II SAB/Wr 31/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Cisek, , , po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. i P. K. na bezczynność Starosty G. w przedmiocie wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2007r., sygn. akt II SA/WR 305/06 p o s t a n a w i a: I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu Skarżący – G. i P. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2007 r. , sygn. akt II SA/Wr 305/06, Sąd uchylił zaskarżoną decyzje i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, a także postanowienie Starosty G. z dnia [...] r. nr [...] oraz orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Pismem z dnia 1 października 2007 r. skarżący złożyli do Sądu skargę, w której wnieśli o wymierzenie grzywny organowi za niewykonanie wyroku z dnia 26 kwietnia 2007 r. w sprawie o sygnaturze akt II SA/Wr 305/06. Powyższa skarga została zarejestrowana w Sądzie pod sygnaturą akt II SA/Wr 573/07, jako skarga o wymierzenie grzywny organowi za niewykonanie powyższego wyroku oraz pod sygnaturą akt II SAB/Wr 31/07 jako skarga na bezczynność Starosty G. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Przepis art. 154 u.p.s.a. stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Wskazać należy, iż postanowienia art. 154 pozostają w związku z częstym niewykonywaniem albo niewłaściwym lub opieszałym wykonywaniem wyroków sądu administracyjnego przez organy administracji publicznej i przewidują uprawnienia sądu mające na celu wymuszenie wykonania przez konkretny organ administracji publicznej wyroku sądowego, pozostające obok i w związku z uprawnieniami orzeczniczymi tego sądu. Są to uprawnienia dyscyplinujące organ administracji publicznej i represyjne w stosunku do niego. Skarga, o której mowa w cytowanym powyżej artykule może być wniesiona tylko w jednym z dwu przypadków, a mianowicie: I. w razie niewykonania przez organ administracji publicznej wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność albo II. w razie bezczynności organu administracji publicznej po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Przedmiotowa sprawa dotyczy sytuacji opisanej w punkcie II. Z bezczynnością organu administracji publicznej w rozumieniu art. 154 mamy do czynienia wówczas, gdy właściwy organ po wydaniu przez sąd administracyjny prawomocnego wyroku, uwzględniającego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lub 2 albo § 2, art. 146-148 lub art. 150 skargę na akt lub czynność w zakresie określonym w art. 3 § 2 pkt 1-7 i uchylającego lub stwierdzającego nieważność zaskarżonego aktu lun czynności, nie wydał stosownego aktu lub nie dokonał stosownej czynności w powtórnym postępowaniu prowadzonym w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego w terminach w prawie pokreślonych. Skarga przewidziana w art.. 154 różni się od wszystkich pozostałych skarg przewidzianych w przepisie art. 3 § 2 i w przepisach szczególnych również w zakresie jej żądania. W świetle zawartego w art. 154 § 1 sformułowania – strona może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny – należy przyjąć, że jej celem nie jest kontrola zgodności z prawem jakiegoś konkretnego aktu lub czynności organu administracyjnego. Zawarte w tej skardze żądanie skarżącego jest odmienne niż we wszystkich innych typach skarg. Skarżący może żądać od sądu administracyjnego wyłącznie wymierzenia grzywny w związku z niewykonaniem wyroku tego sądu i należy przyjąć, że mimo iż komentowana ustawa nie określa, jaki wyrok powinien wydać sąd w przypadku uwzględnienia skargi. Zauważyć należy, że uprawnienie określone w art. 154 nie wyłącza możliwości złożenia skargi na bezczynność przewidzianej w art. 3 § 2 pkt 8 w odniesieniu do aktów i czynności określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4. W istocie bowiem sytuacja, jaką przewiduje art. 154, oznacza bezczynność w postępowaniu administracyjnym powstałą po wydaniu przez sąd administracyjny wyroku uwzględniającego skargę. Może jednak powstać wątpliwość, czy w takim razie dopuszczalna jest skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu, gdy sąd administracyjny uchylił na przykład decyzję organu II instancji, a organ ten nie załatwił sprawy pomimo upływu ustawowego terminu. Wydaje się, że w tej sytuacji strona może korzystać zarówno z jednego, jak i z drugiego środka prawnego według własnego wyboru. Po pierwsze dlatego, że środki te odnoszą się w istocie do różnych materii. Skarga na bezczynność ma doprowadzić do kreślenia, czy organ jest zobowiązany w danej sytuacji do wydania aktu administracyjnego, skarga zaś o ukaranie zmierza do wymierzenia sankcji za niewykonanie wyroku. Z powyższego bezsprzecznie wynika, iż stronie służy prawo wyboru jaką skargę chce wieść do Sądu, czy na bezczynność organu, czy na wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku. Wobec tego nie jest możliwe złożenie w tej samej sprawie – niewykonanie wyroku sądowego przez organ - dwóch skarg, jednej na bezczynność tego organu, drugiej o wymierzenie jemu grzywny za niewykonanie wyroku. Podkreślenia wymaga, że skarga o wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku jest też skargą na bezczynność, albowiem organ administracji nie stosując się do orzeczenia sądu pozostaje w bezczynności. Bezczynność taka jest bezczynnością lex specialis w stosunku do bezczynności określonej w przepisie art. 3 § 2 pkt 8 u.p.s.a. Podkreślenia wymaga, iż skarżący w skardze złożonej do Sądu precyzyjnie wskazali, iż przedmiotem ich skargi jest wymierzenie organowi grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2007 r., sygn. akt II SA/Wr 305/06, sprawa powyższa jest zarejestrowana w Sądzie pod sygn. akt II SA/Wr 573/07. W związku z powyższym Sąd na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 postanowił jak w sentencji.