III SA/Wr 152/24

WyrokWSA we Wrocławiu2024-11-07

Skład orzekający: Magdalena Jankowska-Szostak, Katarzyna Borońska, Anna Kuczyńska-Szczytkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ gminy może negatywnie zaopiniować lokalizację lądowiska naziemnego dla śmigłowców ze względu na zakaz wynikający z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, mimo że lądowisko może potencjalnie oddziaływać na środowisko i nie jest obiektem budowlanym?
Ratio decidendi
Organ gminy prawidłowo negatywnie zaopiniował lokalizację lądowiska naziemnego dla śmigłowców na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który wprowadza całkowity zakaz lokalizowania przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w tym przedsięwzięć mogących potencjalnie takie oddziaływanie wywołać. Fakt, że lądowisko nie jest obiektem budowlanym, nie wyklucza stosowania zakazu wynikającego z planu miejscowego. Skarga została oddalona, gdyż nie stwierdzono naruszenia prawa materialnego ani procesowego.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek do Burmistrza L. o pozytywne zaopiniowanie lokalizacji lądowiska naziemnego dla śmigłowców na działce należącej do niego w miejscowości W. Burmistrz negatywnie zaopiniował lokalizację, powołując się na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, który zakazuje lokalizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. SKO w Wałbrzychu utrzymało tę decyzję w mocy. Skarżący wniósł skargę do WSA we Wrocławiu, zarzucając błędną wykładnię prawa i niewłaściwe uzasadnienie decyzji.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak, Asesor WSA Katarzyna Borońska, Anna Kuczyńska-Szczytkowska, (sprawozdawca), Protokolant specjalista Ewa Zawal, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 7 listopada 2024 r. sprawy ze skargi J. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 16 lutego 2024 r. Nr SKO 4181/1/2024 w przedmiocie negatywnego zaopiniowania lokalizacji lądowiska naziemnego dla śmigłowców oraz lotniczego wykorzystania terenu oddala skargę w całości. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 lutego 2024 r. (nr SKO 4181/1/2024) Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Wałbrzychu (dalej: SKO, Kolegium, organ odwoławczy), po rozpatrzeniu zażalenia J. M. (dalej: skarżący, strona), na postanowienie Burmistrza L. (dalej: organ I instancji, Burmistrz) z dnia 9 stycznia 2024 r. (nr IF.6721.23.2023.4) w sprawie negatywnego zaopiniowania lokalizacji lądowiska naziemnego dla śmigłowców oraz lotniczego wykorzystania terenu działki nr [...] obręb W. Gmina L., utrzymało w mocy pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie. Z akt administracyjnych sprawy i z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że skarżący 14 grudnia 2023 r. złożył do Burmistrza L. wniosek o pozytywne zaopiniowanie lokalizacji lądowiska naziemnego dla śmigłowców oraz lotniczego wykorzystania terenu działki nr [...] obręb W., Gmina L., należącej do niego. Wskazał, że operacje startów i lądowań będą się odbywać z niewielką częstotliwością w skali jednego miesiąca, a ich kierunek zostanie wytyczony, tak by był jak najmniej uciążliwy dla otoczenia. Do wniosku dołączył mapkę ze wskazaniem lokalizacji lądowiska. Burmistrz L., działając na podstawie art. 106 § 5, art. 124, art. 125 § 1 i 3, art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej: k.p.a.), art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. Prawo lotnicze (Dz. U. 2023 r., poz. 2110, dalej: Prawo lotnicze) oraz § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 1 lipca 2013 r. w sprawie ewidencji lądowisk (Dz. U. z 2013 r., poz. 795 ze zm., dalej: rozporządzenie w sprawie ewidencji lądowisk), po rozpatrzeniu wniosku skarżącego, postanowieniem z dnia 9 stycznia 2024 r. zaopiniował negatywnie lokalizację lądowiska naziemnego dla śmigłowców oraz lotniczego wykorzystania terenu działki nr [...], obręb W. Gmina L. Organ I instancji ustalił, że obowiązujące na terenie Gminy L. studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy L. zatwierdzone uchwałą nr L/376/10 Rady Miejskiej w L. z 29 października 2010 r. nie wprowadza wprost zakazów związanych z lokalizacją na danym terenie lądowisk. Odnosząc się do możliwości wykorzystania terenu na cele lądowiska, organ I instancji ustalił, że lądowisko ma być położone na działce o powierzchni [...] ha, która graniczy z drogą gminną, drogą powiatową oraz działką stanowiącą własność osoby fizycznej. Burmistrz podał, że umiejscowienie lądowiska, zgodnie z dołączonym załącznikiem graficznym, ma się znajdować przy granicy z drogą gminną i powiatową w znacznej odległości od działki stanowiącej własność osoby fizycznej. Obecnie w miejscowości W. znajdują się tylko [...] budynki mieszkalne. Te wszystkie okoliczności, zadaniem Burmistrza, pozwalają uznać, że teren nadaje się na lokalizację lądowiska. Ponadto organ I instancji wskazał, że teren objęty wnioskiem znajduje się na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą nr XLV/469/06 Rady Miejskiej w Lądku Zdroju z dnia 26 stycznia 2006 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego obszar wsi W. (Dz. Urzędowy Woj. Dolnośląskiego z 2006 r., Nr 77, poz. 1242, dalej: miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, uchwała z 26 stycznia 2006 r.). Podkreślił, że w planie tym działka nr [...], obręb W. znajduje się na terenie oznaczonym symbolem [...] tj. funkcja podstawowa - zabudowa mieszkaniowa rekreacyjna, funkcja uzupełniająca - usługi związane z rekreacją i turystyką, agroturystyka. Powołując się na brzmienie § 5 pkt 1 lit. b powyższej uchwały oraz § 3 ust. 1 pkt 61 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm., dalej także: rozporządzenie środowiskowe), organ I instancji uznał, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miejscowości W. w sposób wyraźny zabrania lokalizowania lądowiska dla śmigłowców, co spowodowało negatywne zaopiniowanie lokalizacji lądowiska. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący zarzucił naruszenie: 1. art. 2 pkt 5 Prawa lotniczego, poprzez jego niezastosowanie; 2. § 5 pkt 1 lit. b uchwały nr XLV/469/06 Rady Miejskiej w Lądku Zdroju z dnia 26 stycznia 2006 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego obszar wsi W., poprzez błędne jego zastosowanie w świetle § 3 ust. 1 pkt 61 rozporządzenia w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i rozciągnięcie normatywnego pojęcia "znaczenia znacznego oddziaływania na środowisko (regulacja § 2 rozporządzenia), gdy przepis ten stanowi o "potencjalnym oddziaływaniu na środowisko" i jednoczesnego zaniechania oceny przez organ I instancji, czy lądowisko dla śmigłowca okazjonalnie użytkowane w miejscowości posiadającej [...] budynki mieszkalne znajdujące się w oddaleniu, może potencjalnie negatywnie oddziaływać na środowisko, a jeżeli tak to w jakim zakresie; 3. art. 124 § 2 k.p.a., poprzez zaniechanie sporządzenia prawidłowego uzasadnienia postanowienia w sferze faktycznej, tj. zaniechania podania odległości planowanego lądowiska od zabudowy [...] domów w miejscowości W. oraz w sferze prawnej wyjaśnienia i przytoczenia przepisów na jakie organ się powołał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia; 4. art. 7a § 1 k.p.a., poprzez zaniechanie zastosowania tej normy prawnej nakazującej działanie organu w myśl zasady: jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron, albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ. Jeżeli organ miał wątpliwości, co do regulacji § 5 pkt 1 lit. b uchwały nr XLV/469/06 Rady Miejskiej w Lądku Zdroju z dnia 26 stycznia 2006 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego obszar wsi W., w świetle regulacji przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, to wątpliwości te powinien rozstrzygnąć na korzyść skarżącego. Zaskarżonym postanowieniem z 16 lutego 2024 r. SKO utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu Kolegium zauważyło, że zgodnie z art. 93 ust. 2 Prawo lotnicze lądowiska podlegają wpisowi do ewidencji lądowisk, prowadzonej przez Prezesa Urzędu, na wniosek zgłaszającego lądowisko, posiadającego zgodę posiadacza nieruchomości, na której znajduje się lądowisko, po uzyskaniu pozytywnej opinii instytucji zapewniającej służby ruchu lotniczego i właściwej miejscowo gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta). Następnie Kolegium powołało treść § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk i wskazało, że w jego ocenie, Burmistrz mając na względzie brzmienie § 2 ust. 3 lit. b rozporządzenia z 1 lipca 2013 r., prawidłowo zbadał przesłankę dotyczącą zgodności lokalizacji lądowiska z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Kolegium podkreśliło, że teren objęty wnioskiem znajduje się na obszarze objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą nr XLV/469/06 Rady Miejskiej w Lądku Zdroju z dnia 26 stycznia 2006 r. Zgodnie z § 5 pkt 1 lit. b w/w uchwały, na obszarze objętym ustaleniami planu wprowadza się całkowity zakaz lokalizowania przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których raport o oddziaływaniu na środowisko jest wymagany oraz, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może być wymagany, zgodnie z przepisami szczególnymi. Z kolei katalog przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko określony został w rozporządzeniu w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. SKO podkreśliło, za organem I instancji, że wskazane rozporządzenie dzieli przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko na: przedsięwzięcia mogące zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, dla których raport oddziaływania na środowisko jest zawsze wymagany i na przedsięwzięcia mogące potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla których raport oddziaływania na środowisko może być wymagany. W myśl § 3 ust. 1 pkt. 61 powołanego wyżej rozporządzenia lądowiska, z wyłączaniem lądowisk, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2019 r. w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego kwalifikują się do przedsięwzięć mogących potencjalnie oddziaływać na środowisko, dla których raport oddziaływania na środowisko może być wymagany. W konsekwencji SKO podzieliło stanowisko organu I instancji, iż w rozpatrywanej sprawie, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miejscowości W. w sposób wyraźny zabrania lokalizowania lądowiska dla śmigłowców. Odnosząc się do zarzutów procesowych, Kolegium wskazało, że wbrew stanowisku strony, analiza akt rozpatrywanej sprawy potwierdza, że organ I instancji zebrał wnikliwie i rozpatrzył materiał dowody oraz należycie uzasadnił swoje stanowisko w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia dokonując szczegółowej analizy zastosowanych przepisów prawa. W skardze do Sądu skarżący zarzucił ww. postanowieniu: - naruszenie przepisów prawa materialnego mających istotny wpływ na tok postępowania administracyjnego, tj: 1. art. 93 ust. 2 Prawa lotniczego, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, 2. art. 2 pkt 5 Prawa lotniczego, poprzez jego niezastosowanie, 3. § 5 pkt 1 lit. b uchwały nr XLV/469/06 Rady Miejskiej w Lądku Zdroju z dnia 26 stycznia 2006 r. w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego obszar wsi W., poprzez błędne jego zastosowanie w świetle § 3 ust. 1 pkt 61 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i rozciągnięcie normatywnego pojęcia "znaczenia znacznego oddziaływania na środowisko" (vide regulacja § 2 rozporządzenia), gdy przepis ten stanowi o "potencjalnym oddziaływaniu na środowisko" i jednoczesnego zaniechania oceny przez organ pierwszej instancji czy lądowisko dla śmigłowca okazjonalnie użytkowanego w miejscowości posiadającej [...] budynki mieszkalne znajdujące się w oddaleniu może potencjalnie negatywnie oddziaływać na środowisko, a jeżeli tak to w jakim zakresie. - naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, oraz rozpoznanie zażalenia tj.: 1. art. 7 k.p.a., poprzez jego niezastosowanie i niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności stanu faktycznego oraz zastosowanych podstaw prawnych, do odmowy wydania postanowienia zgodnie z wnioskiem skarżącego. 2. art. 124 § 2 k.p.a., poprzez zaniechanie sporządzenia prawidłowego uzasadnienia postanowienia w sferze faktycznej tj. zaniechania podania odległości planowanego lądowiska od zabudowy [...] domów w miejscowości W. oraz w sferze prawnej wyjaśnienia i przytoczenia przepisów na jakie organ się powołał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, zaniechanie w uzasadnieniu odniesienia się do stawianych zarzutów prawnych. Mając powyższe na względzie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. W razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala (art. 151 p.p.s.a.). Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowiły przepisy Prawa lotniczego oraz rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej w sprawie ewidencji lądowisk. Zgodnie z art. 2 pkt 5 Prawa lotniczego lądowiskiem jest obszar na lądzie, wodzie lub innej powierzchni, który może być w całości lub w części wykorzystywany do startów i lądowań naziemnego lub nawodnego ruchu statków powietrznych. W myśl art. 93 ust. 2 Prawa lotniczego lądowiska podlegają wpisowi do ewidencji lądowisk, prowadzonej przez Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego, na wniosek zgłaszającego lądowisko posiadającego zgodę posiadacza nieruchomości, na której znajduje się lądowisko, po uzyskaniu pozytywnej opinii instytucji zapewniającej służby ruchu lotniczego i właściwej miejscowo gminy (wójta, burmistrza, prezydenta miasta). Na podstawie upoważnienia zawartego w art. 93 ust. 9 Prawa lotniczego Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej wydał w dniu 1 lipca 2013 r. rozporządzenie w sprawie ewidencji lądowisk. Zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 3 tego rozporządzenia do wniosku o wpis lądowiska do ewidencji lądowisk należy załączyć pozytywną opinię właściwej miejscowo gminy, tj. wójta, burmistrza, prezydenta miasta w zakresie: a) zgodności z ustaleniami polityki przestrzennej gminy, określonymi w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, b) zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego w przypadku, gdy obowiązuje on na terenie, na którym jest planowane lądowisko, c) możliwości wykorzystania terenu na cele lądowiska. Treść powołanego przepisu określa zakres ustaleń organu gminy (w tym przypadku burmistrza) opiniującego lokalizację lądowiska. W rozpoznawanej sprawie bezspornie na terenie działki nr [...] obręb W., Gmina L., należącej do skarżącego, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Rady Miejskiej w Lądku Zdroju z dnia 26 stycznia 2006 r. (nr XLV/469/06) w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego obszar wsi W. W konsekwencji Burmistrz był zobowiązany dokonać oceny zgodności planowanego przedsięwzięcia z zapisami tego planu. Zgodnie z § 5 lit. b ww. uchwały na obszarze objętym ustaleniami planu wprowadza się całkowity zakaz lokalizowania przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest wymagany oraz dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może być wymagany, zgodnie z przepisami szczególnymi (z wyjątkami, które w sprawie nie mają zastosowania). Wobec treści tego zapisu istotne jest ustalenie, jakie przedsięwzięcia mogą znacząco oddziaływać na środowisko i dla których z tych przedsięwzięć istnieje obowiązek sporządzenia raportu, a dla których taki obowiązek może być wymagany. W myśl obecnie obowiązującego art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2023, poz. 1094 ze zm.) przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 albo jeżeli o jej przeprowadzenie wystąpi podmiot planujący podjęcie realizacji przedsięwzięcia lokalizowanego na obszarach objętych formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Z przepisu tego wynika, że przedsięwzięcia, które mogą zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, wymagają zawsze przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, natomiast przedsięwzięcia, które mogą potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko mogą wymagać przeprowadzenia takiej oceny w sytuacjach określonych w art. 59 ust. 1 pkt 2. Rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko i rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, reguluje obecnie – jak słusznie wskazały organy – rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r., poz. 1839 ze zm., dalej także: rozporządzenie środowiskowe). Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 61 tego rozporządzenia do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się lotniska inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 30 lub lądowiska, z wyłączeniem lądowisk, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 27 czerwca 2019 r. w sprawie szpitalnego oddziału ratunkowego (Dz. U. poz. 1213). Lądowiska są zatem rodzajem przedsięwzięć, które mogą potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko i jako takie – zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko – mogą w określonych w tym przepisie sytuacjach wymagać przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Wskazać przy tym należy, że § 5 lit. b) uchwały dotyczącej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mówi o przedsięwzięciach mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Pod pojęciem tym, zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, mieszczą się więc przedsięwzięcia, które zawsze mogą znacząco oddziaływać na środowisko i takie, które mogą potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Wbrew zatem twierdzeniom skargi, organy dokonały prawidłowej wykładni § 5 lit. b) uchwały z 26 stycznia 2006 r. i słusznie przyjęły, że pojęcie znacznego oddziaływania na środowisko obejmuje także przedsięwzięcia, które mogą potencjalnie oddziaływać na środowisko. Skoro zatem lokalizacja lądowiska, jako przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, może w określonych sytuacjach wymagać sporządzenia oceny oddziaływania na środowisko, to niezależnie od tego, czy taka ocena jest w danej sytuacji wymagana, czy nie, istnienie samej ewentualnej możliwości takiego wymogu, w świetle § 5 lit. b) uchwały z 26 stycznia 2006 r. jest wystarczające, by takie przedsięwzięcie uznać za niedozwolone na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Dodatkowo należy wskazać, że zgodnie z obowiązującym w dacie podjęcia uchwały z dnia 26 stycznia 2006 r. nr XLV/469/06 w sprawie uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego obszar wsi W., art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2001, Nr 62, poz. 627 ze zm.) sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymagały: 1) planowane przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, 2) planowane przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek jest ustalony na podstawie ust. 2, 3) planowane przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000, dla których obowiązek jest ustalony na podstawie ust. 2. W myśl art. 51 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska obowiązek sporządzenia raportu dla planowanego przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, określając jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko; właściwy organ uwzględnia łącznie szczegółowe uwarunkowania, o których mowa w ust. 8 pkt 2; postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby sporządzenia raportu. W wydanym na podstawie delegacji zawartej w art. 51 ust. 8 ustawy Prawo ochrony środowiska rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. z 2004 r., Nr 257, poz. 2573) wskazano, że rozporządzenie to określa m.in. rodzaje przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko; rodzaje przedsięwzięć, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być wymagany (§ 1 pkt 1 i 2 tego rozporządzenia). Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 55 tego rozporządzenia, sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko mogą wymagać lotniska, niewymienione w § 2 ust. 1 pkt 28, lub lądowiska helikopterów. W konsekwencji zatem, również w świetle przepisów obowiązujących w dacie podjęcia uchwały z 26 stycznia 2006 r., lądowiska były uznawane za przedsięwzięcia, które mogą wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko i jako takie, były niedozwolone na terenie objętym przedmiotowym planem. Skoro zatem w świetle zapisu § 5 lit. b) uchwały z 26 stycznia 2006 r. lokalizacja lądowisk, jako przedsięwzięć, dla których może być wymagane sporządzenie oceny (raportu) oddziaływania na środowisko jest zakazana na terenie objętym tym planem, to tym sam nie zasługiwały na uwzględnienie argumenty skargi zmierzające do wykazania, że lokalizacja lądowiska, jako oddalona od [...] budynków mieszkalnych i nieuciążliwa dla sąsiedztwa nie może być uznana za oddziałowującą znacząco na środowisko i jako taka powinna być zaopiniowana pozytywnie. Niezasadny był także zarzut naruszenia art. 2 pkt 5 Prawa lotniczego, poprzez nieuwzględnienie przez organy, że lądowisko nie jest obiektem, a zatem z reguły nie przewiduje się go wprost w planach i studium. Nie kwestionując tego, że lokalizację lądowiska należy postrzegać nie jako lokalizację obiektu budowlanego, ale jako miejsce, w którym ewentualnie można dopuścić stary i lądowania statków powietrznych (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 17 stycznia 2019 r., sygn. akt II SA/Go 784/18, na który powołał się skarżący w skardze, dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, dalej: CBOSA), wskazać należy, że w miejscowym palnie zagospodarowania przestrzennego wprost zakazano lokalizacji określonych przedsięwzięć, do których – o czym była mowa wyżej – należy zaliczyć lądowiska dla helikopterów. W konsekwencji zbędne było, wbrew twierdzeniom skargi, również ustalenie i podanie odległości planowanego lądowiska od zabudowy [...] domów w miejscowości W.. Podkreślić ponadto należy, że organy wydały negatywną opinię właśnie ze względu na brzemiennie zapisu planu miejscowego, a nie z powodu braku jednoznacznego wskazania funkcji terenu, jako lądowiska, na co zwracał uwagę skarżący w skardze. Nie można też organom zarzucić niespójności w treści podjętych rozstrzygnięć. Organy dokonały bowiem oceny zgodności planowanej inwestycji pod kątem wszystkich trzech okoliczności wskazanych w § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji lądowisk i to że uznały, że przedsięwzięcie to jest zgodne ze studium obowiązującym na terenie Gminy (lit. a), jak też że teren nadaje się na lokalizację lądowiska (lit. c), nie mogło mieć wpływu na ocenę zgodności przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Wobec powyższego, zdaniem Sądu, w sprawie nie doszło do zarzucanego naruszenia przepisów prawa materialnego, jak i procesowego. Organy dokonały analizy złożonego wniosku wraz z załącznikiem graficznym pod kątem obowiązujący przepisów i wystarczająco uzasadniły swoje stanowisko. Negatywne zaopiniowanie planowanej inwestycji w postaci lądowiska dla śmigłowców, utrzymane w mocy przez organ II instancji, jest wynikiem zapisów, obowiązującego na terenie wsi W., miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Mając powyższe na względzie, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło