II SAB/Wr 36/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski (spraw.) Sędzia NSA Halina Kremis Asesor WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi J.K. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w przedmiocie nakazu rozbiórki szopy przenośnej postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziego. J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w sprawie nierozpoznania jego wniosku z dnia 2 maja 2007 r. o nakazanie w drodze decyzji administracyjnej rozbiórki szopy przenośnej zlokalizowanej na działce nr 166/6 AM-35 obręb J.-L.. Na rozprawie w dniu 13 marca 2008 r. skarżący złożył pismo z dnia 13 marca 2008 r., w którym na podstawie art. 20 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniósł o wyłączenie sędziego A.W. od rozpoznania niniejszej sprawy. Motywując swój wniosek strona wskazała, że stosownie do art. 45 ust. 1 Konstytucji RP każdy ma prawo do sprawiedliwego i jawnego rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki przez właściwy, niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. W trosce o poszanowanie wskazanych wartości i o zachowanie obiektywizmu w ocenianiu, procedura sądowoadministracyjna przewiduje instytucję wyłączenia sędziego od orzekania w danej (konkretnej) sprawie. Możliwość wyłączenia sędziego jest jedną z gwarancji bezstronności sądu. Ponadto skarżący podniósł, że w dniu 2 października 2006 r. złożył skargę do WSA we Wrocławiu i skarga ta zawisła pod sygn. akt II SAB/Wr 18/07. W dniu 13 listopada 2007 r. odbyło się posiedzenie w tej sprawie. W składzie orzekającym przewodniczył sędzia NSA A.W., który jednocześnie był sprawozdawcą. Przewodniczący może zamknąć rozprawę tylko w przypadku, gdy sąd uzna sprawę za dostatecznie wyjaśnioną. Na tej rozprawie skarżący stwierdził, że organ administracji publicznej nie wydał żadnej decyzji. Analiza akt sprawy (zob. k. 62 akt sprawy II SAB/Wr 18/07) – zdaniem J.K. - wskazuje na wyraźny brak bezstronności sędziego A.W. w sprawach skarżącego. Dodatkowo strona wskazała, że organ na rozprawie stwierdził cyt. "skarżący chciał, żebym ja wydał jeszcze kolejną decyzję, od której skarżący mógł się odwoływać nieskończenie". Z tych względów wniosek o wyłączenie sędziego jest uzasadniony i konieczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Stosownie zaś do przepisu art. 19 powyższej ustawy niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. Zgodnie z art. 22 § 1 o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy - § 2. W aktach rozpatrywanej sprawy znajduje się oświadczenie złożone przez sędziego, którego wyłączenia domaga się skarżący, w którym oświadczył, że w tej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego bezstronności (art. 19 w/w ustawy) Art. 20 § 1 powyższej ustawy stanowi, iż wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Ponadto strona, która przystąpiła do rozprawy, powinna uprawdopodobnić także, że przyczyna wyłączenia dopiero później powstała lub stała się jej znana - § 2. Odnosząc się do przepisów w/w artykułu należy wskazać, iż w rozpatrywanej sprawie J.K. za przyczynę wyłączenia sędziego wskazał fakt, że sędzia A.W. był w składzie orzekającym jako przewodniczący i jednocześnie sprawozdawcą w innej sprawie zawisłej przed WSA we Wrocławiu, tj. II SAB/Wr 18/07, zaś analiza akt tej sprawy wskazuje na wyraźny brak bezstronności tego sędziego w sprawach skarżącego. W ocenie Sądu wskazane powyżej okoliczności nie mogą stanowić przyczyny wyłączenia wskazanego przez skarżącego sędziego. Tym samym J.K. nie uprawdopodobnił przyczyn jego wyłączenia. Ewentualne zarzuty, co do prowadzenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu w w/w sprawie, mogą stanowić podstawy wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Przyczynami wyłączenia sędziego z orzekania w konkretnej sprawie są okoliczności określone w art. 18 § 1 powoływanej ustawy oraz, jeżeli między sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. W rozpatrywanej sprawie żadna z tych okoliczności jednak nie wystąpiła. Biorąc powyższe pod uwagę należało na podstawie art. 22 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzec jak w sentencji.