II SAB/Wr 2/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) Asesor WSA Wojciech Śnieżyński po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lutego 2020 r. sprawy ze skargi Wojewody [...] na bezczynność Burmistrza [...] w przedmiocie udostępnienia dokumentacji związanej z dowodami osobistymi postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 (słownie: sto) zł tytułem zwrotu wpisu od skargi. Wojewoda [...], wniósł skargę na bezczynność Burmistrza [...], w zakresie "udostępnienia dokumentacji związanej z dowodami osobistymi W. B."; wnosząc jednocześnie o zobowiązanie organu do udostępnienia dokumentacji związanej z dowodami osobistymi W. B." i stwierdzenie, że organ dopuścił się bezsilności w przedmiocie realizacji wniosku Wojewody [...] z dnia [...].10. 2019 r. Na uzasadnienie wskazano (między innymi), że w zw. z prowadzonym postępowaniem w sprawie potwierdzenia posiadania obywatelstwa polskiego przez M. B. (ojca wnioskodawcy), Wojewoda [...] wystąpił do Burmistrza [...] o udzielenie informacji, czy w siedzibie urzędu znajdują się jakiekolwiek dokumenty potwierdzające posiadanie lub utratę obywatelstwa polskiego przez W. B. Po uzyskaniu wniosku organ zobowiązał wojewodę do uzupełnienia wniosku poprzez wystąpienie z prawidłowym wnioskiem, którego wzór został określony w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 października 2011 r. w sprawie określenia wzorów wniosków o udostępnienie danych z Rejestru Dowodów Osobistych oraz dokumentacji związanej z dowodowymi osobistymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 1604). Pismem z dnia [...].10.2019 r. Wojewoda [...] udzielił wyjaśnień na wezwanie. Następnie, zgodnie z wezwaniem i zawartym w nim pouczeniem organ pozostawił wniosek bez rozpoznania. To poskutkowało wystąpieniem Wojewody [...] z ponagleniem do Wojewody [...], który nie uznał zasadności ponaglenia, a końcowo z wystąpieniem do sądu ze skargą na bezczynność. W uzasadnieniu strona skarżąca polemizuje ze stanowiskiem organu i wskazuje, że nawet przy przyjęciu, że wniosek winien być złożony na formularzu, nie sposób za organem przyjąć, aby złożenie go w innej formie, powodowało pozostawienie wniosku bez rozpoznania. W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie, argumentując, że do żadnej bezczynności po stronie organu nie doszło. Wojewódzki sąd administracyjny zważył: Skarga podlega odrzuceniu z powodu niedopuszczalności. Przedmiot skargi do sądu administracyjnego jest precyzyjnie ustalony przepisami prawa. Sąd administracyjny kontroluje: legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych jej formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), dalej p.p.s.a., czyli rozpoznaje skargi na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;(por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt SK 37/15) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Analiza akt sprawy wskazuje, że przedmiot skargi nie należy do żadnej z kategorii spraw, o których mowa wyżej, w których działalność organów administracji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego. Jak wynika z treści będącego przedmiotem skargi pisma, strona skarżąca wniosła do organu wniosek o udostępnienie dokumentacji związanej z dowodami osobistymi W. B.". Omówione pismo nie stanowi więc, jak mylnie wskazano w skardze, podstaw do wszczęcia, w jakimkolwiek zakresie, wynikającym z jego treści, postepowania administracyjnego, którego wynikiem byłoby w efekcie końcowym wydanie decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego aktu podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Dalej, lektura akt wskazuje także, że wniosek strony skarżącej jest związany z prowadzeniem przez Wojewodę [...] postępowania administracyjnego w postępowania o potwierdzenie posiadania przez M. B. obywatelstwa polskiego (vide pismo z dnia [...] października 2019 ., przedostatni akapit in fine, przy czym Wojewoda [...] powołuje się w tym piśmie na art. 77 § 1 kpa. Zdaniem sądu, z dotychczasowych rozważań wynika, że organ mylnie zakwalifikował wniosek wojewody jako wniosek, który wszczyna postępowanie administracyjne. Pamiętać bowiem trzeba, że stosownie do treści art. 7b kpa, w toku postępowania organy administracji publicznej współdziałają ze sobą w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli oraz sprawność postępowania, przy pomocy środków adekwatnych do charakteru, okoliczności i stopnia złożoności sprawy. Jak trafnie wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 lutego 2018 r. (II OSK 3116/17) (za P.M. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, Komentarz do art. 7b, LEX/El. 2018). "prawna doniosłość komentowanego przepisu polega na tym, że podnosi on do rangi zasady ogólnej nakaz współdziałania organów administracji w związku z potrzebą wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy, nie formalizując przy tym sposobów tego współdziałania. Można zatem przyjąć, że organy administracji są zobligowane do współdziałania ze sobą w każdym przypadku, gdy przyczyni się to do szybszego załatwienia sprawy". Można jeszcze dodać, że w każdym przypadku owa współpraca winna mieć indywidualny, dostosowany do konkretnej sprawy administracyjnej, charakter. Nie inaczej powinno być i w tym przypadku. Reasumując, skarga złożona w sprawie niniejszej, jako wniesiona na czynność niepodlegającą zaskarżeniu do sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, o czym na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. Mimo konieczności podjęcia takiego rozstrzygnięcia z całą mocą trzeba podkreślić, że odrzucenie skargi na bezczynność nie zwalnia Burmistrza [...] ze współdziałania z Wojewodą [...] w zakresie pomocy w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy prowadzonej przez wojewodę, z uwzględnieniem interesu społeczny i słusznego interesu wnioskodawcy w tamtym postępowaniu. Ze wskazanych względów należało orzec jak na wstępie.