III SA/Wr 1243/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zakwestionowanej decyzji w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza kasynem gry postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] r. J. W. (zwana dalej wnioskodawczynią, skarżącą lub spółką) wniosła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. Jednocześnie strona wystąpiła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie prowadzić będzie do realnego zagrożenia dla dalszego bytu prowadzonej przez nią działalności gospodarczej i wiązać się będzie ze znaczną szkodą oraz trudnymi do odwrócenia skutkami. Skarżąca dodała, że z prowadzonej przez nią działalności w zakresie usług i handlu w ramach sklepu monopolowego w 2014 r. osiągnęła stratę w wysokości [...] złotych. Bieżące zaś koszty utrzymania obejmują nie tylko czynsz i opłaty eksploatacyjne, ale również i spłatę zobowiązań finansowych. Do wniosku strona dołączyła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2014 - PIT-36, zgodnie z którymi z pozarolniczej działalności gospodarczej skarżąca osiągnęła przychód w wysokości [...] zł, strata zaś wyniosła [...] zł. Ponadto wspólnie z mężem osiągnęła dochód w kwocie [...] zł z tytułu rent i emerytur. Załączyła również kserokopie zawartych umów kredytu konsumenckiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o którym mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie, o którym mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5). Na wstępie podkreślić należy, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jest formą tymczasowej ochrony sądowej będącej wyjątkiem od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a, stanowiącej, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jedynie wystąpienie szczególnych warunków, którymi są: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, może doprowadzić do tego, że w konkretnej sytuacji skarżący otrzyma tę wyjątkową ochronę przed konsekwencjami wynikającymi z kwestionowanych aktów lub czynności. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przez pojęcie znacznej szkody rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06). Zwrócić zatem uwagę należy, że przesłankami wstrzymania wykonania nie są jakiekolwiek skutki czy jakakolwiek szkoda, lecz szkoda i skutki kwalifikowane tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu. Wykazanie istnienia tych szczególnych warunków, które uzasadniałyby potrzebę udzielenia skarżącemu tymczasowej ochrony sądowej, leży jednak po jego stronie. Wnioskując zatem o wstrzymanie wykonania określonego aktu lub czynność skarżący winien należycie udowodnić, że jego obiektywna sytuacja daje podstawy do stwierdzenia, że w rzeczywistości zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu swoje twierdzenia skarżący winien poprzeć odpowiednimi dokumentami pozwalającymi na weryfikację przez Sąd jego sytuacji (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09 oraz z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt I FZ 88/11). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wniosek skarżącej zasługiwał na uwzględnienie. Uzyskiwane przez nią dochody nie są bowiem wystarczające do uiszczenia kary w kwocie 12.000,00 złotych bez spowodowania znacznej szkody w jej sytuacji majątkowej. Nie bez znaczenia była również okoliczność, że w stosunku do osoby skarżącej uprzednio orzeczono o wymierzeniu trzech kar za prowadzenie działalności hazardowej bez wymaganej koncesji w łącznej wysokości 36.000,00 złotych. I choć orzeczenia sądu oddalającego skargę strony w tym zakresie nie stały się jeszcze prawomocne, jednakże nieuchronność zapłaty wskazanej sumy również powinna być wzięta pod uwagę przy ocenie sytuacji majątkową skarżącej. Mając zatem na względzie, że wyegzekwowanie kary w niniejszej sprawie realnie i ze znacznym uszczerbkiem wpłynie na utrzymanie skarżącej i jej rodziny, należało wstrzymać wykonanie zakwestionowanej decyzji, działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.