III SA/Wr 1432/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 21 grudnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. we W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty dotacji do zwrotu i określenia terminu naliczenia odsetek, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] października 2016 r. strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. Jednocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, aczkolwiek w obszernej skardze (str 3-21 akt sądowych) nie zawarła - poza zarzutami skargi – uzasadnienia wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Określenie ,,znaczna szkoda lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków" to sytuacja, w której szkoda nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia wykonanego na podstawie zaskarżonej decyzji ani nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do jej stanu sprzed spełnienia świadczenia. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem może być utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości jest nie do zastąpienia, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa, połączonego z likwidacją jego majątku. Wniosek o wstrzymanie wykonania może zostać uwzględniony jedynie wówczas, gdy zaistnieje – z wyjątkami przewidzianymi w tym przepisie – wyżej wspomniane niebezpieczeństwo. W judykaturze dominuje stanowisko – akceptowane przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie – które stanowi, że konieczność wykazania faktów uzasadniających przyznanie tymczasowej ochrony sądowej należy do obowiązku strony (por. postanowienie NSA: z 21 maja 2010 r., sygn. akt: II FZ 223/10, z dnia 9 września 2011 r., sygn. akt II FSK 1501/11). Do tego obowiązku zalicza się zarówno uzasadnienie przedmiotowego wniosku, jak również materiały źródłowe służące do uprawdopodobnienia jego prawdziwości. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż strona skarżąca, wnosząc o przyznanie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniła odpowiednio ani nie wykazała, aby w stosunku do niej zachodziła którakolwiek z przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. W skardze skarżąca spółka jedynie lakonicznie zawnioskowała o wstrzymanie wykonania decyzji nie odnosząc się do tego wniosku w jej dalszej części. Ponadto do wniosku nie załączono żadnych dokumentów obrazujących sytuację majątkową strony skarżącej. Tymczasem – jak wynika z wcześniejszych wywodów - aby wniosek mógł zostać rozpatrzony pozytywnie, strona musi wskazać konkretne zagrożenia płynące z wykonania decyzji oraz wykazać ich istnienie w tej konkretnej sprawie. Warto zaznaczyć, że przekonanie strony o wadliwości zaskarżonej decyzji oraz zarzuty podniesione co do tej decyzji nie mogą być traktowane przez Sąd jako uzasadnienie tego wniosku, gdyż Sąd nie jest na tym etapie władny do rozstrzygania o ich zasadności. Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.