II SAB/Wr 43/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. A. Ch. o zwolnienie z udzielania pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi D. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. postanawia oddalić wniosek. Wyznaczona przez Okręgową Radę Adwokacką we W. pełnomocnikiem z urzędu dla D. W. w sprawie na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. – adw. A. Ch. pismem z dnia 6 kwietnia 2011 r. złożyła wniosek o zwolnienie z udzielania pomocy prawnej z urzędu, wywodząc, że udzielanie tej pomocy jest utrudnione koniecznością osobistej opieki i rehabilitacji jej syna. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 254 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. Stosownie do postanowień art. 253 tej ustawy o wyznaczenie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej, rady okręgowej izby radców prawnych, Krajowej Rady Doradców Podatkowych lub Krajowej Rady Rzeczników Patentowych. Jeżeli adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy ustanowiony w ten sposób ma podjąć czynności poza siedzibą sądu orzekającego, właściwa okręgowa rada adwokacka, rada okręgowej izby radców prawnych, Krajowa Rada Doradców Podatkowych lub Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, na wniosek ustanowionego adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, wyznaczy w razie potrzeby adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego z innej miejscowości. Z powyższych regulacji normatywnych jednoznacznie wynika, że brak jest podstawy prawnej do wyznaczenia przez Sąd konkretnego (z imienia i nazwiska) pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie ma wpływu na decyzję w tym zakresie. Brak jest również podstaw do oparcia w prawie dokonywania przez Sąd zmiany wyznaczonego stronie pełnomocnika czy występowania przez Sąd z takim wnioskiem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lipca 2009 r., sygn. akt II GZ 111/09). Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest nadto uprawniony do zwolnienia z udzielania pomocy prawnej z urzędu czy też zwrócenia się do właściwego organu samorządu zawodowego o wyznaczenie nowego pełnomocnika. To bowiem wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi przysługuje uprawnienie zwrócenia się do właściwego organu samorządu zawodowego z wnioskiem o zwolnienie z udzielenia pomocy prawnej z urzędu. Zgodnie bowiem z art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U. z 2009 r., Nr 146, poz. 1188 ze zm.) w sprawach, w których pomoc prawna ma z mocy przepisów prawa nastąpić z urzędu, zwolnić adwokata od udzielenia tej pomocy może tylko organ, który go wyznaczył, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Wobec powyższego przyjąć należy, że w niniejszej sprawie uprawniona do zwolnienia obecnego pełnomocnika skarżącej z udzielania pomocy prawnej z urzędu, jest Okręgowa Rada Adwokacka we W., która to pismem z dnia 29 marca 2010 r. wyznaczyła adw. A. Ch. pełnomocnikiem z urzędu D. W. Rolą zaś Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego było wyłącznie rozstrzygnięcie o przyznaniu prawa pomocy, co też Sąd uczynił postanowieniem z dnia 30 czerwca 2009 r. i z dnia 10 grudnia 2009 r. Z przedstawionych względów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.