III SA/Wr 185/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w J., na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., opisaną w osnowie niniejszego postanowienia. W skardze zawarto, skierowany do organu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 239 ordynacji podatkowej. W piśmie z dnia [...] r. strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez Sąd, wskazując jedynie, że zachodzi sytuacja spowodowania niedających się odwrócić skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala zatem na uniknięcie wywołania niekorzystnych dla skarżącego skutków aktu, jeżeli nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. W niniejszej sprawie strona skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniając tego żądania. Bez względu jednak na to, czy strona skarżąca poparła swój wniosek argumentacją, decydujące znaczenie w rozpoznawanej sprawie miał charakter objętej wnioskiem decyzji. Podkreślić należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny (lub doprowadzenie w trybie egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 25 maja 2009 r., II OZ 455/09, LEX Nr 564242). Do wykonania nie nadają się więc wszelkie odmowne akty administracyjne (por. T. Woś: Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2008, s. 338). Wstrzymanie bowiem wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji odmownej, ponieważ nie ma ona przedmiotu wykonania. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie odmowy zmiany zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu poprzez spowodowanie (w sposób dobrowolny lub przez doprowadzenie w drodze egzekucji) stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w akcie. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.