II SO/Wr 11/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy z wniosku B. O. o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta i Gminy Sobótka za nieprzekazanie w wyznaczonym terminie akt sprawy postanawia: odrzucić wniosek. B. O. (dalej jako wnioskodawca, strona lub skarżący) pismem z dnia 8 lipca 2024 r., wniesionym na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu, wniósł o wymierzenie Urzędowi Miasta i Gminy Sobótka grzywny na podstawie art. 55 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi za nieprzekazanie w wyznaczonym terminie akt sprawy, a mianowicie przekazanie zafałszowanego pisma wiodącego skargi [na bezczynność w sprawie wniosku o podział nieruchomości], w którym organ zmodyfikował treść oryginalnego pisma oraz nieprzekazania treści skargi oryginalnie znajdującego się w załączniku "wsa_skarga_ bezczynnosc_ organu_ [...]", stanowiącego integralną część skargi, przesłanych skutecznie do organu za pośrednictwem EPUAP dnia 20 marca 2024 r., motywując to również tym aby na podstawie art. 55 [p.p.s.a.] Sąd mógł na żądanie skarżącego rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości w celu uniknięcia przewlekłości postępowania sądowego z winy organu. Odpis wniosku przesłany został do Rady Miejskiej w S. wraz z wezwaniem do złożenia odpowiedzi na wniosek w terminie 14 dni. W dniu 31 lipca 2024 r. ze skrzynki elektronicznej Rady Miejskiej w S. przesłano uchwałę nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...] lipca 2024 r. w sprawie przekazania wniosku z dnia 8 lipca 2024 r. według właściwości oraz pismo Burmistrza Miasta i Gminy Sobótka z dnia 31 lipca 2024 r., będące odpowiedzią na wniosek strony z dnia 8 lipca 2024 r. W piśmie tym Burmistrz Miasta i Gminy Sobótka (dalej jako organ lub Burmistrz) wniósł o oddalenie wniosku strony o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie w wyznaczonym terminie akt sprawy, wskazując w pierwszej kolejności, iż ukaranie Urzędu Miasta i Gminy Sobótka nie jest możliwe, ponieważ urząd nie jest organem gminy, a wyłącznie jednostką pomocniczą. Dodatkowo podniesiono, że w tej samej sprawie toczy się postępowanie wywołane wnioskiem strony z dnia 24 kwietnia 2024 r., a co za tym idzie, zdaniem organu, wymierzenie grzywny na tej samej podstawie jest niedopuszczalne. Burmistrz wskazał ponadto, że nawet gdyby uznać, że organ w dniu 19 kwietnia 2024 r. nie przekazał kompletnych akt sprawy, czemu organ zdecydowanie zaprzecza, to przedmiotowy wniosek został wniesiony już po dokonaniu w dniu 3 czerwca 2024 r. czynności polegającej na dodatkowym przesłaniu skargi w postaci dokumentu elektronicznego, zatem nie ma miejsca sytuacja, która uprawnia do uznania, że w dniu 8 lipca 2024 r. organ pozostawał w opóźnieniu z przekazaniem kompletnych i uporządkowanych akt sprawy. Ustosunkowując się do zarzutów podniesionych przez stronę organ wskazał, że nie doszło do opóźnienia w przekazaniu akt sprawy w myśl art. 54 § 2 p.p.s.a., gdyż Burmistrz, dochowując 30-dniowegoterminu, podjął w dniu 19 kwietnia 2024 r. działania polegające na przekazaniu za pośrednictwem platformy ePUAP skargi wraz z odpowiedzią i innymi załącznikami, jakie organ posiadał w wersji elektronicznej, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Jednocześnie w tym samym dniu przesłał całość dokumentacji sprawy wraz z wydrukowaną skargą, opatrzoną pieczęcią wpływu oraz liczbą dziennika, prowadzonej w formie papierowej, za pośrednictwem operatora pocztowego. W ocenie organu za nieuprawnione należy uznać twierdzenia strony, iż doszło do nieprzekazania akt sprawy w ustawowym terminie. Przede wszystkim nie doszło do sfałszowania treści pisma wiodącego, czyli jak należy domniemywać pisma przewodniego, a na pewno taki zarzut nie może dotyczyć oryginalnej treści skargi lub jej zamiany na dokument o innej treści, zaś treść skargi przekazana w dniu 19 kwietnia 2024 r. jest tożsama z treścią skargi, która wpłynęła do urzędu w dniu 20 marca 2024 r. (z datą wpływu w dniu 21 marca 2024 r.). Tut. Sądowi z urzędu znany jest fakt, że nieprawomocnym postanowieniem z dnia 12 czerwca 2024 r., sygn. akt II SO/Wr 6/24, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, oddalił wniosek strony o wymierzenie grzywny Burmistrzowi za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że wniosek o wymierzenie grzywny jest wnioskiem wszczynającym postępowanie sądowoadministracyjne, zatem w myśl art. 64 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako: "p.p.s.a."), stosować do niego należy odpowiednio przepisy o skardze. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W tym miejscu należy podkreślić, iż w odpowiedzi na wniosek Burmistrz zasadnie zwrócił uwagę, iż ukaranie Urzędu Miasta i Gminy Sobótka nie jest możliwe, ponieważ urząd nie jest organem gminy, a wyłącznie jednostką pomocniczą. Organem gminy jest bowiem burmistrz (odpowiednio tez wójt czy prezydent miasta), który reprezentuje jednostkę samorządu terytorialnego na zewnątrz. W omawianej sprawie to na Burmistrzu zatem ciążył obowiązek terminowego wykonania obowiązków nałożonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., a w konsekwencji tylko wobec tego organu można byłoby orzec grzywnę na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Podkreślić należy, że grzywna, o jakiej mowa w tym przepisie ma charakter mieszany, dyscyplinująco-restrykcyjny. Ma ona bowiem na celu, oprócz dyscyplinowania organu, stanowić sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez zbędnej zwłoki. Czynność przekazania skargi do sądu administracyjnego jest czynnością z zakresu postępowania sądowego w sprawie sądowoadministracyjnej i ma istotny wpływ na sprawność tego postępowania. Wyłączną przesłanką orzeczenia grzywny wobec organu jest uchybienie ustawowemu terminowi przekazania dokumentacji do sądu administracyjnego, przy czym Sąd nie może działać w tej kwestii z urzędu, gdyż koniecznym jest, inicjujący takie postępowanie, stosowny wniosek skarżącego. W niniejszej sprawie taki wniosek został złożony przez skarżącego, lecz nie mógł on być merytorycznie rozpoznany z powodu przeszkody formalnej. Mianowicie zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę (odpowiednio również wniosek o wszczęcie postępowania), jeżeli sprawa objęta skargą (jak również wnioskiem) pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. O istnieniu stanu sprawy w toku (lis pendens), bądź powagi rzeczy osądzonej (res iudicata), przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, natomiast tożsamość przedmiotowa ma miejsce wówczas, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi (wniosku) na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. W tym miejscu należy zaakcentować, iż z tożsamością przedmiotową będziemy mieli również do czynienia, gdy przedmiot wniesionej później sprawy pokrywa się w całości przynajmniej z częścią przedmiotu sprawy, która jest już w toku, lub też została prawomocnie osądzona. Innymi słowy w przedmiocie wcześniejszej sprawy mieści się w całości węższy przedmiot późniejszej sprawy. W okolicznościach niniejszej sprawy należy uwzględnić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 12 czerwca 2024 r., sygn. akt II SO/Wr 6/24, oddalił wniosek strony o wymierzenie Burmistrzowi grzywny w trybie art. 55 p.p.s.a. za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że: "w niniejszej sprawie skarga wpłynęła do organu 20 marca 2024 r. Od tej daty rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Termin ten upłynął 19 kwietnia 2024 r. Tego dnia organ nadesłał na elektroniczną skrzynkę podawczą Sądu skargę wraz z odpowiedzią na nią. Akta sprawy zostały przekazane przez organ do Sądu za pośrednictwem operatora pocztowego 19 kwietnia 2024 r. (data stempla pocztowego), co jest jednoznaczne z zachowaniem terminu." Jednoznacznie też wskazano w uzasadnieniu tego postanowienia, iż "W okolicznościach sprawy Sąd nie mógł uwzględnić wniosku w przedmiocie wymierzenia grzywny organowi za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w przewidzianym terminie, bowiem do takiego uchybienia nie doszło, a skarga została przekazana w terminie ustawowym." W świetle powyższego rozstrzygnięcia stwierdzić należy, że kwestia kompletności akt administracyjnych była już przedmiotem oceny w sprawie o sygn. akt II SO/Wr 6/24, w ramach rozpoznawania wniosku strony o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, dlatego też wniosek z dnia 8 lipca 2024 r. o wymierzenie organowi grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., "za nieprzekazanie w wyznaczonym terminie akt sprawy a mianowicie przekazanie zafałszowanego pisma wiodącego skargi, w którym organ zmodyfikował treść oryginalnego pisma oraz nieprzekazania treści skargi oryginalnie znajdującego się w załączniku "wsa_skarga_ bezczynnosc_ organu_ [...]", stanowiącego integralną część skargi, przesłanych skutecznie do organu za pośrednictwem EPUAP dnia 20 marca 2024 r.", należy uznać za ponowny wniosek oparty na tych samych podstawach faktycznych i prawnych odnośnie wywiązania się przez organ z obowiązku przekazania sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Podsumowując rozważania stwierdzić należało, że ponowny wniosek strony o wymierzenie organowi grzywny, złożony w czasie, w którym nie doszło do prawomocnego zakończenia postępowania toczącego się przed tut. Sądem pod sygn. akt II SO/Wr 6/24, podlega odrzuceniu. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 oraz § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.