II SAB/Wr 69/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 29 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. i B. D. o wyłączenie od orzekania sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego w sprawie ze skargi Z. i B. D. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 września 2011 r. sygn. akt II SAB/Wr 28/11 p o s t a n a w i a: oddalić wniosek. Z. i B. D. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 września 2011 r. sygn. akt II SAB/Wr 28/11, oddalającego skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w przedmiocie wybudowania gołębnika. W piśmie procesowym z dnia 14 lutego 2012 r. skarżący wnieśli o wyłączenie Przewodniczącego Wydziału II i pozostałych Sędziów tego Wydziału od orzekania w sprawie powołując się na przedstawione w skardze podstawy wznowienia postępowania sądowego. Wezwaniem z dna 27 lutego 2012 r. skarżący zostali zobowiązani, pod rygorem pozostawienia wniosku o wyłączenie sędziów bez rozpoznania, o wskazanie z imienia i nazwiska sędziów, których dotyczy wniosek o wyłączenie sędziów oraz podanie w odniesieniu do konkretnego sędziego przyczyny uzasadniającej jego wyłączenie. W odpowiedzi na wezwanie - pismem z dnia 5 marca 2012 r. skarżący wskazali, że domagają się wyłączenia Przewodniczącego II Wydziału sędziego Zygmunta Wiśniewskiego oraz pozostałych podległych temu sędziemu sędziów Wydziału II, ponieważ jak sam Przewodniczący Sędzia stwierdził w piśmie z dnia 28 lipca 2011 r. sygn. akt II SA/Wr 298/10 Wydział II ,,jest właściwy do rozpoznania spraw z zakresu prawa budowlanego (symbol 601)", natomiast według skarżących sprawa jest z zakresu prawa administracyjnego i dotyczy jego przestrzegania, a to oznacza, że Wydział II nie jest właściwy do jej rozpatrywania. Nadto skarżący podnieśli, że sprawa dotyczy gołębnika, który należy do W. W. i w związku z tym istnieją poważne obawa co do bezstronności Sędziego Zygmunta Wiśniewskiego oraz podległych mu Sędziów. W dniu 29 marca 2012 r. sędzia NSA Zygmunta Wiśniewskiego złożył oświadczenie, z którego wynika, że w stosunku do jego osoby nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), które dawałyby podstawy do wyłączenia od rozpoznania przedmiotowej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do postanowień art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Powody wyłączenia trwają także po ustaniu uzasadniającego je małżeństwa, przysposobienia, opieki lub kurateli (art. 18 § 2 p.p.s.a.). Sędzia natomiast, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi (art. 18 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z przepisem z art. 19 powyższej ustawy niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a). Po myśli natomiast art. 21 p.p.s.a. Sędzia powinien zawiadomić sąd o zachodzącej podstawie swojego wyłączenia i wstrzymać się od udziału w sprawie. O wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Mając zatem na względzie powyższe regulacje normatywne zważyć należy, że jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny, w postanowieniu z dnia 18 września 2008r. (sygn. akt IOZ 696/08) charakter instytucji wyłączenia sędziego jest oczywisty i sprowadza się do eliminowania wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy. W tym zakresie istota wyłączenia sędziego w oparciu o przesłanki bezwzględne wymienione enumeratywnie w art. 18 p.p.s.a., jak też w oparciu o przesłanki względne z art. 19 p.p.s.a., jest taka sama. Ma ona zapewnić jak najpełniejszą realizację zagwarantowanego, między innymi na gruncie Konstytucji RP, prawa do sądu, poprzez stworzenie warunków umożliwiających każdemu rozpatrzenia jego sprawy przez niezależny, bezstronny i niezawisły sąd. Wskazano przy tym, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne przekonanie. Konieczne jest bowiem wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 ustawy, czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 p.p.s.a (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 100/09). Biorąc pod uwagą okoliczności stanu faktycznego niniejszej sprawy i opisane powyżej regulacje normatywne Sąd uznał, że wniosek Z. i B. D. nie zasługuje na uwzględnienie. Wnioskodawcy bowiem, nie podali żadnych okoliczności faktycznych uzasadniających wyłączenie Sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego od rozpoznawania niniejszej sprawy. Jak wynika z oświadczenia sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego, z uczestnikiem postępowania nie łączy go żaden stosunek osobisty, który mógłby wywołać wątpliwość co do jego bezstronności. Zdaniem tutejszego Sądu zatem, powzięta przez wnioskodawców wątpliwość co do bezstronności sędziego NSA Zygmunta Wiśniewskiego, wynika wyłącznie z ich subiektywnego przeświadczenia i nie stanowi jakiejkolwiek przesłanki do zastosowania art. 19 p.p.s.a. W ocenie Sądu również wskazane przez skarżących czynności, które podjął w sprawie o sygn. akt II SA/Wr 298/10 Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski nie mogą stanowić przyczyny wyłączenia tego sędziego, bowiem nie wywołują one uzasadnionej wątpliwość co do bezstronności w danej sprawie sędziego. Przyczynami wyłączenia sędziego z orzekania w konkretnej sprawie są okoliczności określone w art. 18 § 1 i art. 19 powoływanej ustawy. W rozpatrywanej sprawie żadna z tych okoliczności jednak nie wystąpiła. Mając zatem na względzie brak oczywistych faktycznych i prawnych przesłanek wyłączenia objętego wnioskiem Sędziego, należało na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzec jak w sentencji postanowienia.