II SAB/Wr 5/04

Wiesław Jakubiec – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat M. G. o przyznanie nieopłaconych w całości kosztów pomocy prawnej w sprawie ze skargi D., M., J. i M. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w przedmiocie robót budowlanych polegających na wykonaniu przyłączy wodociągowych postanawia: przyznać adwokat M. G. opłatę za czynności z tytułu zastępstwa prawnego w kwocie 219,60 zł (dwieście dziewiętnaście i 60/100 złotych) (w tym 22% VAT) oraz 34 zł (trzydzieści cztery złote) z tytułu poniesionych wydatków. Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2009 r. referendarz sądowy przyznał skarżącym D. i M. W. prawo pomocy w m.in. w zakresie ustanowienia adwokata. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżących została wyznaczona w dniu 7 września 2009 r. adwokat M. G., której skarżący udzielili stosowanego pełnomocnictwa. Pełnomocnik skarżących wraz z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pismem z dnia 16 października 2009 r. wniosła o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych oraz zwrot poniesionych wydatków w postaci dwóch uiszczonych opłat od pełnomocnictwa. Mając na względzie przedstawione wyżej okoliczności Sąd uznał, że pełnomocnikowi należy przyznać opłatę za zastępstwo prawne oraz poniesione, udokumentowane niezbędne wydatki (opłaty skarbowe od pełnomocnictwa), tj. łącznie kwotę 253, 60 zł (kwota dotycząca opłaty za zastępstwo prawne zawiera podatek VAT) wyliczoną stosownie do § 19 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" zd. drugie w zw. z pkt 1 lit. "c" oraz w zw. z § 2 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.) w zw. art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 w zw. z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyżej wskazanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 u.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.