III SA/Wr 175/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2012 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku r pr. R. P. o zasądzenie kosztów postępowania na skutek sprzeciwu r. pr. R.P. od postanowienia referendarza sądowego z dnia [...] r., sygn. akt [...] w sprawie ze skargi W. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r., nr. [...] w przedmiocie zmniejszenia wysokości renty strukturalnej, postanawia: wniosek oddalić. Pismem z dnia [...] r. radca prawny R. P. (zwany dalej wnioskodawcą) złożył wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego tytułem: 1. sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu z dnia [...]r.; 2. sporządzenia zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu z dnia [...]r.; 3. sporządzenia opinii prawnej o braku podstawy do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu; Postanowieniem z dnia [...]r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we W. odmówił wnioskodawcy zasądzenia kosztów za udzieloną pomoc prawną z urzędu. We wniesionym od powyższego rozstrzygnięcia sprzeciwie z dnia [...] r. (zatytułowanym jako zażalenie) wnioskodawca podtrzymał wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oraz oświadczył, że opłaty za czynności rady prawnego nie zostały zapłacone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej – p.p.s.a., wyznaczony profesjonalny pełnomocnik otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 16 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Podkreślić należy, iż brak powyższego oświadczenia nie ma charakteru formalnego, lecz materialny. Zwrócił na to uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09 (publ. W internetowej Bazie Orzeczeń NA), stwierdzając, iż brak oświadczenia, że żądane koszty zostały zapłacone nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45 – 48 p.p.s.a. Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona i warunkuje pozytywne jego rozpatrzenie. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia, a wniosek obarczony opisaną wadą nie może zostać uwzględniony. Jako niekompletny nie wywiera zamierzonych skutków prawnych. Wnioskodawca, wnosząc o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, nie złożył oświadczenia wymaganego przepisem § 16 powołanego rozporządzenia. Tym samym jego wniosek należało uznać za nieuzasadniony. Wobec powyższego, na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 260 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.