III SA/Wr 179/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy S. P. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności zarządzenia Burmistrza Miasta S. P. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie wprowadzenia przepisów porządkowych określających zasady czasowego wprowadzenia zakazu zatrzymywania pojazdów na drogach publicznych i miejskich drogach wewnętrznych w S. P. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. burmistrz Miasta S.P. wniósł skargę na opisane w osnowie rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia [...] r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z dnia [...] r., wezwano skarżącego do uzupełnienia braków wniesionej skargi, poprzez dołączenie zarządzenia o zaskarżeniu będącego podstawą zaskarżenia rozstrzygnięcia do sądu, zgodnie z art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia [...] r., Burmistrz S. P. ponownie przesłał Zarządzenie z dnia [...] r., którego nieważność stwierdzono zaskarżonym w sprawie rozstrzygnięciem nadzorczym. Nie przesłano natomiast aktu, będącego podstawą wniesienia skargi do Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje: Zgodnie z art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001 r., Nr 142 poz. 1591 ze zm.), podstawą do wniesienia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze do sądu administracyjnego jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie, albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Zarówno w judykaturze, jak i w piśmiennictwie toczyły się spory co do charakteru prawnego uchwały (zarządzenie) o której mowa w przytoczonym przepisie. Kwestia ta została jednak przesądzona w orzecznictwie sądów administracyjnych, w wyrokach których, wielokrotnie już podkreślano, że co do zasady uchwała ta (zarządzenie) winna zostać podjęta przed wniesieniem skargi do sądu, jednakże wymóg przewidziany przepisem art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym spełniony będzie wówczas, gdy uchwała taka zostanie podjęta wprawdzie po złożeniu skargi do sądu, jednakże przed upływem trzydziestodniowego terminu do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego (por. wyroki NSA z dnia 13 sierpnia 1991 r. I SA/Wr 673/91, OSP 1992, nr 11-12, poz. 234, postanowienie NSA z dnia 16 lutego 1996 r. SA/Wr 3040/93, OSS 1997, nr 2, s. 51, wyr. NSA z dnia 15 lutego 2005 r. OSK 1142/04, OwSS 2005, nr 4, poz. 10. ). Linia ta obecnie nie jest już kwestionowana w orzecznictwie. W rozpoznawanej sprawie, skoro przedmiotem rozstrzygnięcia nadzorczego było zarządzenie porządkowe wydane przez Burmistrza, organ ten winien był, przed wniesieniem skargi do Sądu, podjąć stosowne zarządzenie, zgodnie z treścią przepisu art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, stanowiące podstawę do wniesienia skargi. Wobec braku takiego zarządzenia w aktach sprawy przekazanych do Sądu, skarżącego wezwano o uzupełnienie braku, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W wezwaniu nie tylko wskazano podstawę prawną wezwania, ale również szczegółowo wyjaśniono, ze skarżący winien przedstawić zarządzenie będące podstawą do wniesienia skargi. Zarządzenie takie, we wskazanym przez Sąd terminie, nie zostało przedłożone. W świetle przedstawionych okoliczności przyjąć należało, że strona skarżąca nie spełniła wymagań ustawowych przewidzianych dla zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego, a zatem skarga jako niedopuszczalna, podlegała po myśli art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270) odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na mocy powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.