III SA/Wr 141/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] lutego 2015 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z eksploatacją automatu do gier poza ośrodkiem gier, wniosku strony skarżącej o zmianę postanowienia z dnia 29 kwietnia 2015 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić zmiany postanowienia z dnia 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt III SA/Wr 141/15. Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. strona skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. nakładającą karę pieniężną w związku z eksploatacją urządzenia do gier poza kasynem gry. Jednocześnie strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że decyzja nakładająca karę jest rażąco nieprawidłowa, ponieważ strona w całym okresie, którego decyzja dotyczy, posiadała ważne zezwolenie na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych i działalność tą mogła prowadzić, natomiast zakwestionowany automat posiadał poświadczenie rejestracji. Wskazano, że z załączonej dokumentacji finansowej wynika co prawda, że rok 2013 Spółka zakończyła zyskiem w wysokości [...] zł, jednak jej kondycja finansowa ciągle pogarsza się. Podkreślono, że dla strony skarżącej najważniejszym segmentem działalności gospodarczej są gry na automatach o niskich wygranych (79%) oraz gry na automatach w salonach gier (18%), natomiast pozostała działalność w zakresie kasyn gry stanowi wartość marginalną (2,5%). Decydujące zatem znaczenie – w ocenie strony skarżącej – dla określenia jej stanu finansowego ma dostrzeżenie, że w latach 2014 – 2015 nastąpi wygaśnięcie wszystkich zezwoleń na punkty gier na automatach (upłynie 6 – letni okres ich ważności), co spowoduje regres w kondycji finansowej Spółki. Strona skarżąca przedstawiła przy tym zestawienie posiadanych zezwoleń, daty ich wydania i utraty ważności. Zauważono dodatkowo, że w 2013 r. nastąpił blisko 11 % spadek przychodów netto w porównaniu do 2012 r., czego główną przyczyną było wygasanie zezwoleń. W konsekwencji nawet nieznaczna kara finansowa za rzekomy brak zezwolenia, może doprowadzić do zachwiania kondycji Spółki w stopniu utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie aktywności gospodarczej. Strona skarżąca podkreśliła ponadto, że oceniając jej stan finansowy i dokonując prognozy jej sytuacji majątkowej po wykonaniu zaskarżonej decyzji, trzeba także uwzględnić pozostałe grożące Spółce kary finansowe w analogicznych postępowaniach, z których praktycznie wszystkie znajdują się na etapie skarg do Wojewódzkich Sądów Administracyjnych. Spółka wymieniła przy tym toczące się wobec niej postępowania ze wskazaniem wysokości nałożonych kar pieniężnych, które w sumie wynoszą [...] zł (na dowód czego dołączono pierwsze strony rozstrzygnięć nakładających kary pieniężne, odwołań oraz skarg do sądów administracyjnych). Strona skarżąca zauważyła również, że na obecną chwilę została wszczęta znaczna ilość postępowań w przedmiocie wymierzenia jej kar pieniężnych, na potwierdzenie czego dołączono pierwsze strony postanowień wszczynających postępowania przeciwko "A" sp. z o.o. Dodatkowo o realnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody i trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków – zdaniem Spółki – świadczy fakt podjęcia przez organy celne czynności mających na celu wyegzekwowanie wymierzonych kar pieniężnych, na dowód czego dołączono do skargi upomnienia. Zdaniem strony skarżącej wszystkie podniesione okoliczności powinny być rozpatrywane łącznie, ponieważ uiszczenie kilku czy kilkunastu nałożonych kar może skutkować poważnymi konsekwencjami dla dalszego bytu Spółki. Ponadto zauważono, że przy obecnie nakładanych karach pieniężnych brany jest pod uwagę zysk wypracowany przez Spółkę w 2013 r., podczas, gdy w rzeczywistości potencjalna płatność nastąpi ze środków uzyskanych w 2014 r., w którym zysk będzie znacznie niższy. Końcowo podkreślono, że konieczność bieżącego regulowania wspomnianych kar może mieć znaczący wpływ na regulowanie zobowiązań publicznoprawnych względem Skarbu Państwa. Spółka jako podmiot prowadzący działalność w oparciu o udzielone zezwolenia zobowiązana jest bowiem do uiszczania podatku od gier. Konieczność natomiast regulowania kar pieniężnych w powiązaniu z niestabilną kondycją finansową może w sposób naturalny skutkować tym, że Spółce zabraknie środków na zapłatę podatków, co z kolei może stanowić przyczynę cofnięcia zezwoleń. Z dołączonych do skargi dokumentów wynika, że od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2013 r. strona skarżąca osiągnęła przychód w wysokości [...] zł, a zysk netto stanowił kwotę [...] zł. Ponadto z bilansów wynika, ze kapitał (fundusz) własny Spółki na dzień 31 grudnia 2013 r. stanowił kwotę [...] zł. W końcowej części sprawozdania zarządu Spółki za okres od dnia 1 stycznia do dnia 31 grudnia 2013 r. wskazano, że – w ocenie zarządu, nawet przy ograniczeniach co do liczby posiadanych zezwoleń Spółka nadal posiada wystarczający potencjał do wykorzystania w latach następnych i zamierza w dalszym ciągu kontynuować swoją działalność statutową. Zauważono także, że największy wzrost przychodów w 2013 r. Spółka odnotowała w kategorii przychodów z kasyna – wzrost o 233 % w stosunku do roku poprzedniego, co – w ocenie strony skarżącej – związane jest z faktem, że działalność w kasynie Spółka rozpoczęła dopiero we wrześniu 2012 r. Postanowieniem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. odmówił wstrzymania wykonania decyzji. Pismem z dnia [...] maja 2015 r. strona skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – złożyła zażalenie na powyższe postanowienie wraz z wnioskiem o zmianę postanowienia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. w trybie art. 61 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku o zmianę postanowienia z dnia 29 kwietnia 2015 r. strona skarżąca nie powołała w zasadzie żadnych nowych okoliczności, które uzasadniałyby zmianę podjętego rozstrzygnięcia, powtarzając argumentację zawartą we wcześniej rozpoznanym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Dodatkowo jedynie podkreślono, że Spółka nie osiąga już przychodów z działalności prowadzonej w ramach kasyna gry, bowiem Minister Finansów decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. (znak sprawy [...]) utrzymał w mocy decyzję z dnia [...]września 2014 r. w przedmiocie cofnięcia koncesji z dnia [...] lutego 2012 r. na prowadzenie kasyna gry w N.S.. Podano ponadto, że aktualnie łączna suma nałożonych kar pieniężnych wynosi [...] zł. Wskazano także, że wykonanie jakiejkolwiek kary pieniężnej z tytułu rzekomego "braku zezwolenia" może spowodować, że Spółka pragnąc uchylić się przed ponownym niesłusznym ukaraniem przestanie gospodarczo wykorzystywać wszystkie wciąż posiadane, a cofnięte decyzją nieostateczną zezwolenia, co doprowadzi – wskutek ich następczego wygaśnięcia – do nieodwracalnych skutków w postaci trwałej utraty możliwości prowadzenia działalności, która po zakończeniu postępowania o cofnięcie będzie niemożliwa do powetowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Na podstawie cytowanego przepisu sąd administracyjny może zatem zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie. Warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zmiana takich okoliczności, które warunkowały jego podjęcie, tj. były analizowane przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu. Podstawę zmiany będą zatem stanowić okoliczności wskazujące na wzrost lub osłabienie zagrożenia tymi zjawiskami albo tylko na potrzebę zmiany zakresu wstrzymania wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 2495/13). Ponadto wskazuje się, że warunki określone w art. 61 § 4 p.p.s.a. dotyczą zaistnienia nowych okoliczności albo ujawnienia dotąd nieznanych, a nie zmiany strategii argumentacyjnej autora (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 819/11, LEX nr 1104138). W związku z powyższym wnioskujący musi dokładanie i wyczerpująco określić okoliczności przemawiające za zmianą postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia wystąpienia tych okoliczności, które jednocześnie będą wypełniać dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a., zależeć będzie możliwość zmiany wydanego rozstrzygnięcia. Biorąc zatem pod uwagę przesłanki wynikające z art. 61 § 4 p.p.s.a. i dokonując pod tym kątem oceny wniosku Spółki o zmianę postanowienia z dnia 29 kwietnia 2015 r. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Strona skarżąca nie wskazała bowiem jakiejkolwiek nowej okoliczności, która uzasadniałaby zmianę przedmiotowego postanowienia. Podniesione w rozpoznawanym wniosku argumenty, są tożsame z argumentacją wskazaną w pierwotnym wniosku. Spółka wskazała co prawda wyższą, niż podaną we wniosku o wstrzymanie, kwotę nałożonych kar pieniężnych i dodała, że nie prowadzi działalności w zakresie kasyna gry, niemniej jednak okoliczności te nie stanowiły podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skoro zatem strona skarżąca nie wykazała, że doszło do zmiany okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to tym samym na podstawie art. 61 § 4 i § 5 p.p.s.a., odmówiono zmiany postanowienia z dnia 29 kwietnia 2015 r.