II SAB/Wr 251/25

PostanowienieWSA we Wrocławiu2025-05-21

Skład orzekający: Sędzia WSA Władysław Kulon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu powinna zostać odrzucona, jeśli sprawa o tożsamej podstawie faktycznej i prawnej, pomiędzy tymi samymi stronami, jest już w toku przed sądem administracyjnym?
Ratio decidendi
Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). W sytuacji, gdy istnieje tożsamość podmiotowa i przedmiotowa skargi wniesionej do sądu z inną skargą już zarejestrowaną w tym samym sądzie, która dotyczy bezczynności organu w tym samym zakresie, ponowna skarga podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący M. I. wniósł skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia wglądu do akt sprawy dotyczącej zezwolenia na pobyt. Skarga została zarejestrowana pod sygnaturą II SAB/Wr 251/25. Wcześniej skarżący złożył już skargę w tej samej sprawie, zarejestrowaną pod sygnaturą II SA/Wr 250/24. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, czego nie uczynił. Skarżący złożył również oświadczenie o cofnięciu skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi M. I. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia wglądu do akt sprawy dotyczącej udzielenia zezwolenia na pobyt postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 13 stycznia 2025 r. M. I. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia wglądu do akt sprawy dotyczącej udzielenia zezwolenia na pobyt. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 24 lutego 2025 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi przez podanie numeru PESEL strony skarżącej bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu przez stronę skarżącą numeru PESEL – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została skutecznie doręczona adresatowi na wskazany w skardze adres do doręczeń, poprzez upoważnionego pracownika, w dniu 14 kwietnia 2025 r. (zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru – k. 17 akt sądowych), jednak do dnia wydania niniejszego postanowienia czynność wskazana w wezwaniu nie została wykonana. Pismem z dnia 20 lutego 2025 r. (data wpływu do Sądu: 26 lutego 2025 r.) skarżący oświadczył, że cofa złożoną w dniu 13 stycznia 2025 r. skargę. Sąd nadto z urzędu dysponuje wiedzą, że pod sygn. akt II SA/Wr 250/24 została już uprzednio zarejestrowana skarga tego samego skarżącego w tym samym przedmiocie, która wpłynęła do organu w dniu 7 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O wystąpieniu przesłanki określonej w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. można mówić w sytuacji, w której zachodzi tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. Tożsamość ta musi obejmować elementy podmiotowe i przedmiotowe. Musi zatem dotyczyć tego samego podmiotu będącego adresatem praw i obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Przez zaś pojęcie "pomiędzy tymi samymi stronami" należy rozumieć nie tylko sytuację tożsamości skarżącego i strony przeciwnej (art. 32 p.p.s.a.), ale również sytuację tożsamości innych uczestników postępowania (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. C.H.Beck 2023, s. 455-456 oraz powołane tam orzecznictwo). Przedmiotem niniejszej sprawy jest bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia skarżącemu wglądu do akt sprawy dotyczącej udzielenia zezwolenia na pobyt. Skarga ta wpłynęła bezpośrednio do Sądu w dniu 14 stycznia 2025 r. Podkreślić zaś należy, że skarga złożona przez M. I. (również na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia skarżącemu wglądu do akt sprawy dotyczącej udzielenia zezwolenia na pobyt, a więc w tym samym przedmiocie), została już uprzednio zarejestrowana w Sądzie pod sygn. akt II SA/Wr 250/25. Skarga ta wpłynęła do organu w dniu 7 listopada 2024 r., co oznacza, że postępowanie w tej sprawie zostało wszczęte wcześniej, niż postępowanie wszczęte przedmiotową skargą M. I. (zarejestrowaną pod sygnaturą akt II SA/Wr 251/25). Należy zwrócić bowiem uwagę, że datą wszczęcia postępowania sądowego jest dzień wpływu skargi do organu. Powstanie stanu sprawy w toku stwarza przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny, a stan taki trwa od momentu wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 22 sierpnia 2023 r., sygn. akt II SAB/Rz 80/23, dostępne w CBOSA). W tych okolicznościach zatem przyjąć należało, że wobec zaistnienia w sprawie tożsamości przedmiotowej (obie skargi dotyczą bezczynności Wojewody w zakresie udzielenia wglądu do akt sprawy dotyczącej sprawy z tego samego wniosku) i podmiotowej (M. I. występujący w obu postępowaniach jako skarżący), ponowna skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Niezależnie od powyższego, skarga dotknięta była również brakiem formalnym, w związku z czym skarżący został wezwany do jego usunięcia poprzez podanie numeru PESEL strony skarżącej bądź złożenie oświadczenia o nieposiadaniu przez stronę skarżącą numeru PESEL. Jak wynika z adnotacji doręczyciela pocztowego, widniejącej na urzędowym dowodzie doręczenia (k. 17 – z.p.o.), doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 14 kwietnia 2025 r. W konsekwencji termin do dokonania wskazanych w zarządzeniu czynności upłynął z dniem 21 kwietnia 2025 r. (poniedziałek). Do dnia wydania niniejszego postanowienia brak formalny skargi nie został uzupełniony. Należy przy tym zaznaczyć, że skarżący został pouczony o rygorze odrzucenia skargi w przypadku niewykonania zarządzenia. Odnosząc się do oświadczenia skarżącego o cofnięciu skargi, zawartego w piśmie przekazanym w dniu 26 lutego 2025 r., Sąd wyjaśnia, że skierowanie do strony wezwania do usunięcia braku formalnego skargi oraz jego nieuzupełnienie wykluczyło w niniejszej sprawie badanie skuteczności. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło