III SA/Wr 1341/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi I. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej PROW 2007-2013, wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z [...] r., skarżąca złożyła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej PROW 2007-2013. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na jej uzasadniony interes oraz niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem, wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. W niniejszej sprawie, skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powołując się jedynie na swój uzasadniony interes oraz niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Bez względu jednak na podniesioną na poparcie wniosku argumentację, decydujące znaczenie w rozpoznawanej sprawie miał charakter objętej wnioskiem decyzji. Podkreślić należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego trzeba rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA z 25 maja 2009 r., II OZ 455/09, LEX nr 564242). Do wykonania nie nadają się więc wszelkie odmowne akty administracyjne (por. T. Woś: Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Wstrzymanie bowiem wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej PROW 2007-2013 nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu poprzez spowodowanie w sposób dobrowolny lub przez doprowadzenie w drodze egzekucji do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Z tych względów - na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.