II SO/Wr 2/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. Cz. i A. N. – Cz. o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie postanawia wymierzyć Gminie K. W. grzywnę w kwocie 500 (pięćset) złotych. Pismem z dnia 1 marca 2014 r. M.Cz. i A. N. – Cz. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie Sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie W jego uzasadnieniu wnioskodawcy wskazali, że w dniu 20 grudnia 2013 r. złożyli za pośrednictwem Rady Miejskiej w K. W. skargę na uchwałę tegoż organu z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi M. G. Powyższą skargę organ odebrał w dniu 23 grudnia 2013 r., jednakże do dnia złożenia niniejszego wniosku nie przekazał skargi do Sądu. W odpowiedzi na wniosek organ wyjaśnił, że przedmiotowa skarga adresowana była do Rady Miejskiej w K.W. i zgodnie z tym Biuro Obsługi Klienta Urzędu Miasta i Gminy w K. W. przekazało skargę do Biura Rady Miejskiej w K. W. Przekazanie skargi nastąpiło w formie oryginału oraz w wersji elektronicznej (skan dokumentu). Kopia skargi w formie elektronicznej (skan dokumentu) pozostała w zasobach Biura Obsługi Klienta, jej oryginał przekazano Przewodniczącej Rady Miejskiej, a informację o braku przesłania do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargi organ powziął w połowie marca br. Ponieważ organ nie odnalazł oryginału skargi w dniu 25 marca 2014 r. złożono w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym kserokopię skargi wraz z załącznikami oraz odpowiedzią na skargę. Ponadto, organ wskazał, że niniejsza skarga wpłynęła do Urzędu w momencie wzmożonego ruchu przedświątecznego, na dzień przed Wigilią, oraz kilka dni przed sesją Rady Miejskiej, na której miały być podejmowane uchwały dot. spraw budżetowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis z art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę do sądu w terminie trzydziestu dni od jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wyłączną przesłanką wymierzenia na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny jest niewypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. w przewidzianym terminie. Wymierzenie więc organowi grzywny uzależnione jest od spełnienia dwóch warunków: stwierdzenia uchybienia przez organ trzydziestodniowemu terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę oraz złożenia stosownego wniosku przez stronę. W realiach niniejszej sprawy powyższe przesłanki zostały spełnione. Bezspornie bowiem organ nie przekazał w terminie skargi M.Cz. i A. N. – Cz., jak również wpłynął do Sądu wniosek o wymierzenie organowi grzywny. Tym samym Sąd nie miał wątpliwości, iż w niniejszej sprawie wystąpiły przesłanki do wymierzenia, określonej w art. 55 § 1 p.p.s.a. grzywny, której celem jest pełnienie funkcji dyscyplinującej, a także represyjnej. Wymierzenie grzywny nie ma więc na celu jedynie dyscyplinowania organu do terminowego wykonywania obowiązków, ale stanowi również sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Przekroczenie terminu wiąże się bowiem z funkcją represyjną, niezależnie od tego, czy organ przesłał skargę, odpowiedź na skargę i akta przed posiedzeniem sądu, czy też nie. W obu przypadkach spotyka go represja za niedopełnienie tej czynności w przepisanym terminie, a różnica sprowadza się do tego, że w pierwszym przypadku funkcja represyjna występuje obok funkcji dyscyplinującej, w drugim zaś już nie. Z tego też względu sąd, który wymierza grzywnę mimo dopełnienia przez organ obowiązków z art. 54 § 2 p.p.s.a. przed posiedzeniem sądu, ale z uchybieniem terminu, wymierza ją wyłącznie za uchybienie terminu (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09). Natomiast w kwestii wysokości wymierzonej grzywny wskazać należy, iż ustawodawca do uznania Sądu pozostawił ustalenie jej kwoty, pod warunkiem, że jej górna granica nie przekroczy wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie okolicznością znajdującą odzwierciedlenie w wysokości wymierzonej grzywny jest to, iż w żadnej mierze nie sposób przyjąć, iż od dnia wpływu do organu skargi tj. od dnia 23 grudnia 2013 r. miały miejsce wydarzenia, które mogłyby w jakikolwiek sposób usprawiedliwić zwłokę organu. Do okoliczności takich nie można zaliczyć tego, że skarga wpłynęła do organu w momencie wzmożonego ruchu przedświątecznego oraz kilka dni przed sesją Rady Miejskiej, na której miały być podejmowane uchwały dot. spraw budżetowych. Ponadto, Sąd zauważył, że z uwagi na zagubienie oryginału skargi do tut. Sądu przekazano wyłącznie jej kopię, a organ nie wykazał, aby zaginięcie złożonej przez wnioskodawcę skargi było spowodowane działaniem siły wyższej, która to sytuacja mogła ewentualnie stanowić usprawiedliwienie do działania organu. Tym samym organ administracyjny w pełni ponosi odpowiedzialność za poprawne funkcjonowanie urzędu oraz osób w nim zatrudnionych, w tym także za terminowość wykonania zadań oraz bezpieczeństwo przekazywanych do urzędu dokumentów. W tym stanie rzeczy, mając na uwadze zaistniałe w sprawie okoliczności stanu faktycznego oraz brzmienie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.