II SAB/Wr 782/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Śnieżyński Sędziowie: Sędzia NSA Halina Filipowicz-Kremis (spr.) Asesor WSA Marta Pawłowska po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi Z. z siedzibą w O. na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na budowie podziemnego magazynu gazu oddala skargę w całości. U A S A D N I E N I E Działając w imieniu i na rzecz Z. Sp. j. (skarżącej Spółki), A. B. wniósł skargę na bezczynność Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu, polegającą na pozostawieniu wniosku Spółki bez rozpoznania z powodów nieznajdujących oparcia w przepisach prawa. Przed złożeniem skargi Spółka w trybie art. 37 Kpa wniosła ponaglenie w dniu 23.09.2024 r. do GDOŚ, które do dnia dzisiejszego nie zostało rozpoznane, co jest obecnie nagminną praktyką organów podległych Ministrze [...]. Strona wniosła także o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że Spółka od 2007 r. ubiega się o budowę Podziemnego Magazynu Gazu wraz z infrastrukturą towarzyszącą na terenie gmin K. i M. w woj. D. na złożu [...]. W 2012 r., po wypełnieniu wszelkich wymaganych prawem obowiązków, w tym po uzyskaniu decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych, wydanych przez Burmistrza Gminy M. w uzgodnieniu z RDOŚ we Wrocławiu, Minister Środowiska udzielił Spółce Koncesji nr [...] na bezzbiornikowe magazynowanie gazu w złożu [...]. oraz Spółka zawarła umowę z Ministrem Środowiska o użytkowanie górnicze terenu. Na skutek zdarzeń, całkowicie niezależnych od Spółki, realizacja przedsięwzięcia przedłużyła się i w wyniku tego decyzja środowiskowa utraciła moc sprawczą i dlatego w dniu 04.10.2019 r. Spółka zwróciła się z wnioskiem do Wójta Gminy K. o wydanie ponownej decyzji na taki sam zakres inwestycji. Wójt Gminy K. uznał się za organ niewłaściwy i przekazał sprawę Burmistrzowi Gminy M. Burmistrz Gminy M. (inny niż poprzednio i skonfliktowany z inną ze Spółek reprezentowanych przeze mnie) odmówił wydania decyzji powołując się na niewłaściwe przepisy, co dostrzegł NSA w wyroku z dnia 29.09.2023 r., sygn. akt III OSK 213 5/21 i nakazał prowadzenie postępowania. Burmistrz Gminy M. podjął postępowanie uzgadniając z RDOŚ we Wrocławiu zakres decyzji. W 2023 r. Burmistrz Gminy M. spostrzegł, że nowelizacja ustawy z dnia 24.04.2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu [ ... ] powoduje, że decyzję w powyższej sprawie powinien wydać RDOŚ we Wrocławiu i dlatego pismem z dnia 06.10.2023 r. przekazał mu sprawę. RDOŚ we Wrocławiu, po miesiącu od przekazania mu sprawy, wezwał Spółkę do "uzupełnienia" wniosku o przekazanie dokumentów wymienionych w art. 74 ust. 1 pkt 3, 3a, 5 i 6. Spółka wyjaśniła, że jej przedsięwzięcie podlega regulacjom z art. 74 ust. 1 pkt. 4 coś, a zatem nie dotyczą jej przepisy pkt. 3, 3a, 5 i 6. Organ nie odniósł się merytorycznie do wyjaśnienia Spółki i pismem z dnia 29.11.2023 r. pozostawił wniosek bez rozpoznania w oparciu o art. 64 § 2 kpa. Spółka wniosła w dniu 03 .01.2024 r. ponaglenie do Głównego Dyrektora Ochrony Środowiska (dalej GDOŚ) w Warszawie, który postanowieniem z dnia 12.03.2024 r. numer DOOŚWAPiS. 420.1.2024.ŁD uznał racje Spółki, uznał bezczynność organu i nakazał zakończenie sprawy w terminie dwóch miesięcy. Zdaniem Spółki postępowanie z wniosku Spółki z 04.10.2019 r. zostało wszczęte zgodnie z art. 60 § 3 kpa przez Burmistrza Gminy M., który prowadził je do 06.10.2013 r., dokonując wszelkich niezbędnych uzgodnień i opinii i tylko zmiana przepisów, a to nowelizacja ustawy z dnia 24.04.2009 r. o inwestycjach w zakresie terminali spowodowała, że dalsze procedowanie przekazał do RDOŚ we Wrocławiu, natomiast RDOŚ uznaje, że postępowanie nie zostało wszczęte i pismo Burmistrza Gminy M. stanowi wyłącznie przekazanie wniosku, negując w ten sposób wszelkie dokonane czynności w sprawie. Ze względu na fakt, że ponaglenie nie zostało rozpatrzone w terminie wynikającym z art. 37 kpa, tj. 7 dni, a dopiero po 3 miesiącach(!), Spółka wniosła skargę do WSA we Wrocławiu, który wydał, obecnie skarżony przez organ, wyrok z dnia 24.09.2024 r., sygn. akt II SAB/Wr 297/24 uznając, że organ pozostawał w bezczynności i nakazał zakończenie sprawy w terminie dwóch miesięcy. Organ jednakże "nie poddawał się" w swoim zacietrzewieniu, aby nie załatwić sprawy i zażądał od Spółki, aby wykazała, że jej inwestycja podlega przepisom ustawy z dnia 24.04.2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu [ ... ] a to art. 38 pkt 5 przez wykazanie, że jest odbiorcą końcowym gazu i że ma zawarte stosowne umowy poświadczające jej status jako odbiorcy końcowego gazu. 9 Spółka wyjaśniała organowi parokrotnie, że nie może być odbiorcą końcowym gazu do czasu wybudowania infrastruktury, która gaz ten ma odbierać, a warunkiem rozpoczęcia budowy jest uzyskanie tejże decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Stanowisko Spółki potwierdził NSA w postanowieniu z dnia 16.07.2024 r., sygn. akt III OW 31/24, wydanym na wniosek organu o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego wniesionego dopiero w dniu 19.04.2024 r., a zatem po pół roku od otrzymania sprawy od Burmistrza Gminy M. (tyle czasu potrzebował organ na badanie swojej właściwości!). NSA orzekł, że organem właściwym jest RDOŚ we Wrocławiu. Organ ponownie zażądał od Spółki doręczenia map nie wymaganych przez przepisy prawa dla rodzaju przedsięwzięć inwestycyjnych Spółki potwierdzając tym samym wyrażony przez M. T. pogląd, ,,że żadna ilość argumentów nie przekona [...]". Spółka wyjaśniła organowi bezzasadność jego żądań, a nadto zaproponowała oddelegowanie pracownika Spółki do organu dla wyszukania w dokumentach i okazania pracownikom organu wymaganych przez przepisy prawa map znajdujących się we wniosku, bądź też przeprowadzenie rozprawy administracyjnej dla wyjaśnienia rozbieżności w ocenie dokumentów złożonych wraz z wnioskiem. Organ propozycji tych nie zaakceptował i pismem z dnia 24.09.2024 r. pozostawił wniosek Spółki bez rozpoznania w oparciu (a jakże) art. 64 § 2 kpa. W związku z powyższym Spółka w dniu 23.09.2024 r. wniosła ponaglenie do GDOŚ w Warszawie, które mimo ustawowego terminu rozpatrzenia zawartego w art. 37 kpa nie zostało rozpatrzone do chwili obecnej (co stało się standardem pod rządami Pani H.). Jak wskazano wcześniej, Spółka wniosła do GDOŚ ponaglenie w związku z pozostawieniem jej wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 kpa w oparciu o rzekome nieuzupełnienie wniosku o nieumocowane w przepisach prawa żądanie [...] z RDOŚ we Wrocławiu, nieumiejących czytać i zrozumieć dołączonych do wniosku map i uzupełniającego pisma Spółki z dnia 09.11.2023 r., o [...]. Dowód: pismo (bez załączników) i w związku z nierozpatrzeniem tego ponaglenia przez GDOŚ, co, jak wskazano, jest typowe w tym resorcie, Spółka zmuszona została do wniesienia kolejnej skargi na bezczynność organu do WSA we Wrocławiu. W piśmie organ twierdzi, że wzywał Spółkę do uzupełnienia materiałów, zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt. 4 coś, co jest oczywistą nieprawdą wynikającą albo z [...], albo ze złej woli organu, bo to de facto przywołał przepis art. 74 ust. 1 pkt 3a. Cytuję z pisma jeszcze raz: " Należało zatem zgodnie z pkt. 1 wezwania RDOŚ we Wrocławiu z dnia 24 lipca 2024 r., dla części inwestycji nierealizowanej w ramach specustawy terminalowej i realizowanej w granicach przestrzeni stanowiącej część składową nieruchomości gruntowej (takiej jak naziemna infrastruktura magazynu gazu), przedłożyć poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej, w postaci papierowej lub elektronicznej obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz przewidywany obszar, o którym mowa w art. 74 ust. 3a zdanie drugie ustawy coś. Wnioskodawca nie przedłożył mapy ewidencyjnej, o której mowa powyżej. Ponadto tutejszy organ w pkt. 4 wezwania z dnia 26 lipca 2024 r. wezwał wnioskodawcę do przedłożenia w oryginale lub formie kopii uwierzytelnionej, zgodnie z art. 76a Kpa aktualnych wypisów i wyrysów z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub informacji o jego braku, dla terenu realizacji zadań niestanowiących inwestycji w zakresie terminalu. Wnioskodawca nie przedłożył w odpowiedzi na wezwanie żadnych wypisów i wyrysów z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub informacji o jego braku". Strona powtarza, że art. 74 ust. 1 pkt 4 stanowi: ,,[. . .] zamiast kopii mapy, o której mowa w pkt. 3 - mapę przedstawiającą dane sytuacyjne i wysokościowe, sporządzoną w skali umożliwiającej szczegółowe przedstawienie przebiegu granic terenu, którego dotyczy wniosek oraz obejmującą obszar, o którym mowa w ust. 3a zdanie drugie", a ust. 3a, zdanie drugie stanowi: ,, Przez obszar ten rozumie się: I. Przewidywany teren, na którym realizowane będzie przedsięwzięcie oraz obszar znajdujący się w odległości 100 m od granicy tego obszaru". Na podstawie zatem jakich przepisów organ żąda przedłożenia przez Spółkę ,, [. . .] poświadczonych przez właściwy organ kopii mapy ewidencyjnej w postaci {. . .}". Jak to przepis (poza [...] organu) stanowi o zaznaczeniu granic obszaru oddziaływania, przywoływany ciągle przez organ art. 74 ust. 3a mówi tylko o tym, że mapy winny obejmować obszar w odległości 100 m od granicy obszaru inwestycji. Jest to zapis tak czytelny i oczywisty, że tylko [...] może go nie zrozumieć. Trudno wręcz uwierzyć, że organem administracji państwowej kieruje osoba oraz zatrudnia urzędników nierozumiejących słowa "zamiast" zawartego w art. 74 ust. 1 pkt. 4 ustawy coś. Ten zapis "zamiast", zrozumiały prawdopodobnie nawet dla przedszkolaka, wskazuje, że w miejsce "mapy ewidencyjnej, o której mowa w art. 73 ust. 3a zdanie drugie ustawy coś wnioskodawca realizujący przedsięwzięcie w granicach przestrzeni niestanowiącej części składowej nieruchomości gruntowej [.. .] ". Organ nie rozumie co to jest nieruchomość gruntowa, a także, że cała inwestycja pod nazwą PMG realizowana jest w przestrzeni stanowiącej użytkowanie górnicze (zgodnie z definicją zawartą w pgg!). Organ nie jest widocznie w stanie zrozumieć treści zapisu art. 10 ust. 1 i ust. 3 pgg lub też nie wie, co to złoża węglowodorów. W przestrzeni tej (użytkowanie górnicze) realizowana jest zarówno część naziemna, jak i podziemna PMG. Jako absolutny brak rozumienia przepisów należy ocenić twierdzenie organu, że część naziemna PMG realizowana jest w ramach nieruchomości gruntowej. Organ żąda przedłożenia mapy ewidencyjnej, cytuję: ,,o której mówią przepisy", a zatem, w jakim przepisie obowiązującym Spółkę? Spółkę obowiązuje art. 74 ust. 1 pkt 4, co wielokrotnie wyjaśniano, a zamiast "poświadczonej przez właściwy organ kopii mapy ewidencyjnej w postaci papierowej lub elektronicznej[. . .]" (art. 74 ust. 1 pkt 3)- ,,mapę przedstawiającą dane sytuacyjne i wysokościowe sporządzone w skali umożliwiającej przedstawienie granic terenu [ ... ] oraz obejmującej obszar, o którym mowa w ust. 3a zdanie drugie" (art. 74 ust. 1 pkt 4), a taka została dołączona do wniosku. Zamiast żądanego przez RDOŚ wypisu i wyrysu z miejscowego planu zagospodarowania terenu Gminy K. Spółka wskazała, że wypisy i wyrysy z planu znajdują się w dokumentach przekazanych organowi w trakcie uzgadniania projektu decyzji z Burmistrzem Gminy M., a ponadto wskazała, że Wójt Gminy K. uzgodnił projekt decyzji wskazując, że zamierzenie Spółki jest zgodne z mpzt Gminy K. Kpiną z praworządności jest rozpatrywanie wniosku Spółki o ponowne wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiska inwestycji (ponownie - bo decyzja taka była wydana w 2010 r. i na jej podstawie Spółka uzyskała Koncesję Ministra Środowiska dla realizacji tej inwestycji, a także wszelkie decyzje lokalizacyjne i inne, a także zawarła umowę z Ministrem Środowiska na użytkowanie górnicze terenu) przez 6 lat z powodu uporu wynikającego z [...] urzędników, a także osoby pełniącej funkcję organu, szczególnie, że jest to inwestycja proekologiczna. W sprawie tej organa przegrały przed WSA i NSA już trzy sprawy, a mimo wszystko uparcie, z determinacją [...], bronią swoich absurdalnych racji. W doręczonej sądowi odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od Strony skarżącej na rzecz organu administracji kosztów postępowania według norm przepisanych. Na uzasadnienie organ wskazał, że Burmistrz M. pismem z dnia 6 października 2023 r., znak [...], powołując się na przepis art. 65 § 1 kpa oraz art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. f ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t. j. Dz. U z 2024 r., poz. 1112), dalej zwanej ustawą ooś, w związku z art. 38 pkt 5 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1286), zwanej dalej specustawą terminalową, przekazał Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska we Wrocławiu (dalej: RDOŚ we Wrocławiu) wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: ,,Podziemny Magazyn Gazu (PMG) [...]. wraz z instalacją nadziemną i infrastrukturą zewnętrzną''. Wniesienie podania zainicjowało podjęcie przez organ czynności mających na celu weryfikację wniosku pod względem formalnym. Ponieważ po stosownym wezwaniu wniosek nie został prawidłowo uzupełniony, pismem z dnia 29 listopada 2023 r., znak: [...], na podstawie art. 64 § 2 Kpa, RDOŚ we Wrocławiu pozostawił sprawę bez rozpoznania. W skutek powyższego Strona skarżąca (dalej również jako: wnioskodawca) złożyła ponaglenie z dnia 3 stycznia 2024 r. (data wpływu: 8 stycznia 2024 r.), przekazane Generalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska (dalej: GDOŚ) pismem z dnia 11 stycznia 2024 r., znak: [...]. Ponadto pismem z dnia 23 lutego 2024 r. (data wpływu: 5 marca 2024 r.) wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność organu. W postanowieniu z dnia 12 marca 2024 r. (data wpływu: 20 marca 2024 r.), znak: DOOŚ-WAPiS.420.1.2024.ŁD, GDOŚ wskazał, że RDOŚ we Wrocławiu dopuścił się bezczynności, przy czym bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W uzasadnieniu GDOŚ wskazał, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania było przedwczesne, należało bowiem w pierwszej kolejności ustalić właściwość organu - poprzez ponowne wezwanie wnioskodawcy o przedłożenie wymaganych dokumentów lub wystąpienie z wnioskiem o wszczęcie sporu kompetencyjnego na podstawie art. 22 § 2 Kpa. Kierując się zaleceniami GDOŚ, a także mając na względzie jak najszybsze wyjaśnienie sprawy, pismem z dnia 26 marca 2024 r., znak: [...] RDOŚ we Wrocławiu wezwał wnioskodawcę o przedłożenie dokumentów, które pozwolą na jednoznaczne udowodnienie, że jest on odbiorcą końcowym w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 266 ze zm.) i może realizować przedsięwzięcie na podstawie specustawy terminalowej. W odpowiedzi z dnia 9 kwietnia 2024 r. (data wpływu: 12 kwietnia 2024 r.) wnioskodawca przedstawił obszernie swoją opinię na temat kompetencji pracowników organu oraz interpretacji przepisów prawa, nie załączył jednak dokumentów, które pozwoliłyby na ustalenie organu właściwego w sprawie. Wobec powyższego RDOŚ we Wrocławiu wystąpił na podstawie art. 22 § 2 Kpa do Naczelnego Sądu Administracyjnego z wnioskiem z dnia 19 kwietnia 2024 r., znak: [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość. W postanowieniu z dnia 16 lipca 2024 r. (data wpływu: 24 lipca 2024 r.), sygn. akt Ili OW 31/24, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał RDOŚ we Wrocławiu jako organ właściwy w sprawie. Przyjmując to rozstrzygnięcie RDOŚ we Wrocławiu niezwłocznie (tj. pismem z dnia 26 lipca 2024 r., znak: [...]) wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych we wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. W wezwaniu organ wskazał na konieczność uzupełnienia załączników wymienionych w art. 74 ust. 1 ustawy ooś i szczegółowo wyjaśnił, jakie dokumenty i w jakim zakresie należy przedłożyć, aby wniosek czynił zadość wymogom prawnym. Wnioskodawca został także pouczony, iż zgodnie z art. 64 § 2 Kpa nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie (tu: 21 dni) spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Wezwanie wnioskodawca odebrał w dniu 13 sierpnia 2024 r. W piśmie z dnia 20 sierpnia 2024 r. (data wpływu: 23 sierpnia 2024 r.), odpowiadając na wezwanie organu, wnioskodawca przedstawił swoje stanowisko na temat poszczególnych punktów wezwania oraz jego zasadności, nie uzupełnił jednak żadnego z niezbędnych dokumentów. Stosowne uzupełnienie nie zostało przedłożone także później, tj. do końca terminu określonego przez organ ani po jego upływie, zatem w piśmie z dnia 24 września 2024 r., znak: [...], RDOŚ we Wrocławiu poinformował wnioskodawcę o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 Kpa, ponownie w sposób przejrzysty i szczegółowy wyjaśniając przyczyny takiego zakończenia sprawy. Pismem z dnia 23 września 2024 r. (data wpływu: 26 września 2024 r.) Strona skarżąca złożyła ponaglenie w trybie art. 37 Kpa, uzupełniając je pismem z dnia 3 października 2024 r. (data wpływu: 9 października 2024 r.). Ponaglenie i uzupełnienie RDOŚ we Wrocławiu przekazał do GDOŚ odpowiednio pismem z dnia 2 października 2024 r., znak: [...] oraz pismem z dnia 10 października 2024 r., znak: [...]. W postanowieniu z dnia 28 listopada 2024 r., znak: DOOŚ-WDŚll.420.26.2024.AFl.1, GDOŚ, po rozpatrzeniu ponaglenia wnioskodawcy, stwierdził, że RDOŚ we Wrocławiu nie dopuścił się bezczynności. Wskazał również, że "czynności podejmowane przez organ pierwszej instancji były zasadne, dokonywane bez zbędnej zwłoki, zgodne z obowiązującymi przepisami oraz miały na celu umożliwienie wnioskodawcy usunięcie braków formalnych złożonego wniosku". Ponadto pismem z dnia 21 października 2024 r. (data wpływu: 22 października 2024 r.), sygn. akt li SAB/Wr 297/24 do RDOŚ we Wrocławiu doręczony został odpis wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 września 2024 r., sygn. akt lI SAB/Wr 297/24 dotyczącego skargi Strony skarżącej z dnia 23 lutego 2024 r., w którym Sąd stwierdził, że RDOŚ we Wrocławiu dopuścił się bezczynności bez rażącego naruszenia prawa i zobowiązał organ do wydania aktu lub dokonania czynności w terminie 60 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku. Wyrok ten nie uwzględniał jednakże czynności, które RDOŚ we Wrocławiu wykonał po wskazaniu go przez Naczelny Sąd Administracyjny jako organu właściwego do wydania decyzji administracyjnej, a których dotyczy przedmiotowa skarga wnioskodawcy. Strona przeciwna nadmienia, że przed otrzymaniem odpisu wyroku z dnia 24 września 2024 r., RDOS we Wrocławiu załatwił sprawę pozostawiając ją bez rozpoznania, dlatego też wniósł skargę kasacyjną z dnia 12 listopada 2024 r., od tego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, zaskarżając wyrok w części zobowiązującej Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu do wydania aktu lub dokonania czynności w terminie 60 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Pismem z dnia 11 grudnia 2024 r. (data wpływu: 13 grudnia 2024 r.), sygn. akt lI SAB/Wr 297/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przekazał tutejszemu organowi odpowiedź Strony skarżącej z dnia 6 grudnia 2024 r. na skargę kasacyjną. Pismem z dnia 3 grudnia 2024 r. (data wpływu: 6 grudnia 2024 r.) Strona skarżąca złożyła skargę na bezczynność organu, której dotyczy niniejsza odpowiedź. Wnosząc skargę skarżący zarzucił RDOŚ we Wrocławiu, że "Organ ponownie zażądał od Spółki doręczenia map nie wymaganych przez przepisy prawa dla rodzaju przedsięwzięć inwestycyjnych Spółki". Zdaniem wnioskodawcy "art. 74 ust. I pkt 4 stanowi: [...] zamiast kopii mapy, o której mowa w pkt. 3 – mapę przedstawiającą dane sytuacyjne i wysokościowe, sporządzoną w skali umożliwiającej szczegółowe przedstawienie przebiegu granic terenu, którego dotyczy wniosek oraz obejmującą obszar, o którym mowa w ust. 3a zdanie drugie a ust. 3a, zdanie drugie stanowi: ,,Przez obszar ten rozumie się:. Przewidywany teren, na którym realizowane będzie przedsięwzięcie oraz obszar znajdujący się w odległości 100 m. od granicy tego obszaru. Na podstawie zatem jakich przepisów organ żąda przedłożenia przez Spółkę "T...] poświadczonych przez właściwy organ kopii mapy ewidencyjnej w postaci I. ..] Jak to przepis (poza [...] organu) stanowi o zaznaczeniu granic obszaru oddziaływania, przywoływany ciągle przez organ art. 74 ust. 3a mówi tylko o tym, że mapy winny obejmować obszar w odległości 100 m od granicy obszaru inwestycji. ...." Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we Wrocławiu wnosi o oddalenie skargi w całości jako bezzasadnej. Odnosząc się do zarzutów skargi organ wyjaśnia, że RDOŚ we Wrocławiu w tym wezwaniu z dnia 26 lipca 2024 r., znak: [...] wskazał na konieczność dostosowania załączników do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach do wymogów określonych w przepisach dla dokumentacji sporządzanej dla przedsięwzięcia realizowanego na podstawie specustawy terminalowej, przy jednoczesnym uwzględnieniu elementów, które nie stanowią inwestycji w zakresie terminalu w rozumieniu ustawy ooś. W związku z powyższym należało - zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt 4 ustawy ooś - załączyć mapę przedstawiająca dane sytuacyjne i wysokościowe, sporządzona w skali umożliwiającej szczegółowe przedstawienie przebiegu granic terenu, którego dotyczy wniosek oraz obejmująca obszar, o którym mowa w ust. 3a zdanie drugie, natomiast zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt 3a ustawy ooś należało załączyć mapę, w postaci papierowej oraz elektronicznej, w skali zapewniającej czytelność przedstawionych danych z zaznaczonym przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz z zaznaczonym przewidywanym obszarem, o którym mowa w ust. 3a zdanie drugie, wraz z wyznaczoną odległością, o której mowa w ust. 3a pkt 1 ustawy ooś, przy czym dla inwestycji w zakresie terminalu nie ma zastosowania wymóg wykorzystania jako podkładu kopii mapy ewidencyjnej. Stosowne mapy nie zostały przedłożone. Jednocześnie informuję, że przed pozostawieniem wniosku bez rozpoznania, biorąc pod uwagę przedstawione przez wnioskodawcę stanowisko, że przynajmniej część wymaganych map znajduje się w aktach sprawy, RDOŚ we Wrocławiu dokładnie przeanalizował zebraną dokumentację i możliwość przyjęcia, że załączone dotychczas dokumenty czynią zadość wymogom wynikającym z art. 74 ust. 1 ustawy ooś, tj. wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych, o których mowa w art. 63 § 2 Kpa. Analiza wykazała, że te mapy nie zostały przedłożone przez wnioskodawcę. Wnioskodawca nie uzupełnił także poświadczonej przez właściwy organ kopii mapy ewidencyjnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie oraz przewidywany obszar, o którym mowa w art. 74 ust. 3a zdanie drugie ustawy ooś dla części inwestycji nierealizowanej w ramach specustawy terminalowej i realizowanej w granicach przestrzeni stanowiącej cześć składową nieruchomości gruntowej (takiej jak naziemna infrastruktura magazynu gazu), ani aktualnych wypisów i wyrysów z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części inwestycji nierealizowanej w ramach specustawy terminalowej, w oryginale lub w odpowiednio uwierzytelnionej kopii. Organ zaznacza, że przedłożenie tych map z zaznaczonym obszarem oddziaływania przedsięwzięcia było kluczowe nie tylko z uwagi na konieczność spełnienia wymogów formalnych wynikających z przepisów prawa. Mapy te są niezbędne dla właściwego określenia stron postępowania. Zgodnie z art. 74 ust. 3a ustawy ooś stronami postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach są wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę. Ponieważ wnioskodawca nie określił obszaru oddziaływania przedsięwzięcia, RDOŚ we Wrocławiu nie miał możliwości ustalenia kręgu stron postępowania. Zwracam uwagę, że błędne określenie stron postępowania stanowi istotny błąd proceduralny. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 Kpa, przesłanką do wznowienia postępowania jest sytuacja, w której strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Ponadto wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w postępowaniu wszczętym na podstawie niekompletnego wniosku, z błędnymi załącznikami formalnymi i z nieprawidłowo określonymi stronami mogłoby skutkować wystąpieniem przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji zgodnie z art. 156 § 1 Kpa. Dlatego też RDOŚ we Wrocławiu, mając na względzie obowiązek działania na podstawie przepisów prawa, ale także kierując się interesem wnioskodawcy, był zobowiązany do wezwania go do uzupełnienia braków we wniosku oraz pozostawienia podania bez rozpoznania wskutek jego nieuzupełnienia. RDOŚ we Wrocławiu nie pozostawał w bezczynności, bowiem podejmował wszelkie niezbędne kroki do ustalenia właściwości organu, a następnie do umożliwienia wszczęcia i prowadzenia postępowania i robił to każdorazowo niezwłocznie, a także był gotowy do udzielenia odpowiedzi na ewentualne pytania wnioskodawcy oraz do udzielenia pomocy w prawidłowym uzupełnieniu wniosku. Jak dotąd jednak wnioskodawca nie wyraził chęci skorzystania z takiej pomocy, nie skierował do organu pytań czy wątpliwości, na które RDOŚ we Wrocławiu mógłby udzielić odpowiedzi. W treści skargi Strona skarżąca wskazuje, że zaproponowała "oddelegowanie pracownika Spółki do organu dla wyszukania w dokumentach i okazania pracownikom organu wymaganych przez przepisy prawa map znajdujących się we wniosku, bądź też przeprowadzenie rozprawy administracyjnej dla wyjaśnienia rozbieżności. .. ", jednak organ propozycji tych nie zaakceptował. RDOŚ we Wrocławiu z uwagą i skrupulatnością analizował wszystkie pisma wnioskodawcy, mając jednak stale na względzie wymogi prawne. Należało zatem stwierdzić, że rozprawę administracyjną można przeprowadzić w toku postępowania, a w tej sprawie postępowanie nie zostało wszczęte. Z kolei w piśmie z dnia 20 sierpnia 2024 r. wnioskodawca zaproponował, że w razie potrzeby jego pracownik "okaże i wytłumaczy dołączone do wniosku załączniki". Zdaniem organu należy jednak zaznaczyć, że pracownicy Regionalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska we Wrocławiu posiadają odpowiednie kompetencje do analizy przedłożonej dokumentacji w kontekście przepisów prawa, organ nie stwierdził zatem konieczności korzystania z pomocy wnioskodawcy w tym zakresie. Mając powyższe na uwadze RDOŚ we Wrocławiu ponownie podkreśla, że nie pozostawał w bezczynności, co więcej - dążył do możliwie szybkiego załatwienia sprawy, w sposób odpowiadający potrzebom wnioskodawcy przy jednoczesnym uszanowaniu określonej w art. 6 Kpa zasady praworządności i w sposób zgodny z nakazami i zaleceniami wynikającymi z postanowienia GDOŚ z dnia 12 marca 2024 r. Powyższe potwierdza również cytowany powyżej fragment rozstrzygnięcia GDOŚ z dnia 28 listopada 2024 r., w którym organ drugiej instancji stwierdził, że czynności RDOŚ we Wrocławiu były zasadne i zgodne z obowiązującymi przepisami oraz dokonywane bez zbędnej zwłoki. Co więcej, GDOŚ jednoznacznie stwierdził, że RDOŚ we Wrocławiu w sposób zasadny pozostawił wniosek bez rozpoznania, a czynność ta była prawidłowa i nastąpiła bez naruszenia obowiązujących przepisów prawa. GDOŚ zauważył także, iż ,,fakt, że zamiast usunięcia precyzyjnie wskazanych przez organ w wezwaniu braków formalnych, wnioskodawca postanowił wyjaśniać wyspecjalizowanemu organowi, jakim jest RDOŚ we Wrocławiu, jak należy interpretować przepisy u.o.o.ś., oraz przedstawiać niewnoszące nic do sprawy stanowiska, pozostaje bez związku z rzekomą bezczynnością organu, wskazaną we wniesionym ponagleniu". W odpowiedzi na stanowisko strony przeciwnej skarżący w piśmie procesowym wskazał, że odpowiedź organu na skargę wymaga odniesienia, bowiem organ albo zupełnie nie rozumie specyfiki zamierzenia inwestycyjnego Spółki, albo też świadomie, w sposób sofistyczny, próbuje uzasadnić swoje stanowisko w sprawie ustawicznej odmowy kontynuowania wszczętego przez Burmistrza Gminy M. postępowania w sprawie z wniosku Spółki. Wbrew działaniom organu zmiana właściwości organu w toku postępowania nie może być traktowana przez organ, któremu przekazano postępowanie w trybie art. 65 § 1 kpa jako wszczęcie nowego postępowania. Sprawa zmiany właściwości organu w toku postępowania nie została uregulowana w kpa, niemniej przekazanie spraw w toku sugeruje, że organ, któremu przekazano postępowanie winien je kontynuować, a nie wszczynać "od nowa". Problem przekazania sprawy administracyjnej według właściwości na skutek zmiany przepisów w toku postępowania nie ma swojego odpowiednika ani w kpc (art. 15), ani w ppsa (art. 14), jak również w op (art. 18b) nakazującym prowadzenie postępowania organowi, które je wszczął. W sytuacji, w której zmiana organu jest konsekwencją zmiany obowiązującego stanu prawnego nie istnieje podstawa do umorzenia postępowania przez organ przekazujący w oparciu art. 105 kpa, lecz tylko do przekazania akt sprawy organowi właściwemu, który wszczęte postępowanie winien kontynuować. Niezrozumiałe jest postępowanie organu ochrony środowiska, który przez dwa lata wymyśla, nieznajdujące oparcia w przepisach prawa, przeszkody, aby nie prowadzić postępowania administracyjnego wszczętego przez Burmistrza Gminy M. i przekazanego RDOŚ we Wrocławiu do dalszego prowadzenia. Wydana w toczącym się postępowaniu decyzja była przedmiotem kontroli Sądów i w dniu 29.09.2023 r. (a zatem miesiąc przed przekazaniem sprawy przez Burmistrza Gminy M. do RDOŚ we Wrocławiu) Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok, sygn. akt III OSK 213 5/21. Sąd, zarówno I instancji, jak i NSA, wnikliwie oceniły przedłożony przez Spółkę wniosek oraz załączony do niej KIP - nie dopatrzyły się jakichkolwiek uchybień w stosunku do wymagań zawartych w przepisach. NSA wskazał również, co powinny uwzględnić organy rozpatrujące wniosek Spółki. RDOŚ zlekceważył wskazania NSA, czym w oczywisty sposób naruszył powagę rzeczy osądzonej, tj. art. 170 uopsa. Przedsięwzięcie inwestycyjne Spółki jest absolutnie neutralne dla środowiska, a po zrealizowaniu przyczyni się do podniesienia jakości powietrza w całym regionie. Nie jestem prawnikiem, lecz inżynierem z 55 stażem zawodowym, posiadającym wszelkie możliwe uprawnienia, jakie może uzyskać inżynier, z doświadczeniem na wielkich budowach, a od 1982 r. przedsiębiorcą realizującym przedsięwzięcia z zakresu gazownictwa i energii odnawialnej. W czasie działalności zawodowej skarżący przeprowadził procedury środowiskowe dla wielu obiektów i nigdy, i nigdzie nie spotkał się z taką niekompetencją i [...], a także niechęcią organu do załatwienia sprawy jak w niniejszej sprawie. Kodeks postępowania administracyjnego, który powinien być biblią normującą stosunki między stronami a organami administracyjnymi w art. 6 wskazuje, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, a art. 7, że w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek strony podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Przepisów tych RDOŚ nie przestrzega, żądając od Spółki spełnienia wymagań nieznajdujących oparcia w przepisach prawa materialnego, a to ustawy z dnia 03.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku[ ... ]. Organ lekceważy również art. 7a kpa, który gdyby nawet organ miał wątpliwości co do treści przepisów art. 74 uooś, to winien je rozstrzygnąć na korzyść Spółki. Art. 9 kpa zobowiązuje organ "do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych [... ]", a zatem organ winien wyjaśnić, dlaczego przedstawione przez Spółkę mapy przy wniosku nie wypełniają, jego zdaniem, warunku wskazanego w art.74 ust. 1 pkt. 4 uooś. Fakt nieprzestrzegania zasad określonych w kpa i uooś przez piastunkę funkcji RDOŚ we Wrocławiu nie powinien wprawdzie dziwić, skoro piastun organu nadrzędnego nad RDOŚ, a to Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, podobno doktor prawa, nie rozróżnia pojęć organ i urząd, stawiając między nimi znak równości. Nawet w urzędzie Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska istnieje funkcja Dyrektora Generalnego Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska, jak widać, odrębna od organu, którym jest Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska, ale to wskazuje, jakie są kwalifikacje piastunów organów, a także ich rozstrzygnięcia. Dla wykazania, że złożone wraz z wnioskiem mapy spełniają wymagania określone w art. 74 ust. 1 pkt. 4 uooś, któremu podlega przedsięwzięcie Spółki, Spółka wykonała kopie map z egzemplarza wniosku, który pozostał w UMiG M. po wysłaniu pozostałych egzemplarzy do RDOŚ we Wrocławiu. Z map tych zostały wykonane odbitki części obejmującej kwestionowany przez organ obszar obejmujący działkę, na której zlokalizowane zostaną części naziemne PMG, tj. działkę [...]. Mapa ta, dla poprawienia czytelności, oprócz wersji czarno-białej, załączona jest również w wersji kolorowej. Dowód: mapy - 2 szt. Nawet absolutny urzędniczy [...] winien stwierdzić, że mapy te spełniają wymagania określone we wskazanym art. 74 ust. 1 uooś, bowiem: przedstawiają wymagane dane sytuacyjne, sporządzone są w czytelnej skali 1: 1000, umożliwiają szczegółowe przedstawienie przebiegu granic terenu, którego dotyczy wniosek, tj. działki [...], obejmują obszar, o którym mowa w ust. 3a, zdanie drugie, tj. obszar znajdujący się w odległości 100 m. od granicy terenu (chyba organ potrafi zrozumieć, że przy skali 1 : 1000 1 cm na mapie, to 10 m w terenie, a zatem 100 m, o których mowa w przepisie, to 10 cm na mapie). Niemniej, w KIP załączonej do wniosku znajdują się mapy jeszcze bardziej szczegółowe. Sąd w wyroku z 29.09.2023 r., sygn. akt III OSK 2135/21 ocenił, że Spółka załączyła do Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia (dalej jako "KIP") m.in. ,,Mapę poglądową PMG [...].", a także mapy satelitarne obrazujące przebieg gazociągu przez trzy Gminy oraz szczegółowe mapy, które Sąd wymienił: rys. nr [...], na którym zobrazowano obszar przeznaczony "pod zabudowę instalacji nadziemnej PMG "[...]." oraz przebieg gazociągu przez działki (których " wykaz z rejestru gruntów" również załączono do KIP) o nr.: [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...]-[...], [...], rys. nr [...], na którym przedstawiono przebieg gazociągu przez działki, których, wykaz z rejestru gruntów" również załączono, o nr.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], rys. nr [...], na którym przedstawiono przebieg gazociągu przez działki, których" wykaz z rejestru gruntów" również załączono, o nr.: [...], [...], [...], [...], [...],[...], [...], [...], [...]; rys. nr [...], na którym przedstawiono przebieg gazociągu przez działki, których " wykaz z rejestru gruntów" również załączono, o nr.: [...] (obręb B., gmina M., o powierzchni [...] ha), [...], [...], [...], [...], [...], [...]; rys. nr [...], na którym przedstawiono przebieg gazociągu przez działki, których " wykaz z rejestru gruntów" również załączono, o nr.: [...] (obręb B., gmina M., o powierzchni [...] ha), rys. nr [...], na którym przedstawiono przebieg gazociągu przez działki, których " wykaz z rejestru gruntów" również załączono, o nr.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] (obręb K.(1), Gmina M., o powierzchni [...] ha), [...], [...], rys. nr [...], na którym zobrazowano "obszar pod zabudowę stacji gazowej [...] zabudowa stacji gazowej patrz rys. [...], [...] i [...]" na działkach nr [...] i [...] oraz przedstawiono przebieg gazociągu przez działki, których "wykaz z rejestru gruntów" również załączono, o nr.: [...], [...], [...], [...], [...], [...], rys. nr [...] i [...], na których przedstawiono " Plan zagospodarowania terenu dla instalacji nadziemnej PMG [...]" - obręb S., gmina K., rys. [...]-[...], na których przedstawiono lokalizację Stacji Gazowej/Pomiarowej [...], rys. [...], na którym przedstawiono przebieg przyłączy od obiektu instalacji nadziemnej na działce nr [...]przez działki nr [...], [...], [...] i [...]. Zamierzenie inwestycyjne Spółki obejmuje budowę elektrociepłowni gazowej (dalej EC) pracującej w wysokosprawnej kogeneracji wraz z gazociągiem łączącym ją z siecią O. S.A. podlegającej przepisom ustawy z dnia 24.04.2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu [ ... ] (dalej EC) oraz podziemnego magazynu gazu w częściowo czerpanym złożu gazu zaazotowanego oznaczonego jako [...] (dalej PMG) i służącego do gromadzenia zapasów gazu dla wskazanej wyżej elektrociepłowni oraz elektrociepłowni Spółki położonej w miejscowości M. (14 km od PMG), a także innych przedsięwzięć Spółki. Budowa PMG podlega przepisom ustawy z dnia 09.06.2011 r. Prawo geologiczne i górnicze (pgg). Organ uparcie próbuje podzielić przedsięwzięcie Spółki na co najmniej dwa, podlegające odrębne ocenie, tymczasem w ocenie NSA, wbrew stanowisku organu, planowane przez spółkę przedsięwzięcie nie składa się z kilku odrębnie funkcjonujących od siebie elementów. Wniosek wraz kartą informacyjną przedsięwzięcia wyraźnie określa planowane przedsięwzięcie, jako składające się z instalacji do przesyłu gazu obejmującej stację gazową pomiarowo- rozdzielczą "[...]" oraz rurociągu gazowego stalowego o średnicy DN 400 mm o długości 12,5 km, instalacji nadziemnej zatłaczania i odbioru gazu PMG [...], podziemnego bezzbiornikowego magazyn gazu o pojemności 160 mln nm3 (ok. 160000 ton) oraz linii elektroenergetycznej kablowej o napięciu 20 kV długości ok. 1, 5 km. Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 3 pkt 13 u.o.o.ś. przez przedsięwzięcie rozumie się zamierzenie budowlane lub inną ingerencję w środowisko polegającą na przekształceniu lub zmianie sposobu wykorzystania terenu, w tym również na wydobywaniu kopalin; przedsięwzięcia powiązane technologicznie kwalifikuje się jako jedno przedsięwzięcie, także jeżeli są one realizowane przez różne podmioty. Wykładnia pojęcia "przedsięwzięcia" w ramach indywidualnej oceny oddziaływania na środowisko powinna uwzględniać powiązania technologiczne miedzy poszczególnymi elementami. Z kolei wykładnia pojęcia ''powiązania technologiczne" w ramach definicji przedsięwzięcia musi uwzględniać przede wszystkim jego cele, funkcje i zadania". Wszystkie realizowane przez Spółkę działalności są koncesjonowane, a to przez: MKiŚ - w zakresie magazynowania gazu w górotworze, którą Spółka posiada od 2012 r., Prezesa URE - w zakresie magazynowania gazu, produkcji energii elektrycznej, produkcji ciepła, przesyłu gazu, przesyłu energii elektrycznej, dystrybucji ciepła, dystrybucji energii elektrycznej, dystrybucji gazu. Oznacza to, że w przypadku ubiegania się o decyzje o ustaleniu warunków środowiskowych dla przedsięwzięć opisanych wyżej Spółka winna spełniać przy składaniu wniosku warunki określone w art. 74 ust. 1 pkt. 4, który stanowi: "w przypadku przedsięwzięć wymagających koncesji lub decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4 i 5, prowadzonych w granicach przestrzeni niestanowiącej części składowej nieruchomości gruntowej[. ..], inwestycji w zakresie terminalu [. . .] zamiast kopii mapy, o której mowa w pkt 3 - mapę przedstawiającą dane sytuacyjne, sporządzoną w skali umożliwiającej szczegółowe przedstawienie przebiegu granic terenu, którego dotyczy wniosek, oraz obejmującą obszar, o którym mowa w ust. 3a zdanie drugie." Budowa PMG jest wymieniona w art. 72 ust. 1 pkt. 4 jako "podziemne bezzbiornikowe magazynowanie substancji". Mapy takie znajdują się we wniosku, co wskazano wcześniej, natomiast organ uparcie żąda map poświadczonych przez właściwy organ - kopii mapy ewidencyjnej w postaci papierowej lub elektronicznej [ ... ], tj. według wymagań pkt. 3 (nieobowiązującego, jak wyjaśniono, Spółkę). Również w pkt. 3a przywoływanym przez organ jest odesłanie do pkt. 4. ,, [. . .] w przypadku przedsięwzięć innych niż wymienione w pkt. 4 mapę sporządza się na podkładzie wykonanym na podstawie kopii mapy ewidencyjnej, o której mowa w pkt. 3 ". A zatem, a contrario, w przypadku przedsięwzięć wymienionych w pkt. 4 mapę sporządza się zgodnie z wymaganiami określonymi w pkt. 4. Organ, zgodnie z art. 6 kpa, może wymagać od Spółki tylko tego, co wynika z przepisów. Organ żąda również "zaznaczenia obszaru, o którym mowa w ust. 3a wraz z wyznaczoną odległością". W ust. 3a brak jest takiego wymogu - pkt 1 tego ust. 3a, zdanie drugie, wskazuje jedynie, że mapy muszą obejmować "przewidywany teren, na którym realizowane będzie przedsięwzięcie oraz obszar znajdujący się w odległości 100 m od granic terenu". A znajdujące się we wniosku mapy zakres taki obejmują. Sądziłem, że PT urzędnicy RDOŚ we Wrocławiu posiadają umiejętność posługiwania się miarką. Organ nie przyjmuje do wiadomości, że PMG podlega ustawie Prawo geologiczne i górnicze i zlokalizowany jest na obszarze górniczym zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt. 5 pgg w zakresie wynikającym z art. 10 ust. 1 pgg, dla której MKiŚ i Spółka zawarli umowę na użytkowanie górnicze, która pozwala na prowadzenie robót górniczych niezbędnych do wykonywania koncesji, czyli mówiąc wprost – budowę urządzeń służących do zatłaczania i odbioru gazu. Zgodnie z art. 16 ust. 1 użytkownik górniczy, a takim na mocy umowy wskazanej wyżej jest Spółka, może wykonywać podziemne, bezzbiornikowe magazynowanie substancji oraz wydobywać kopalinę ze złoża, a zgodnie z art. 16 ust. 2 pgg: "Obiekty, urządzenia oraz instalacje wzniesione w przestrzeni objętej użytkowaniem górniczym stanowią własność użytkownika górniczego. Własność ta jest prawem związanym z użytkowaniem górniczym". A zatem, Spółka nie realizuje inwestycji " w granicach przestrzeni stanowiącej część składową nieruchomości gruntowej", jak twierdzi organ pomijając zapis art. 10 ust. 3 pgg. Absurdalne jest twierdzenie organu, że mapy własnościowe poświadczone przez właściwy organ są niezbędne dla właściwego określenia stron postępowania". Zgodnie z art. 74 ust. 1a uooś, ,,Jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 10, nie wymaga się dołączenia dokumentu, o którym mowa w ust. 1 pkt 6 ". W przypadku przedsięwzięcia Spółki liczba stron przekracza 250. A zatem, zgodnie z art. 49 kpa, w związku ze wskazanym art. 74 ust. 1 a uooś, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach [ ... ] może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia [ ... ] (RDOŚ we W. w 2024 r. zamieścił 28 takich obwieszczeń). Nietrafny i niepolegający na prawdzie jest zarzut dotyczący niedołączenia przez Spółę wypisu i wyrysu z mpzp. Po pierwsze, w aktach sprawy znajduje się nie tylko wypis i wyrys z mpzp gminy K., co potwierdził NSA w przywołanym wcześniej wyroku, ale również uzgodnienia Wójta Gminy K., że zamierzenie Spółki jest zgodne z mpzp gminy K. Dowód: wyrys i wypis z mpzp Gminy K. załączony do KIP. Skoro NSA, orzekając w sprawie, powoływał się na mpzp Gminy K., to potwierdza, że dokument ten znajduje się w aktach. Wskazać należy nadto, że przedsięwzięcia Spółki wymienione są w art. 59a ust. 4 pkt. 5 i pkt. 6 uooś, co powoduje, że nie stosuje się do nich przepisów art. 59a ust. 1 i ust. 3 pkt. 1, tj. obowiązku dokonania " analizy zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego". Trywializując, mpzp nie ma jakiegokolwiek zastosowania do przedsięwzięć Spółki! Przedmiotem skargi na bezczynność organu nie jest niepodjęcie przez organ pozorowanych działań, a pozostawienie podania bez rozpoznania na podstawie nieznajdujących oparcia w przepisach prawa materialnego, a to ustawy z 03.10.2006 r. o udostępnianiu informacji o środowisku [ ... ]. Uchwała NSA z 03.09.2013 r., sygn. akt I OPS 2/13 o treści stanowi:"Na pozostawienie podania bez rozpatrzenia (art. 64 § 2 kpa przysługuje skarga na bezczynność organu stosownie do art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". W wyroku NSA z 22.02.2012 r., sygn. akt II GSK 3/11 Sąd wskazał, że jeśli wezwanie organu wystosowane na podstawie art. 62 § 2 kpa było wadliwe, tzn. naruszało przepisy prawa materialnego, to przysługuje na pozostawienie podania bez rozpoznania, skarga na bezczynność organu. Wynajdowanie przez organ coraz to nowych powodów, żeby nie rozpatrzyć wniosku, a to niespełnienia kolejno podnoszonych wymagań z art. 74 ust. 1 pkt. 3, 3a, 5, 6 w sytuacji, gdy przedsięwzięcie Spółki podlega wymogom z art. 74 ust. 1 pkt. 4 oraz art. 59a ust. 4 pkt. 5 i 6, a także wchodzenie w negatywny spór kompetencyjny prawie rok po przekazaniu wniosku przez Burmistrza Gminy M., zaczyna przypominać powiedzenie z jednego z filmów S. B., gdzie szatniarz mówi do klienta: ,,Nie ma pańskiego płaszcza i co nam Pan zrobi?" Organ wskazuje, że przed wdaniem się w negatywny spór kompetencyjny wezwał Spółkę do "przedłożenia dokumentów, które pozwolą na jednoznaczne udowodnienie, że jest odbiorcą końcowym w rozumieniu ustawy z 10. 04.1997 r. Prawo energetyczne i może realizować przedsięwzięcie na podstawie specustawy terminalowej". Rozpatrujący sprawę NSA w Warszawie, w Postanowieniu z dnia 16.07.2024 r., sygn. akt III OW 31/24 uznał, że "argumentacja RDOŚ dotycząca obowiązkowego wykazania statusu odbiorcy końcowego dokonującego zakupu paliw gazowych" już na etapie składania wniosku o wydanie decyzji środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia należałoby uznać, iż przepis art. 38pkt 5 specustawy terminalowej jest w istocie martwym, gdyż nie miałby w rzeczywistości zastosowania do jakiejkolwiek budowanej elektrociepłowni gazowej" a zatem, trywializując - wezwanie organu było bezsensowne. NSA potwierdził, że organ nie rozumie podstawowych przepisów. To postanowienie Sądu wskazujące na brak podstaw do wystąpienia z wnioskiem o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego wskazało nie tylko na całkowity brak znajomości przepisów przez urzędników oraz piastuna RDOŚ we Wrocławiu, ale także na absurdalny brak logiki u tychże osób, żądających wypełnienia przez Spółkę absurdalnego warunku. Odnosząc się natomiast do zawartego in fine pisma organu twierdzenia, " że zamiast usunięcia precyzyjnie wskazanych przez organ w wezwaniu braków formalnych, wnioskodawca postanowił wyjaśnić wyspecjalizowanemu organowi, jakim jest RDOŚ we Wrocławiu, jak należy interpretować przepisy uoos", to jest to powtórzenie zdania z postanowienia GDOŚ z 28.11.2024 r., znak DOOŚWDŚII.420.26.2024.AFI.1, na które Spółka odpowiedziała pismem z dnia 11.12.2024 r. o [...], które Spółka załącza do pisma. A zatem, ten "wyspecjalizowany" organ, tj. RDOŚ, nawet przy pomocy, również "wyspecjalizowanego" organu, a to GDOŚ, przez rok nie potrafił określić swojej właściwości! Spółka ocenia, że kpiną z praworządności jest rozpatrywanie wniosku o "odnowienie" decyzji środowiskowej przez 6 lat (sześć lat). W tym czasie inwestycja mogła być wybudowana i co najmniej od 3 lat służyć nie tylko Spółce, ale przede wszystkim społeczeństwu i klimatowi. Ale, jak widać, podstawowym zadaniem, jakie GDOŚ postawił RDOŚ-om jest wybijanie nutrii w R. i pilnowanie, aby truciciele spuszczający zasolone ścieki do rzek, w tym do O., nie ponieśli konsekwencji wynikających z ustaw o środowisku. Zdumienie budzi fakt, że "odnowienie" decyzji środowiskowej, która utraciła moc sprawczą na skutek upływu czasu, a na podstawie której Spółka uzyskała koncesję Nr [...] Ministra Klimatu z dnia 31.05.2012 r. i na jej podstawie podjęła działania inwestycyjne, w tym sporządzenie projektów, rozpoczęcie działań do wierceń, poprzedzonych nabyciem działki, na której lokalizowana jest część naziemna o łącznej wartości przygotowań wynoszących 40 mln złotych "torpedowana" jest przez organ, do którego sprawa trafiła w trakcie procedowania na skutek zmiany przepisów. Spółka stała się niejako ofiarą sporów urzędniczych. Spółka wnosi jak w skardze, tj. o stwierdzenie, że organ pozostaje w bezczynności, i to z rażącym naruszeniem prawa, oraz o nakazanie dalszego procedowania, przekazanego mu postępowania przez Burmistrza Gminy M., w celu określenia warunków środowiskowych realizacji przedsięwzięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył: Sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."); stanowi o tym art. 3 § 2 pkt 8 tej ustawy. Stosownie do brzmienia art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Stosownie do art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość), które - stosownie do art. 37 § 3 k.p.a. - wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Przepisy nie określają terminu w jakim można złożyć skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W rozpoznawanej sprawie skarżąca wniosła ponaglenie na bezczynność, polegającą na pozostawieniu bez rozpoznania wniosku strony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu, z powodów (zdaniem wnioskującej) nieznajdujących oparcia w przepisach prawa. Wobec powyższego przyjąć należy, że formalne przesłanki do wniesienia skargi na bezczynność RDS zostały spełnione. Jeśli zaś chodzi o merytoryczną ocenę wywiedzionej skargi Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Skarga na bezczynność organu ma zapobiegać naruszeniu prawa, jakim jest nierozpoznanie przez organy administracji publicznej sprawy w terminach określonych przepisami prawa procesowego, stanowiąc tym samym środek dyscyplinujący organy do podejmowania działań w terminach przewidzianych przepisami prawa. Bezczynność, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., przejawia się więc w niewydaniu przez organ, mimo ciążącego na nim obowiązku załatwienia określonego rodzaju spraw zgodnie z obowiązującą w tym zakresie procedurą, przewidzianego prawem rozstrzygnięcia lub niepodejmowaniu czynności w sprawie w terminie do tego wyznaczonym. Bezczynność polega na tym, że organ nie dokonuje żadnych czynności w sprawie a także, gdy wprawdzie prowadzi postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Z bezczynnością mamy również do czynienia, gdy organ prowadząc postępowanie nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji. Skarżąca zarzuca organowi bezczynność polegającą na nieuprawnionym pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.:,,Podziemny Magazyn Gazu (PMG) [...] wraz z instalacją nadziemną i infrastrukturą zewnętrzną'', podczas gdy strona skarżąca twierdzi, że pełną dokumentację, spełniającą wymogi normatywne wnioskodawca przedłożył organowi, zatem najpierw zobowiązanie do jej uzupełnienia, a wobec nieuzupełnienia, pozostawienie wniosku bez rozpoznania nastąpiło naruszeniem prawa. Stan sprawy i całość zgromadzonych dowodów obligował organ do zakończenia postępowania orzeczeniem merytorycznym. Zdaniem sądu rozumowanie skarżącej, w świetle obowiązujących przepisów prawa materialnego, nie jest trafne. Dalej zauważyć przyjdzie, że mimo wystosowania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. wezwania o usunięcie braków formalnych wniosku strona, w żądanym zakresie wniosku nie uzupełniła. Z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych wniosku, organ pismem poinformował, że na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. pozostawia wniosek bez rozpoznania. W piśmie tym zawarto również informację co do złożonego wniosku o zawieszenie postępowania, zauważając, że przepis ten nie przewiduje, aby zamiast uzupełnienia braków formalnych wnioskować o zawieszenie postępowania. Jedyną bowiem konsekwencją niezastosowania się do wezwania o uzupełnienie braków formalnych jest pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Trzeba zatem przypomnieć, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska we Wrocławiu skierował do A. B. w dniu 24 września 2024 r. pismo następującej treści: "W nawiązaniu do wniosku Z. Sp. j. (dalej: wnioskodawca) z dnia 4 października 2019 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn.: ,,Podziemny Magazyn Gazu (PMG) [...] wraz z instalacją nadziemną i infrastrukturą zewnętrzną" i zawiadomienia Burmistrza Gminy M. z dnia 6 października 2023 r. (data wpływu: 9 października 2023 r.), znak: [...] w sprawie przekazania Regionalnemu Dyrektorowi Ochrony Środowiska we Wrocławiu (dalej: RDOŚ we Wrocławiu) ww. wniosku według właściwości, uwzględniając postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) z dnia 16 lipca 2024 r. (data wpływu: 24 lipca 2024 r.), sygn. akt IlI OW 31/24 w sprawie rozstrzygnięcia sporu kompetencyjnego oraz w związku z pismem z dnia 20 sierpnia 2024 r. (data wpływu: 23 sierpnia 2024 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie RDOŚ we Wrocławiu z dnia 26 lipca 2024 r., znak: [...], informuję, że z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych w ww. wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 572), zwanej dalej Kpa, wniosek pozostawia się bez rozpoznania. Uzasadnienie Ww. wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach z dnia 4 października 2019 r. został przekazany tutejszemu organowi przez Burmistrza Gminy M. pismem z dnia 6 października 2023 r. na podstawie art. 65 § 1 Kpa w związku z art. 75 ust. 1 pkt 1 lit. f i ust. 1a ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1112), zwanej dalej ustawą ooś - w toku postępowania prowadzonego przez Burmistrza Gminy M. wnioskodawca wskazał, że planowane przedsięwzięcie stanowi inwestycję w zakresie terminalu, realizowaną na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o inwestycjach w zakresie terminalu regazyfikacyjnego skroplonego gazu ziemnego w Świnoujściu (Dz. U. z 2024 r., poz. 1286), zwanej dalej specustawą terminalową, dla której organem właściwym do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest właściwy regionalny dyrektor ochrony środowiska. Z uwagi na kwestie związane z możliwością zastosowania specustawy terminalowej w przedmiotowej sprawie i determinujące właściwość organu, wnioskiem z dnia 19 kwietnia 2024 r., znak: [...], RDOŚ we Wrocławiu wystąpił do NSA o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego zaistniałego pomiędzy nim a Burmistrzem Gminy M. W postanowieniu z dnia 16 lipca 2024 r. NSA wskazał RDOŚ we Wrocławiu jako organ właściwy w sprawie. Zgodnie z art. 63 § 2 Kpa podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. W przypadku wniosku o decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wymagania określone przez przepisy szczególne są wskazane w art. 74 ustawy ooś. RDOŚ we Wrocławiu stwierdził, że przedmiotowy wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie spełnia wymagań ustalonych w ustawie ooś, toteż na podstawie art. 64 § 2 Kpa w związku z art. 74 ustawy ooś, pismem z dnia 26 lipca 2024 r., znak: [...], wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków w ciągu 21 dni od dnia odebrania wezwania. Jednocześnie wnioskodawca został pouczony, iż nieusunięcie braków w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Zgodnie z pocztowym potwierdzeniem odbioru, ww. wezwanie zostało odebrane w dniu 13 sierpnia 2024 r., zatem termin na uzupełnienie braków minął w dniu 3 września 2024 r. W trakcie wyznaczonego terminu wnioskodawca przedłożył pismo z dnia 20 sierpnia 2024 r. (data wpływu: 23 sierpnia 2024 r. ), które - zgodnie z jego treścią- miało stanowić odpowiedź na ww. wezwanie tutejszego organu. W piśmie zawarto szereg uwag wnioskodawcy dotyczących sposobu pracy organu oraz kompetencji jego pracowników, nie załączono jednak dokumentów, na konieczność uzupełnienia których wskazał RDOŚ we Wrocławiu i tym samym nie uczyniono zadość wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych we wniosku. Do końca wyznaczonego terminu, ani też do dnia przygotowania niniejszego pisma, wnioskodawca nie przedłożył żadnego z brakujących załączników i nie uzupełnił wniosku. W ww. wezwaniu z dnia 26 lipca 2024 r. RDOŚ we Wrocławiu szczegółowo określił, o jakie dokumenty - zgodnie z dyspozycją art. 74 ust. 1 ustawy ooś - należy uzupełnić wniosek. Mając na uwadze zasadę ogólną określoną w art. 9 Kpa, zgodnie z którą organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego, a także czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek, tutejszy organ w sposób wyczerpujący wyjaśnił podstawy prawne żądanych dokumentów, a także szczegółowo opisał rodzaj i zakres danych, które mają zawierać. Podkreślenia wymaga fakt, że zmiana (w odniesieniu do postępowania prowadzonego przez Burmistrza Gminy M. przed przekazaniem wniosku RDOŚ we Wrocławiu) podstawy prawnej w przedmiotowej sprawie (poprzez przyjęcie, że wnioskodawca może realizować przedsięwzięcie na podstawie specustawy terminalowej) spowodowała, że zmianie uległ także rodzaj niezbędnych załączników do wniosku (przy czym bez znaczenia pozostaje fakt złożenia wniosku o wydanie decyzji w 2019 r. - wymagania szczególne wynikające z art. 74 ustawy ooś aktualne na dzień składania wniosku nie zmieniły się w sposób istotny dla niniejszej sprawy). Stąd też wezwanie wnioskodawcy do usunięcia braków we wniosku było konieczne do wszczęcia i prowadzenia postępowania. Zwracam przy tym uwagę na orzecznictwo sądowoadministracyjne, które jednoznacznie wskazuje, że "jedynie wniosek spełniający określone przepisami wymogi może wszcząć postępowanie we wnioskowanym zakresie ( ... ). Wszczęcie postępowania administracyjnego na żądanie strony ma miejsce zgodnie z zasadą określoną w art. 61 § 3 Kpa pod warunkiem, że podanie, żądanie, wniosek spełnia wymogi określone w art. 63 § 2 Kpa, co oznacza, że musi czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych ( ... ). Wszczęcie postępowania administracyjnego może spowodować tylko żądanie strony niedotknięte brakami formalnymi" (wyrok NSA z dnia 20 sierpnia 2024 r., lI GSK 879/24). W tym miejscu należy mieć na uwadze, że jeżeli organ stwierdzi swoją niewłaściwość w sprawie w toku postępowania - tak jak miało to miejsce w przypadku Burmistrza Gminy M. - obowiązany jest zakończyć postępowanie decyzją o umorzeniu postępowania jako bezprzedmiotowego (por. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2024, art. 65). Dlatego też ewentualne postępowanie prowadzone przez RDOŚ we Wrocławiu nie mogło stanowić bezpośredniej kontynuacji procedury wszczętej przez Burmistrza Gminy M., a jedynie odrębne postępowanie administracyjne, procedowane zgodnie z wymogami Kpa. W pierwszej kolejności wskazuję, że wniosek nie został uzupełniony o mapy spełniające wymagania formalne określone dla inwestycji w zakresie terminalu. Zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt 4 ustawy ooś - w przypadku inwestycji w zakresie terminalu należy załączyć mapę przedstawiającą dane sytuacyjne i wysokościowe, sporządzoną w skali umożliwiającej szczegółowe przedstawienie przebiegu granic terenu, którego dotyczy wniosek, oraz obejmującą obszar, o którym mowa w ust. 3a zdanie drugie, natomiast zgodnie z art. 74 ust. 1 pkt 3a ustawy ooś - należy załączyć mapę, w postaci papierowej oraz elektronicznej, w skali zapewniającej czytelność przedstawionych danych z zaznaczonym przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz z zaznaczonym przewidywanym obszarem, o którym mowa w ust. 3a zdanie drugie, wraz z wyznaczoną odległością, o której mowa w ust. 3a pkt 1 ustawy ooś, przy czym dla inwestycji w zakresie terminalu nie ma zastosowania wymóg wykorzystania jako podkładu kopii mapy ewidencyjnej. O ww. mapy tutejszy organ wezwał wnioskodawcę w pkt. 2 i 3 wezwania z dnia 26 lipca 2024 r. W odpowiedzi do pkt. 2 wnioskodawca podał, że "stosowna mapa znajduje się w aktach sprawy - Spółka przypomina, że poprzednio organ, tym razem, Burmistrz Gminy M., posługiwał się tą mapą wydając poprzednią decyzję środowiskową'' (pisownia oryginalna), natomiast w odpowiedzi do pkt. 3 wnioskodawca stwierdził, że nie jest on zobligowany do przedłożenia mapy wymienionej w art. 74 ust. 1 pkt 3a ustawy ooś. Wyjaśniam, że - wbrew twierdzeniu wnioskodawcy - mapa, o której mowa w art. 74 ust. 1 pkt 4 ustawy ooś nie znajduje się w aktach przedmiotowej sprawy. Nie załączono także mapy, która spełniałaby wymagania, o których mowa w art. 74 ust. 1 pkt 3a ustawy ooś, tzn. mapy, na której zostałby przedstawiony przewidywany zasięg oddziaływania przedsięwzięcia. Wbrew opinii wnioskodawcy dla inwestycji w zakresie terminalu istnieje obowiązek przedłożenia mapy, o której mowa w art. 74 ust. 1 pkt 3a ustawy ooś zawierającej zaznaczony obszar oddziaływania przedsięwzięcia. Dla inwestycji w zakresie terminalu wnioskodawca zwolniony jest jedynie z zastosowania podkładu ewidencyjnego. Dlatego też tutejszy organ w wezwaniu poinformował wnioskodawcę, że stosowną mapę należy przygotować na podstawie mapy zawierającej dane sytuacyjne i wysokościowe. Tutejszy organ gruntownie przestudiował całość zgromadzonej dokumentacji i nie stwierdził, aby wnioskodawca przedłożył wymagane przepisami prawa ww. mapy. W aktach sprawy znajduje się mapa, która nosi tytuł "Mapa sytuacyjnowysokościowa", jednak obejmuje ona wyłącznie teren, na którym ma być zlokalizowany magazyn gazu, nie obejmuje terenu, przez który ma przebiegać realizowany ze specustawy terminalowej gazociąg ani obszaru oddziaływania inwestycji, o którym mowa w art. 74 ust. 3a zdanie drugie ustawy ooś. Zgodnie z legendą, na mapie zaznaczono "granicę przestrzeni bezzbiornikowego magazynowania gazu ziemnego" oraz "granicę przestrzeni objętej przewidywanymi szkodliwymi wpływami magazynowania gazu ziemnego". Wskazane przestrzenie nie obejmują całego terenu, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie (nie obejmują gazociągu) oraz obszaru oddziaływania w rozumieniu ustawy ooś (granice obu przestrzeni pokrywają się - nie zaznaczono co najmniej odległości 100 m, o której mowa w art. 74 ust. 3a pkt 1 ustawy ooś). Do akt załączono także mapę zatytułowaną "Mapa poglądowa PMG [...]". Jest to mapa przedstawiająca lokalizację inwestycji na podkładzie mapy topograficznej i zawierająca dane wysokościowe. Tutejszy organ rozważył zatem możliwość uznania tej mapy za spełniającą wymogi formalne. Należy jednak stwierdzić, że o ile obejmuje ona swym zakresem lokalizację magazynu gazu i przebieg gazociągu, to jednak nie został na niej zaznaczony obszar oddziaływania przedsięwzięcia, o którym mowa w art. 74 ust. 3a zdanie drugie oraz odległość, o której mowa w ust. 3a pkt 1 ustawy ooś – zgodnie z dyspozycją art. 74 ust. 1 pkt 3a ustawy ooś. Ponadto dobrana skala mapy (1 :50000) istotnie obniża jej czytelność. W całym materiale dowodowym RDOŚ we Wrocławiu nie stwierdził mapy, na której zostałby zaznaczony obszar oddziaływania przedsięwzięcia w rozumieniu ustawy ooś. Odnosząc się do stwierdzenia, że Burmistrz Gminy M. posługiwał się odpowiednią mapą wydając poprzednią decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zwracam uwagę, że fakt przedłożenia danego dokumentu. innemu organowi w innym postępowaniu (jak sugeruje sformułowanie "poprzednia decyzja") nie pozwala na uznanie, że wymagany prawem dokument został załączony do rozpatrywanego wniosku. Zaznaczam przy tym, że dopiero przyjęcie realizacji gazociągu na podstawie specustawy terminalowej wymagało od wnioskodawcy przedłożenia mapy sytuacyjnowysokościowej. Bez uznania gazociągu jako inwestycji w zakresie terminalu wymagana byłaby dla niego mapa na podkładzie ewidencyjnym (która z resztą znajduje się w aktach, choć także bez zaznaczonego obszaru oddziaływania). Powyższe jest wymagane przepisami prawa i niezbędne do określenia stron postępowania. Zgodnie z przywołanym wyrokiem NSA, aby wniosek mógł zostać rozpatrzony i rozstrzygnięty, nie może być dotknięty żadnymi brakami formalnymi. Dlatego też nieuzupełnienie map, o których mowa powyżej, a które bez wątpienia są niezbędne do wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia realizowanego na podstawie specustawy terminalowej, stanowi wystarczające uzasadnienie dla pozostawienia przedmiotowego wniosku bez rozpoznania. Niemniej RDOŚ we Wrocławiu podtrzymuje swoje stanowisko wskazane w wezwaniu z dnia 26 lipca 2024 r., iż realizacja kilku przedsięwzięć, z których część nie stanowi inwestycji w zakresie terminalu (jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie) wymaga dostosowania załączników do wniosku do odpowiednich przepisów szczególnych. Ustawodawca nie zwolnił podmiotów realizujących przedsięwzięcie na podstawie specustawy terminalowej z obowiązku przedkładania wymaganych ustawowo załączników dla zadań niebędących przedsięwzięciem w rozumieniu specustawy terminalowej. Informuję, że tutejszy organ nie żądał od wnioskodawcy dokumentów, które nie wynikają z przepisów prawa, dlatego źródłem tego rodzaju zarzutów może być jedynie błędne odczytanie treści wezwania bądź niezrozumienie stosownych przepisów prawa. Zaznaczam, że dostosowania załączników do wymogów prawnych w zależności od tego, czy dane przedsięwzięcie stanowi inwestycję w zakresie terminalu czy też nie, nie należy mylić z dyspozycją art. 75 ust. 1 a ustawy ooś, który dotyczy wyłącznie właściwości organu. Należało zatem, zgodnie z pkt. 1 wezwania RDOŚ we Wrocławiu z dnia 26 lipca 2024 r., dla części inwestycji nierealizowanej w ramach specustawy terminalowej i realizowanej w granicach przestrzeni stanowiącej część składową nieruchomości gruntowej (takiej jak naziemna infrastruktura magazynu gazu), przedłożyć poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz przewidywany obszar, o którym mowa w art. 74 ust. 3a zdanie drugie ustawy ooś. Wnioskodawca nie przedłożył mapy ewidencyjnej, o której mowa powyżej. Ponadto tutejszy organ, w pkt. 4 wezwania z dnia 26 lipca 2024 r., wezwał wnioskodawcę do przedłożenia w oryginale lub w formie kopii uwierzytelnionej zgodnie z art. 76a Kpa aktualnych wypisów i wyrysów z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub informacji o jego braku, dla terenu realizacji zadań niestanowiących inwestycji w zakresie terminalu. Wnioskodawca nie przedłożył w odpowiedzi na wezwanie żadnych wypisów i wyrysów z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub informacji o jego braku. Mając na uwadze powyższe, stosownie do dyspozycji ustawowej art. 64 § 2 Kpa, sprawę pozostawia się bez rozpoznania. Ponadto w związku z wątpliwościami podniesionymi w pkt. 1 pisma z dnia 20 sierpnia 2024 r., przekazuję potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa, w którym RDOŚ we Wrocławiu upoważnił panią M. S. do podpisywania pism. Jednocześnie informuję, iż po skompletowaniu wszystkich niezbędnych dokumentów można zwrócić się do RDOŚ we Wrocławiu z nowym wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia". Należy podkreślić, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13 (publ. ONSAiWSA 2014/1/2), wyjaśnił, iż na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a., jeżeli podanie nie spełnia innych wymagań ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż siedem dni, z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W przypadku nieusunięcia braków formalnych nie dochodzi do etapu rozstrzygania sprawy, ponieważ zakończy się ona jeszcze na etapie formalnym. Pozostawienie podania bez rozpoznania nie jest aktem administracyjnym stanowiącym rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej, lecz stanowi czynność materialno-techniczną. Dalej trzeba powiedzieć, że w orzecznictwie wskazuje się, że czynność pozostawienia podania bez rozpoznania zwalnia z zarzutu bezczynności wtedy, gdy jest prawidłowa, tj. gdy została poprzedzona zasadnym wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 2020 r., sygn. I OSK 1374/19). Zatem ocena zarzutu bezczynności organu w kontrolowanej sprawie była uzależniona od ustalenia czy kompetentny organ zasadnie wezwał wnioskodawcę do usunięcia braków wniosku o ustalenie środowiskowych uwarunkowań planowanego przedsięwzięcia. Trzeba dodać, ze w świetle art. 74 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz oceny oddziaływania na środowisko (D. U. Dz.U.2024.1112 t. j. z dnia 2024.07.25) 1.do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć: 1) w przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko - raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił o ustalenie zakresu raportu w trybie art. 69 - kartę informacyjną przedsięwzięcia; 2) w przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - kartę informacyjną przedsięwzięcia, a w przypadku gdy wnioskodawca wystąpił o przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko na podstawie art. 59 ust. 1 pkt 2 - raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; 3) poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej, w postaci papierowej lub elektronicznej, obejmującej przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz przewidywany obszar, o którym mowa w ust. 3a zdanie drugie; 3a) mapę, w postaci papierowej oraz elektronicznej, w skali zapewniającej czytelność przedstawionych danych z zaznaczonym przewidywanym terenem, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz z zaznaczonym przewidywanym obszarem, o którym mowa w ust. 3a zdanie drugie, wraz z wyznaczoną odległością, o której mowa w ust. 3a pkt 1; w przypadku przedsięwzięć innych niż wymienione w pkt 4 mapę sporządza się na podkładzie wykonanym na podstawie kopii mapy ewidencyjnej, o której mowa w pkt 3; 4) w przypadku przedsięwzięć wymagających koncesji lub decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4-5, prowadzonych w granicach przestrzeni niestanowiącej części składowej nieruchomości gruntowej, przedsięwzięć dotyczących urządzeń piętrzących I, II i III klasy budowli, inwestycji w zakresie terminalu oraz strategicznej inwestycji w sektorze naftowym zamiast kopii mapy, o której mowa w pkt 3 - mapę przedstawiającą dane sytuacyjne i wysokościowe, sporządzoną w skali umożliwiającej szczegółowe przedstawienie przebiegu granic terenu, którego dotyczy wniosek, oraz obejmującą obszar, o którym mowa w ust. 3a zdanie drugie; 5) w przypadku przedsięwzięć, dla których organem prowadzącym postępowanie jest regionalny dyrektor ochrony środowiska - wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, albo informację o jego braku, a w przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim - informację o planie zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej, jeżeli plan ten został przyjęty, albo informację o jego braku; nie dotyczy to wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji strategicznych; 6) wypis z rejestru gruntów lub inny dokument, w postaci papierowej lub elektronicznej, wydane przez organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków, pozwalający na ustalenie stron postępowania, zawierający co najmniej numer działki ewidencyjnej oraz, o ile zostały ujawnione: numer jej księgi wieczystej, imię i nazwisko albo nazwę oraz adres podmiotu ewidencyjnego, obejmujący przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obejmujący obszar, o którym mowa w ust. 3a zdanie drugie, z zastrzeżeniem ust. 1a; 8) analizę kosztów i korzyści, o której mowa w art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r. poz. 266, 834 i 859); 1d. Minister właściwy do spraw środowiska w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw klimatu może określić, w drodze rozporządzenia, formaty danych załączników do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, kierując się potrzebą poszerzania dostępu do informacji o środowisku. 2. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko i kartę informacyjną przedsięwzięcia przedkłada się w formie pisemnej w jednym egzemplarzu dla organu prowadzącego postępowanie oraz na informatycznych nośnikach danych z ich zapisem w formie elektronicznej w jednym egzemplarzu dla organu prowadzącego postępowanie oraz każdego organu opiniującego i uzgadniającego. 3.Jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub innego postępowania dotyczącego tej decyzji przekracza 10, do zawiadomienia stron innych niż podmiot planujący podjęcie realizacji przedsięwzięcia stosuje się przepisy art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zawiadomienie to następuje w formie publicznego obwieszczenia w siedzibie organu właściwego w sprawie oraz przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej tego organu. 3a. Stroną postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wnioskodawca oraz podmiot, któremu przysługuje prawo rzeczowe do nieruchomości znajdującej się w obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie w wariancie zaproponowanym przez wnioskodawcę, z zastrzeżeniem art. 81 ust. 1. Przez obszar ten rozumie się: 1) przewidywany teren, na którym będzie realizowane przedsięwzięcie, oraz obszar znajdujący się w odległości 100 m od granic tego terenu; 2) działki, na których w wyniku realizacji, eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia zostałyby przekroczone standardy jakości środowiska, lub 3) działki znajdujące się w zasięgu znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem. 3aa. w przypadku, o którym mowa w ust. 3, organ prowadzący postępowanie powiadamia równocześnie wójta, burmistrza lub prezydenta miasta gminy właściwej ze względu na obszar, o którym mowa w ust. 3a, o decyzjach i innych czynnościach wydanych lub podjętych przez ten organ w danym postępowaniu. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta udostępnia powiadomienie w Biuletynie Informacji Publicznej lub dokonuje publicznego ogłoszenia w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. W świetle tego co dotychczasowych wydaje się, że oś sporu między stronami zasadza się na kwestii czy dołączone przez wnioskodawcę dokumenty są (w świetle wymogów ustawowych wystarczające do wydania przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska we Wrocławiu decyzji merytorycznej, czy też organ był uprawniony (zobowiązany) do wezwania strony do uzupełnienia wniosku ze skutkiem pozostawienia wniosku bez rozpoznania w sytuacji nieuzupełnienia podania. Zdaniem sądu analiza akt wskazuje, że brak w nich dokumentów, które, zgodnie ze wskazanymi unormowaniami, wnioskujący winien dołączyć do wniosku. Zdaniem sądu nie sposób się także zgodzić z twierdzeniem skarżącego że nie jest zobowiązany do przedłożenia mapy wymienionej w art. 74 ust. 1 pkt 3a ustawy ooś. Omawiane unormowanie wyraźnie zwalnia wnioskodawcę z dołączenia mapy opisanej w p. 3 ust. 1, a nie jak twierdzi skarżący 3a przywołanego przepisu. Przecież zaznaczony obszar oddziaływania przedsięwzięcia jest niezbędny choćby w tym celu, aby właściwie określić krąg stron postępowania, co jest jednym pierwszorzędnych obowiązków organu pierwszej instancji. Mapa, o której mowa w art. 74 ust. 1 pkt 4 ustawy ooś nie znajduje się w aktach sprawy. Lektura legendy mapy nie zawiera wszystkich danych, do których zobowiązuje ustawa. Opis zawiera "granice przestrzeni objętej przewidywanymi szkodliwymi wpływami magazynowania gazu ziemnego", trzeba zaś mieć na względzie, że planowane przedsięwzięcie obejmuje także "infrastrukturę towarzyszącą magazynowaniu (bez której samo magazynowanie było by niemożliwe). Wniosek o ustalenie środowiskowych uwarunkowaniach jest podaniem kwalifikowanym. Podanie to musi odpowiadać wymogom formalnym, określonym w art. 64 § 1 k.p.a. oraz spełniać wymagania, określone w przywołanym art. 74 ustawy ooś. Za zasadne należało zatem uznać wezwanie skarżącej do usunięcia braku wniosku. Można jeszcze dodać, że nawet częściowo wadliwy tryb wezwania nie wpływa w sposób istotny na zasadność skargi i nie wpływa na ocenę prawidłowości pozostawienia wniosku bez rozpoznania z uwagi na niespełnienie wymagań, określonych w ustawie. W rozpoznawanej sprawie najistotniejszą pozostaje okoliczność, że strona skarżąca nie zadośćuczyniła wezwaniu do usunięcia braków wniosku w żaden sposób. Wniosek nie został - po wystosowaniu prawidłowego wezwania - uzupełniony o elementy, wymagane przez przywołany przepis prawa materialnego. Tym samym zakończenie przez organ sprawy poprzez pozostawienie wniosku bez rozpoznania Sąd ocenił jako prawidłowe. Konsekwencją powyższego stwierdzenia jest uznanie, że organ nie pozostaje bezczynny. Z tych wszystkich przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrcławiu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił. Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.