II SAB/Wr 43/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Mieczysław Górkiewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. na bezczynność D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na skargę z dnia 27 grudnia 2006r. na przewlekłe załatwienie skargi oraz naruszenie zasady praworządności przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W. postanawia: odrzucić skargę Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W., który według wskazań skarżącego nie zareagował na złożoną przez niego w dniu 27 grudnia 2006r. z powołaniem się na przepisy art. 227, art. 228 oraz art. 229 Kpa- skargę na przewlekłe rozpatrzenie sprawy oraz naruszenie zasad praworządności przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Przede wszystkim na wstępie zauważyć należy, że złożona w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 3 §2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. - skarga na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia skargi z dnia 27 grudnia 2007r. złożonej w trybie art. 227 Kpa, nie należy do kognicji tutejszego sądu. Skarga z dnia 27 grudnia 2006r. ma charakter skargi powszechnej, instytucji uregulowanej w Dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego zatytułowanym "Skargi i wnioski". Zgodnie bowiem z poglądami praktyki sądowej ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kpa nie podlega kognicji Wojewódzkich Sądów Administracyjnych ( por post. NSA z 9 grudnia 1999r., III SAB 7/99 niepubl.) Zatem także skargę na bezczynność dotyczącą załatwienia skargi powszechnej należy ocenić jako niedopuszczalną. Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Natomiast w myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne co do zasady orzekają w sprawach skarg na działanie oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4, czyli takich, które mogą zakończyć się wydaniem decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie lub rozstrzygają je co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie, a także na inne akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Natomiast skarga złożona w trybie skargowo - wnioskowym jest prawnym środkiem obrony i ochrony interesów jednostki, który nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ogólnego, ani też nie może stanowić podstawy do wszczęcia postępowania sądowoadmnistracyjnego. Zatem w przypadku złożenia skargi na podstawie art. 227 Kpa, tak jak to miało miejsce na gruncie rozpatrywanej sprawy, stronie nie służy skarga, ani na bezczynność organu, ani na wynik tego postępowania ( por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 września 2005r., sygn. akt IV SAB/Wa 80/05, lex nr 205439). Te przejawy działania organów administracji nie mieszczą się w przytoczonym wyżej wyliczeniu aktów zaskarżalnych do sądu administracyjnego, zatem nie ma podstaw, aby przypisać im cechę aktu lub czynności, o których mówi art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu przedmiotem skargi mogą być akty lub czynności, które nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych , mają charakter publicznoprawny i dotyczą uprawnień i obowiązków wynikających z przepisu prawa, a zawiadomienie o załatwieniu skargi ( art. 238 Kpa) nie spełnia wszystkich Wobec powyższych rozważań należy stwierdzić, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest skargą na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia skargi złożonej w trybie 227 Kpa na organ administracji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta W., skargę tą jako niedopuszczalną należało odrzucić. Zatem skarga złożona w niniejszej sprawie jako nie należąca do właściwości sądu administracyjnego, podlegała odrzuceniu na podstawie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.