglenia do organu wyższego stopnia ani dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentowania strony. W związku z tym sąd odrzucił skargę.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 marca 2023 r. sprawy ze skargi T. S.A. A. sp. k. z siedzibą we W. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę czterech budynków mieszkalnych wielorodzinnych z trzema garażami podziemnymi wraz z infrastrukturą techniczną postanawia: odrzucić skargę.
T. S.A. sp. k. z siedzibą we W. (dalej: skarżąca, strona skarżąca, Spółka) za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika wniosła w dniu 12 sierpnia 2022 r. skargę (nazwaną też ponagleniem) kierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie odwołania od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany oraz udzielającej pozwolenia na budowę czterech budynków mieszkalnych wielorodzinnych z trzema garażami podziemnymi wraz z infrastrukturą techniczną.
W wykonaniu zarządzenia z dnia 12 września 2022 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi poprzez nadesłanie dowodu potwierdzającego fakt złożenia ponaglenia w trybie art. 37 k.p.a., podanie numeru REGON lub NIP strony skarżącej, złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Wezwanie zostało doręczone dorosłemu domownikowi pod adresem wskazanym przez pełnomocnika w skardze jako adres do doręczeń, w dniu 26 października 2022 r. (k. 20). Pełnomocnik do dnia dzisiejszego nie wykonał czynności wskazanych w wezwaniu.
W wykonaniu sędziego sprawozdawcy z dnia 30 listopada 2022 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone dorosłemu domownikowi pod adresem wskazanym w skardze jako adres do doręczeń, w dniu 13 grudnia 2022 r. (k. 22). Pełnomocnik zaniechał wykonania powyższego wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Ponadto Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych (§ 3).
Nadto, zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. warunkiem dopuszczalności skargi do sądu jest uprzednie wyczerpanie środków zaskarżenia. W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania tryb zaskarżenia został określony w art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm.) i wiąże się z koniecznością uprzedniego wniesienia ponaglenia (wcześniej zażalenia) do organu wyższego stopnia. Co istotne, ponaglenie zarzucające przewlekłość organu należy złożyć w toku trwającego postępowania. Jak bowiem wskazał – w postanowieniu z dnia 2 września 2020 r. (sygn. akt II OSK 3732/18) Naczelny Sąd Administracyjny - wniesienie ponaglenia ustawodawca łączy ze stanem zawisłości sprawy w danej instancji i przez to trzeba je rozumieć jako środek służący do zwalczania przewlekłości działania organu i tym samym finalnego zakończenia postępowania administracyjnego.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym które określa art. 46 ww. ustawy. Po myśli art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Pismo strony powinno ponadto zawierać w przypadku: 1) gdy jest pierwszym pismem w sprawie: a) oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby i adresów stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, b) numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku, lub c) numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, d) oznaczenie przedmiotu sprawy; 2) dalszych pism procesowych - sygnaturę akt. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.
W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei z treści art. 28 § 1 p.p.s.a. wynika, że osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności (w tym również udzielają pełnomocnictwa do reprezentowania przed sądami administracyjnymi) w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dokument wykazujący umocowanie do działania za poszczególne podmioty, powinien być złożony już przy pierwszej dokonywanej w sprawie czynności, a zatem przy wniesieniu skargi. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (Postanowienie NSA z dnia 17 kwietnia 2019 r., II OZ 343/19, LEX nr 2651800).
W niniejszej sprawie skargę do Sądu w imieniu strony skarżącej wniósł profesjonalny pełnomocnik. Do skargi nie załączono pełnomocnictwa uprawniającego pełnomocnika do występowania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Ze złożonej ze skargą dokumentacji nie wynikało również jakie organy lub osoby są uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej jaką jest strona skarżąca. W związku z powyższym - uwzględniając wcześniejsze rozważania - Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia przedmiotowego braku formalnego skargi. W wyniku zaniechania przez pełnomocnika usunięcia ww. braków na wezwanie Sądu, należało uznać, że nie jest możliwe dokonanie oceny sposobu reprezentacji strony skarżącej, jak również, czy profesjonalny pełnomocnik, który wniósł w jej imieniu skargę został prawidłowo umocowany do działania na jej rzecz. Braki te z kolei uniemożliwiały nadanie skardze dalszego biegu. Konieczność odrzucenia skargi wynika również ze względu na nieuzupełnienie braków formalnych skargi poprzez podanie numeru REGON lub NIP strony skarżącej.
Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (w tym skargi i przesłanych akt) nie wynika również aby przed wniesieniem skargi strona skarżąca złożyła ponaglenie na bezczynność lub przewlekłość Wojewody w rozpatrzeniu odwołania, kierowane do organu wyższego stopnia. Pomimo wezwania Sądu pełnomocnik Spółki nie przedstawił w wyznaczonym terminie dowodów potwierdzających, że przed wniesieniem skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpane zostały dostępne środki zaskarżenia. W tej sytuacji wobec niewyczerpania trybu zaskarżenia przewidzianego w przywołanych przepisach skargę należało uznać za niedopuszczalną, co powoduje konieczność jej odrzucenia na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6.
Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło