III SA/Wr 1147/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała, Sędziowie Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca), Sędzia WSA Ewa Kamieniecka, Protokolant sekretarz sądowy Ewa Zawal, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 5 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi "A" na uchwałę Zarządu Województwa D. z dnia [...] maja 2016 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 w sprawie niewybrania strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (LRS) do realizacji przez "A" I. uchyla zaskarżoną uchwałę oraz uchwałę Zarządu Województwa D. z dnia [...] kwietnia 2016 r. Nr [...]; II. zasądza od Zarządu Województwa D. na rzecz strony skarżącej kwotę 797 (siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zarząd Województwa D. wykonujący określone zadania w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, pełni funkcję podmiotu wdrażającego dla działania zapewniającego wsparcie rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy [...] objętej Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (PROW 2014-2020). W dniu [...].10.2015 r. ogłoszony został konkurs na wybór strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (LSR) w ramach PROW 2014-2020. Wniosek w ramach tego konkursu złożyło "A" na rzecz zrównoważonego rozwoju gmin K. W., K., S., Ż., D. (dalej też: strona; strona skarżąca; LGD). W sprawie podjęta została Uchwała nr [...] Komisji do spraw wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność z dnia [...].04.2016 r. w sprawie niewybrania strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (LSR) do realizacji przez "A" na rzecz zrównoważonego rozwoju gmin K. W., K., S., Ż., D. (dalej też: uchwała nr [...]), zmieniona uchwałą nr [...]z dnia [...].05.2016 r. W uchwale tej stwierdzono, że nie dokonuje się wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność do realizacji przez "A" na rzecz zrównoważonego rozwoju gmin K. W., K., S., Ż., D., (§ 1.1.). W oparciu o kryteria wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, przyznaje się niewybranej LSR 134 punkty, zgodnie z podziałem określonym w załączniku do niniejszej uchwały (§ 2). Skargę na powyższą uchwałę nr [...], zmienioną uchwałą nr [...] wniosła LGD, reprezentowana przez zarząd stowarzyszenia. Zarzucono rozstrzygnięciu: naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r. poz. 378; dalej też: ustawa), poprzez nieuwzględnienie wszystkich kryteriów wyboru LSR wskazanych w tym przepisie, naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy oraz Regulaminu Konkursu na Wybór Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność w zakresie Załącznika nr 2 (tj. Kryteria wyboru LSR - zwanej dalej "kryterium" albo "kryteriami"), poprzez nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący oraz przy uwzględnieniu kryteriów wniosku o wybór LSR skarżącego oraz załączonych do niego dokumentów potwierdzających, iż LSR skarżącego spełnia warunki wymagane do wyboru jego strategii rozwoju lokalnego, naruszenie § 9 ust. 18 pkt 7 Regulaminu Konkursu na Wybór Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność, poprzez sporządzenie uzasadnienia uchwały nr [...] w sposób lakoniczny, uniemożliwiający zapoznanie się ze stanowiskiem Komisji oraz przyjętą argumentacją, naruszenie przepisu § 12 ust. 4 Regulaminu prac Komisji do spraw wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, poprzez niepodjęcie uchwały w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...].06.2016 złożone w związku z otrzymaniem uchwały [...] z dnia [...].05.2016 r., mocą której zmieniono treść uchwały nr [...] w zakresie § 3, tj. pouczenia o możliwości zaskarżenia uchwały. Wniesiono o uchylenie uchwał Komisji do spraw wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (dalej też: Komisja;Komisję ds. wyboru LSR) nr [...] oraz nr [...], poprzez ponowne przeprowadzenie oceny strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność do realizacji przez "A" na rzecz zrównoważonego rozwoju gmin K. W., K., S., Ż., D. w celu wybrania do realizacji strategii LSR strony. Wniesiono także o przeprowadzenie dowodu z opinii eksperta z dnia [...].07.2016 r., na okoliczność spełnienia przez stronę przesłanek do wyboru strategii strony skarżącej. Podniesiono, że strona skarżąca spełniła przesłankę wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego wynikającą z art. 52 § 3 p.p.s.a., w postaci uprzedniego wezwania na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi (wezwanie z dnia [...].06.2016 r., doręczone organowi w dniu [...].06.2016 r.). W uzasadnieniu podniesiono, że naruszenie interesu prawnego strony skarżącej, tj. art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy nastąpiło w wyniku nierzetelnej analizy dokumentów przedstawionych do konkursu o wybór strategii. O nierzetelności świadczą przykłady następujących kryteriów: -w kryterium 3 w stopniu dostatecznym punkt 5 oraz stopniu wysokim punkty 1 i 2 (tabele 1 i 2) nastąpiła rozbieżność w ocenach Komisji, jeden oceniający uznał, że strona spełnia kryterium, natomiast drugi, że nie – wskazuje to na dowolność w stosowaniu kryteriów i czysto subiektywną ocenę przedstawioną przez oceniających; -w kryterium 4.2 (tabela nr 3) w stopniu dostatecznym oraz wysokim wskazany jest wymóg szczegółowego określenia a nie opisania celów i wskaźników, tymczasem Komisja uzasadnia swoją ocenę brakiem szczegółowego opisu; -w kryterium 8.1 (tabela nr 5) w stopniu wysokim pkt b) oraz w kryterium 8.3 (tabela nr 6) w stopniu dostatecznym punkt b) oceniający nie uwzględnili wszystkich miejsc w LSR, w których zawarte zostały informacje; powstaje kwestia, czy członkowie Komisji jako eksperci oceniający LSR wyciągają wnioski z całej jej treści; dodatkowo w kryterium 8.3 w stopniu dostatecznym punkt b) jeden z członków Komisji napisał, że informacje zawarto "jedynie w jednym zdaniu w całym LSR", podczas gdy informacje zawarte są w rozdziałach VII i VIII LSR; -w kryterium 10 (tabela nr 7) w stopniu dostatecznym oraz wysokim uznano, że strona nie spełniła go z powodu niezastosowania wymaganej liczby metod partycypacyjnych, natomiast wykorzystano 6 metod partycypacyjnych (w kryterium jest mowa o odpowiednio 3 i 4), zostały konkretnie wskazane w wyjaśnieniach; dodatkowo w stopniu wysokim przez jednego z członków Komisji zostało uznane, że strona spełniła je (stosując co najmniej 4 metody partycypacyjne) – wskazuje to na dowolność w stosowaniu kryteriów przez członków Komisji i możliwość oceny wg ich subiektywnego odczucia, co także stanowi naruszenie przepisu art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy, w postaci niewyczerpującego rozpatrzenia wniosku skarżącego. Odnośnie zarzutu naruszenia przepisu art. 5 ust. 3 pkt 1 oraz przepisu art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy oraz Regulaminu Konkursu na Wybór Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność w zakresie Załącznika nr 2, wskazano w uzasadnieniu, że strategia LGD powinna otrzymać większą liczbę punktów, co mogłoby oznaczać podstawę jej wyboru do realizacji. Z porównania kart ocen dwóch oceniających wynika, z jednej strony rozbieżności w ocenach poszczególnych kryteriów, a z drugiej jednomyślność w przyznanej punktacji. Natomiast zastosowane kryteria były mierzalne, a poszczególne ich składniki spełnienia posiadały przypisaną punktację. W dalszej części uzasadnienia przedstawiono stanowisko w odniesieniu do kryteriów, co do których punktacja została zaniżona, zdaniem strony. Podniesiono, że spełnienie tych kryteriów, a tym samym zastosowanie odpowiedniej punktacji wynika winno z treści strategii, której wszystkie rozdziały są kompatybilne i które należy czytać dokonując syntezy informacji w niej zawartej. W podsumowaniu uzasadnienia podkreślono ponownie, że organ dopuścił się naruszenia przepisu art. 5 ust. 3 pkt 1 oraz przepisu art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy. Komisja przez niego powołana uwzględnił kryteria wskazane w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy, jednak nie zostało to przeprowadzone w sposób wystarczający. Naruszenie to koresponduje z naruszeniem przepis art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy, gdyż niezupełne uwzględnienie kryteriów jest równoznaczne z tym, iż wniosek strony nie został rozpatrzony w sposób wyczerpujący, jak również z naruszeniem Regulaminu Konkursu na Wybór Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność w zakresie Załącznika nr 2. Wskazano, że organ rozpatrując wniosek ograniczył się jedynie do analizy poszczególnych rozdziałów wniosku, przyporządkowując je do poszczególnych kryteriów. Tymczasem wniosek strony powinien być traktowany jako całość i właśnie jako całość powinien zostać poddany wszystkim kryteriom. Strona wskazała publikacje stanowiące podstawę przygotowania LSR oraz okoliczności potwierdzające, że LSR zostało przygotowane rzetelnie, przy uwzględnieniu wszystkich wymogów. Założenie, że Komisja dokonuje ocen tylko na podstawie poszczególnych części LSR podważa sporządzoną przez nią ocenę. Działanie inne, niż wskazane przez stronę, przyczynia się do uznania, że ocena Komisji została dokonana pobieżnie i wybiórczo. Ponadto niezrozumiały jest także fakt rozbieżności w ocenach poszczególnych członków Komisji. Sugeruje to swego rodzaju dowolność w ocenach, które nie powinny mieć miejsca w sytuacji, gdy podstawa oceny są ogólnie znane kryteria. W zakresie naruszeniem § 9 ust. 18 pkt 7 Regulaminu Konkursu na Wybór Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność, wskazano ponownie na sporządzenie uzasadnienia uchwały nr [...] w sposób lakoniczny, utrudniający zapoznanie się ze stanowiskiem Komisji oraz przyjętą przez nią argumentację. Uzasadnienie uchwały ogranicza się do stwierdzenia ilości punktów przyznanych stronie oraz minimalnego progu punktowego kwalifikującego daną strategię. Poza tym do uchwały dołączono jedynie tabelę z wykazem kryteriów oraz z informacją o punktach przyznanych stronie. Podkreślono, że na podstawie takiej uchwały strona ma bardzo ograniczoną możliwość, aby merytorycznie ustosunkować się do stanowiska Komisji, gdyż tak naprawdę nie wie jakie okoliczności przeważyły za przyznaniem poszczególnej liczby punktów. Tym samym nie miła możliwości weryfikacji tych danych i jedynie na podstawie ogólnej znajomości zasad wyboru LSR mogła przygotować powyższe zarzuty. W zakończeniu skargi podkreślono, że pomimo iż część informacji nie została przedstawiona literalnie wzorując się na nomenklaturze kryteriów, nie można jednak uznawać, że nie zostały w LSR zawarte. Na ich obecność wskazują wyjaśnienia do poszczególnych kryteriów. W konsekwencji ostateczna suma punktów przyznana stronie jest efektem niezupełnej analizy przygotowanej dokumentacji. Analiza ta została dokonana z pominięciem uwzględnienia LSR jako całości, co z punktu widzenia jej konstrukcji było konieczne. W odpowiedzi na skargę Marszałek Województwa D. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie. W uzasadnieniu, odnośnie odrzucenia skargi wskazano, że w dniu [...].04.2016 r. Komisja ds. wyboru LSR podjęła uchwałę nr [...] w sprawie niewybrania strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność do realizacji przez "A" na rzecz zrównoważonego rozwoju gmin K. W., K., S., Ż., D.. Pismo przekazujące w/w uchwałę doręczono stronie w dniu [...].04.2016 r. Uchwała ta zwierała błędne pouczanie w zakresie wniesiona skargi do sadu administracyjnego, dlatego została zmieniona została uchwałą Komisji ds. wyboru LSR nr [...] z dnia [...] maja 2016r., doręczoną stronie w dniu [...].05.2016 r., w której sprostowano oczywistą omyłkę w zakresie pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Podniesiono, że pismem z dnia [...].04.2016 r., doręczonym organowi w dniu [...].05.2016 r. strona odwołał się od wyniku oceny LSR, wnosząc prośbę o ponowną ocenę LSR w zakresie kryteriów wyboru nr 3, 4, 8, 10. » Następnie w dniu [...].05.2016 r. - tj. jeszcze przed rozpoznaniem powyższego wezwania - strona złożył za pośrednictwem organu skargę do WSA we Wrocławiu na uchwałę Komisji nr [...]. Sprawa ta zawisła przed Sądem pod sygn. akt III SA/Wr 817/16. Wskazano, że rozpoznanie wezwanie z dnia [...].04.2016 r. nastąpiło w dniu [...].05.2016 r. Pismo w tej sprawie doręczono stronie w dniu [...].06.2016 r. Podniesiono, że pismem z dnia [...] czerwca 2016r., doręczonym organowi w dniu [...] czerwca 2016 r., strona ponownie wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Z uwagi na powielenie zarzutów zawartych w wezwaniu z dniu [...].04.2016 r., do których organ ustosunkował się w piśmie z dnia [...].05.2016 r., mając także na względzie, iż wezwanie to złożone zostało po upływie ustawowego terminu, organ pozostawił je bez rozpatrzenia. Dalej wskazano, że w dniu [...].07.2016 r. strona złożyła za pośrednictwem organu kolejną skargę do WSA (nadaną w dniu [...].06.2016 r.), w której domagał się uchylenia uchwały Komisji nr [...] z dnia [...].04.2016 r. Skarga ta wraz z odpowiedzią została przekazana do WSA we Wrocławiu w dniu [...].07.2016 r. Sprawa ta zawisła przed WSA pod sygn. akt III SA/Wr 981/16. Następnie w dniu [...].08.2016 r. do Urzędu Marszałkowskiego Województwa D. za pośrednictwem WSA wpłynęła kolejna skarga (z dnia [...] sierpnia 2016 r.) w tej samej sprawie, w której strona domaga się uchylenia uchwał Komisji ds. wyboru strategii rozwoju lokalnego nr [...]oraz nr [...]. Podniesiono w tym kontekście w uzasadnieniu odpowiedzi, że w wyniku wniesienia przez stronę skarżącą skargi z dnia [...] maja 2016 r. oraz z dnia [...] czerwca 2016 r. powstał stan sprawy w toku. Pomiędzy sprawami zawisłymi przed WSA o sygnaturach III SA/Wr 817/16, III SA/Wr 981/16 i III KO/Wr 33/16 zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa i przedmiotowa Dalej podniesiono, ze termin na wniesienie skargi, zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Rozpoznanie prze organ wezwania do usunięcia naruszenia prawa nastąpiło w dniu [...] maja 2016r. Pismo w tej sprawie doręczono stronie w dniu [...] czerwca 2016 r. Termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego upłynął zatem w dniu [...] lipca 2016 r. Wobec powyższego skargę z dnia [...] sierpnia 2016 r., wniesioną do WSA w dniu [...] sierpnia 2016 r. i następnie w tym samym dniu przekazaną organowi, należy uznać za wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Dlatego zasadne jest odrzucenie przedmiotowej skargi. Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze z dnia [...] sierpnia 2016 r, podniesiono w odpowiedzi, że są one całkowicie bezzasadne. Wskazano, że nietrafny jest zarzut naruszenia art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy, poprzez nieuwzględnienie wszystkich kryteriów wyboru LSR wskazanych w tym przepisie. Kryteria ujęte w art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy przeniesione zostały do karty oceny stanowiącej załącznik nr 5 do Regulaminu konkursu na wybór strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność. Na podstawie w/w karty zespół oceniający złożony z przedstawiciela organu i eksperta zewnętrznego dokonał oceny LSR. Ocena ta następnie została omówiona i przyjęta przez Komisję ds. wyboru LSR i na tej podstawie podjęto uchwałę o jej wyborze. Wobec powyższego wybór LSR został dokonany przy zastosowaniu przedmiotowych kryteriów. Podniesiono, że nie można się zgodzić z zarzutem braku jednomyślności w ocenach poszczególnych kryteriów. Z kart oceny zastosowanych przez zespół oceniający LSR wynika istnienie pełnej zgodność w zakresie oceny poszczególnych kryteriów. Natomiast rozbieżności dotyczącej warunków stanowiących o spełnieniu danego kryterium w stopniu dostatecznym lub wysokim nie można traktować jako rozbieżności w zakresie kryteriów, o ile każda z osób dokonujących oceny przyznała w jego ramach taką samą ilość punktów. Wskazano w odpowiedzi, że nieuzasadniony jest zarzut naruszenia prawa materialnego, tj. art. 12 ust. 2 pkt 2 ustawy. Przy ocenie przyjęto, że każdorazowo źródłem pozyskania danych do oceny kryteriów będą wszystkie rozdziały strategii oraz wszystkie załączniki do strategii, co potwierdza kompleksowe podejście do weryfikacji złożonych strategii. Ocena LSR była zatem wszechstronna i dokonana z dochowaniem należytej staranności. Chybiony jest również zarzut naruszenia § 9 ust. 18 pkt 7 Regulaminu Konkursu na Wybór Strategii Rozwoju Lokalnego Kierowanego przez Społeczność, poprzez sporządzenie lakonicznego uzasadnienia do uchwały Komisji. Powyższy przepis bowiem wskazuje, iż uchwała w sprawie wyboru LSR powinna zawierać uzasadnienie, przy czym nie precyzuje stopnia uszczegółowienia uzasadnienia takiej oceny. Do uchwały nr [...] sporządzono uzasadnienie, w którym wskazano przyczyny niewybrania LSR. Organ podniósł nadto, iż stronie w dniu [...].04.2016 r. przekazano dokumenty zawierające szczegółowe uzasadnienie oceny każdego kryterium. Udostępniona dokumentacja posłużyła stronie do skutecznego sporządzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a także stanowiła podstawę do sformułowania zarzutów błędnej oceny LSR. Trudno się zgodzić zatem z zarzutem, braku możliwości zapoznania się z przyjętą argumentacją w zakresie oceny. W odpowiedzi podniesiono, że nie trafny jest także zarzut naruszenia art. 12 ust. 4 Regulaminu prac Komisji do spraw wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, poprzez niepodjęcie uchwały w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na ponowne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...].06.2016 r. Wskazano w tym zakresie, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez organ rozpatrywane jest zgodnie z procedurą "Rozpatrywanie odwołań w ramach działań PROW 2014-2020 obsługiwanych przez podmioty wdrażające" przyjętą Uchwałą nr [...]Zarządu Województwa D. z dnia [...] stycznia 2016r. w sprawie przyjęcia Książki Procedur [...]z rozpatrywanie odwołań w ramach działań PROW 2014-2020 obsługiwanych przez podmioty wdrażające, która nie przewiduje podjęcia uchwały Komisji ds. wyboru LSR w przypadku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Podniesiono dodatkowo, że strona w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...].06.2016 r. powieliła zarzuty zawarte w wezwaniu z dnia [...].04.2016 r., do których organ ustosunkował się w piśmie z dnia [...].05.2016 r. Mając na względzie, iż w tym zakresie strona otrzymał już stanowisko organu oraz, że wezwanie złożone zostało po upływie ustawowego terminu, organ pozostawił w/w wezwanie bez rozpatrzenia, jednocześnie przekazał niniejsze wezwanie wraz ze skargą i odpowiedzią na skargę do WSA, informując o tym fakcie stronę. W dalszej części odpowiedzi odniesiono się szczegółowo do zarzutów odnośnie oceny punktowej strategii, w zakresie zakwestionowanych przez stronę skarżącą kryteriów oceny. W zakończeniu odniesiono się do wnioskowanego przez stronę dowodu z opinii eksperta z dnia [...] lipca 2016 r. Wskazano w tym zakresie, iż opinia ta nie została podpisana, a zatem zgodnie z utrwalonym orzecznictwem nie stanowi dokumentu prywatnego w rozumieniu art. 245 k.p.c. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje Zgodnie z art. 11 ust. 3 oraz ust. 6 ustawy z 20 lutego 2015 r. o rozwoju lokalnym z udziałem lokalnej społeczności (Dz. U. z 2015 r. poz. 378;, dalej też: ustawa), od uchwały Komisji ds. wyboru LSR - LGD przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a."). W myśli przepisu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów ad-ministracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości – między innymi – poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Zgodnie z § 2 ww. przepisu, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Natomiast zgodnie z § 3 ww. przepisu, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Natomiast stosownie do § 2 art. 53 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W świetle powyższych regulacji "A" na rzecz zrównoważonego rozwoju gmin K. W., K., S., Ż., D. (dalej też: strona; strona skarżąca; LGD), miało legitymację do uruchomienia postępowania sądowoadministracyjnego. Uchwała nr [...] Komisji do spraw wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność z dnia [...].04.2016 r. w sprawie niewybrania strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (LSR) do realizacji przez "A" na rzecz zrównoważonego rozwoju gmin K. W., K., S., Ż., D, (dalej też: uchwała nr [...]) zwierała błędne pouczanie w zakresie wniesiona skargi do sadu administracyjnego, w konsekwencji została zmieniona została uchwałą Komisji ds. wyboru LSR nr [...] z dnia [...] maja 2016r., doręczoną stronie skarżącej w dniu [...].05.2016 r., w której sprostowano oczywistą omyłkę w zakresie pouczenia o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Dla oceny zachowania strony, w zakresie wyczerpania środków zaskarżenia, należy uwzględnić działania podejmowane przez organ jak i stronę po otrzymaniu uchwały zmieniającej. Jak wynika z akt sprawy, pismem z dnia [...] czerwca 2016r. (nadanym [...] czerwca 2016 r.) doręczonym organowi w dniu [...] czerwca 2016 r. strona ponownie wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa. Organ pozostawił to wezwanie bez rozpatrzenia. Przedmiotowe wezwanie zostało wniesione w terminie czternastu dni od dnia, w którym strona skarżąca dowiedziała się o wydaniu zaskarżonej uchwały, w zmienionej wesji. W dniu [...].07.2016 r. strona skarżąca złożył za pośrednictwem organu kolejną skargę do WSA (nadaną w dniu [...].06.2016 r.), w której domagał się uchylenia uchwały Komisji nr [...]. Następnie w dniu [...].08.2016 r. do Urzędu Marszałkowskiego Województwa D. za pośrednictwem WSA wpłynęła kolejna skarga (z dnia [...] sierpnia 2016 r.), w której skarżący domaga się uchylenia uchwał Komisji ds. wyboru strategii rozwoju lokalnego nr [...] z dnia [...].04.2016r. oraz nr [...] z dnia [...].05.2016 r. W świetle powyższego, mając na względzie zachowanie strony po błędnym pouczeniu w pierwotnej wersji uchwały, a także to, że uchwała nr [...] jedynie prostuje pomyłkę w zakresie środków zaskarżenia, Sad uznał, że przedmiotowa skarga została wniesiona z zachowaniem ustawowego terminu. Wskazać należy, że sprawy zawisłe przed tutejszym Sądem pod nr: III SA/Wr 817/16, III SA/Wr 981/16 i III KO/Wr 33/16, były przedmiotem odrębnego postepowania. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie, jest uchwała nr [...] z dnia [...].04.2016 r., zmieniona uchwałą nr [...] z dnia [...].05.2016 r. W tym zakresie wskazać należy, że stosownie do art. 2 ustawy: 1. Rozwój lokalny kierowany przez społeczność jest wspierany w ramach programów w rozumieniu art. 2 pkt 6 rozporządzenia nr 1303/2013, jeżeli takie wsparcie zostało przewidziane w tych programach, zwanych dalej "programami". 2. Określone w ustawie zadania w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność zarząd województwa wykonuje jako: 1) instytucja zarządzająca - w przypadku programów współfinansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego lub Europejskiego Funduszu Społecznego; 2) organ reprezentujący: a) instytucję pośredniczącą właściwą w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność - w przypadku: – programu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich, w zakresie zadań dotyczących powoływania komisji, o której mowa w art. 33 ust. 3 rozporządzenia nr 1303/2013, i dokonywania wyboru LSR, – programu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego. b) podmiot wdrażający właściwy do przyznawania pomocy w ramach działania "Wsparcie dla rozwoju lokalnego w ramach inicjatywy LEADER" objętej programem współfinansowanym ze środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzez Rozwoju Obszarów Wiejskich, w zakresie zadań dotyczących udzielenia wsparcia, o którym mowa w art. 33 ust. 3 rozporządzenia nr 1303/2013. Z powyższego wynika, że zadania w zakresie rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność wykonują zarząd województwa. Natomiast zgodnie z art. 3 ustawy, komisje wybierającą strategię rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, powołuje zarząd województwa, w drodze uchwały, określając w szczególności: 1) liczbę członków komisji; 2) skład komisji, w tym przewodniczącego i jego zastępcę będących przedstawicielami zarządu województwa; 3) regulamin działania komisji normujący zasady jej funkcjonowania, w tym podział zadań między członków komisji i zasady wynagradzania członków komisji będących ekspertami. Zgodnie z ust. 2 art. 3 ustawy, w skład komisji wchodzą przedstawiciele zarządu województwa i eksperci. Stosownie do ust. 5 art. 3 ustawy, uchwały komisji zapadają zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej połowy składu komisji. W razie równej liczby głosów decyduje głos przewodniczącego. Uchwałę komisji podpisuje przewodniczący komisji albo jego zastępca (ust. 6). Z powyższego wynika, że – tak jak w przedmiotowej sprawie - wyboru Lokalnej strategii Rozwoju (LSR; strategii) dokonuje Komisja do spraw wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność (dalej: Komisja). Niemniej, jak wynika z wskazanych powyżej przepisów art. 3 ustawy, Komisja dla skuteczności działania, wymaga nie tylko powołania przez Zarząd Województwa D., ale także jej stanowisko winna mieć postać uchwały, podjętej dla zapewnienia jej skuteczność zwykłą większością głosów, w obecności co najmniej połowy składu Komisji i winno być podpisane przez przewodniczącego Komisji albo jego zastępcze. Znajdująca się w aktach sprawy uchwała nr [...] (kserokopia bez podpisu za zgodność z oryginałem), nie pozwala na uznanie, że przedmiotowa uchwała spełnia wskazane powyżej ustawowe wymagania. Nie zależnie od powyższego wskazać należy, że zgodnie z art. 11 ust. 3 ustawy: Komisja informuje LGD o wyniku wyboru LSR, przesyłając uchwałę o wyborze LSR zawierającą informację o liczbie punktów otrzymanych w ramach oceny poszczególnych kryteriów wyboru LSR, uzasadnienie tej oceny i pouczenie o możliwości wniesienia skargi, o której mowa w ust. 6. Czyni to niewątpliwie w formie uchwały (art. 11 ust.1 ustawy). W świetle powyższego, uchwała nr [...], będąca przedmiotem zaskarżenia, winna wskazywać nie tylko liczbę punktów otrzymanych w ramach oceny poszczególnych kryteriów wyboru LSR, ale także uzasadnienie tej oceny. Dotyczy to niewątpliwie oceny poszczególnych kryteriów wyboru w zakresie przyznanych im punktów. Nie może się ograniczać do wskazania jedynie liczby otrzymanych punktów w ramach poszczególnych kryteriów. Tym samym uchwała w przedmiocie wyboru LSR winna zawierać informację, wyjaśnienie dlaczego poszczególne kryterium wyboru LSR otrzymało lub nie określoną punktację. W sprawie będąca przedmiotem zaskarżenia uchwała Komisji, w swej treści zawiera informację: nie dokonuje się wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność do realizacji przez [...] na rzecz zrównoważonego rozwoju gmin K. W., K., S., Ż., D., (§ 1.1.). W oparciu o kryteria wyboru strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność, przyznaje się niewybranej LSR 134 punkty, zgodnie z podziałem określonym w załączniku do niniejszej uchwały (§ 2). W uzasadnieniu do uchwały stwierdzono natomiast: Minimalna liczba punktów, niezbędna do wyboru LSR, wynosi 147 (60% maksymalnej liczby punktów). Lokalna Strategia Rozwoju planowana do realizacji przez "A" na rzecz zrównoważonego rozwoju gmin K. W., K., S., Ż., D. uzyskała łącznie 134 punkty. Uzyskana liczba punktów nie przekracza progu minimalnego 147. W związku z powyższym nie dokonuje się wyboru przedmiotowej strategii. Natomiast w załączniku do przedmiot uchwały: "KARTA INDYWIDUALNEJ OCENY WYBORU STRATEGII ROZWOJU LOKALNEGO KIEROWANEGO PRZEZ SPOŁECZNOŚĆ (LSR) DO REALIZACJI PRZEZ "A" NA RZECZ ZRÓWNOWAŻOPNEGO ROZWOJU GMIN K. W.. K.. S.. Ż.. D.", w formie tabeli wskazano w poszczególnych rubrykach: kryterium wyboru LSR, limity punktów, uzyskane punkty. Powyższe wskazuje, że w znajdującej się w aktach sprawy zaskrzonej uchwałę, jej uzasadnieniu oraz dołączonym załączniku zawarto informacje o liczbie punktów otrzymanych w ramach oceny poszczególnych kryteriów wyboru LSR, ale brak uzasadnienie tej oceny. Brak informacji, wyjaśnienia dlaczego poszczególne kryterium wyboru LSR otrzymało lub nie określoną punktację, co na tym zaważyło. Tym samym przedmiotowa uchwała nie odpowiada wymaganiom wskazanym wyraźnie w art. 11 ust. 3 ustawy. Brak wykazania ustawowej przesłanki, jak i wskazane wcześniej inne nieprawidłowości, uniemożliwiają ocenę legalności zaskarżonej uchwały. Ustawodawca dając możliwość Komisji informacji o wynikach wyboru w LSR w formie odpowiedniej uchwały, wyznaczył w tej materii informację, która ta uchwała winna zawierać. Wykazania, poprzez uzasadnienie oceny poszczególnych kryteriów wyboru, że w odniesieniu o wskazanej strategii faktyczne wystąpiły zdarzenia umożlwiające w taką a nie inną ocenę poszczególnych kryteriów. Wskazując liczbę punktów otrzymanych w ramach oceny poszczególnych kryteriów Komisja winna swoje stanowisko uzasadnić, wskazać co zaważyło na takiej a nie innej ocenie. Stanowisko w tym zakresie winno znaleźć się w zaskarżonej uchwale, jej uzasadnieniu. Jak wskazano w orzecznictwie, w procesie interpretacji kompetencji władzy publicznej przepis art. 7 Konstytucji RP, stanowiący, iż władza publiczna działa na podstawie i w granicach prawa, wiąże się z wynikającą z zasady demokratycznego państwa prawnego - zasadą zaufania do państwa (art. 2 Konstytucji). Działanie organu władzy publicznej, mieszczące się w jego prawem określonych kompetencjach, ale noszące znamiona arbitralności i niepoddające się kontroli i nadzorowi, nie może być uznane za zgodne z prawem. Wymóg działania na podstawie prawa, w połączeniu z zasadą zaufania, rodzi po stronie organów władzy publicznej obowiązek motywowania jej rozstrzygnięć. Obowiązek taki jest zaliczany do standardów demokratycznego państwa prawnego. Obowiązek motywowania uchwał organów samorządowych jest też elementem zasady jawności działania władzy publicznej (zob. wyrok NSA z dnia 8 czerwca 2006 r., II OSK 410/06, Wokanda 2006/11/37). Jak wskazała strona skarżąca treść przedmiotowej bez wymaganego ustawa uzasadnienia, nie tylko uniemożliwia zapoznanie się ze stanowiskiem Komisji oraz przyjętą przez nią argumentacją, ale w konsekwencji uniemożliwia ocenę legalności zaskarżonej uchwały. Z tych powodów, na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w pkt I wyroku. Orzeczenie w pkt II wyroku znajduje umocowanie w art. 200 p.p.s.a.