II SAB/Wr 24/12
PostanowienieWSA we Wrocławiu2012-07-27
Skład orzekający: Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała trybu zażaleniowego?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała trybu zażaleniowego poprzez wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Niewyczerpanie środków zaskarżenia skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.Stan faktyczny
B.L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP. Wojewoda D. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie trybu zażaleniowego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.L. na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP postanawia odrzucić skargę.
B.L. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody D. w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda D. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Stosownie do art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 1270) – zwanej dalej u.p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1), przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2).
Zgodnie więc z powyższą regulacją droga sądowa staje się dopuszczalna po wyczerpaniu możliwości załatwienia sprawy w trybie postępowania administracyjnego. W razie pozostawania organu w bezczynności złożenie skargi na bezczynność organu jest możliwe dopiero po wcześniejszym wniesieniu zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, do organu administracji publicznej wyższego stopnia (art. 37 KPA). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wielokrotnie bowiem podkreślano, że środkiem zaskarżenia w przypadku skargi na bezczynność organu jest zażalenie z art. 37 KPA (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2006 r. sygn. akt I OSK 480/06, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 czerwca 2007 r. sygn. akt II SA/Wa 741/07, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu IVSAB/Wr 18/11). Zanim zatem skarżący skorzysta z możliwości wniesienia skargi do sądu, musi wykorzystać przysługujący mu środek odwoławczy do organu administracji publicznej wyższego stopnia w postaci zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie.
Skoro więc B.L. w realiach niniejszej sprawy nie wyczerpał administracyjnego trybu postępowania, złożona przez niego skarga, jako niedopuszczalna podlegała – w myśl art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a. - odrzuceniu, bez badania jej zasadności merytorycznej i słuszności podnoszonych argumentów.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło