III SA/Wr 194/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Chołuj po rozpoznaniu w dniu 30 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Wr 194/19 o odrzuceniu skargi oraz wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi w sprawie ze skargi B. K. na postanowienie Prezesa Sądu Apelacyjnego w W. z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwolnienia z funkcji biegłego sądowego postanawia: 1. uchylić postanowienie o odrzuceniu skargi. 2. umorzyć postępowanie z wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi. Pismem z dnia [..] r. skarżąca wniosła skargę na opisane w sentencji postanowienie Prezesa Sądu [..] we W. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwolnienia z funkcji biegłego sądowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 maja 2019 r., wezwano skarżącą do uzupełnienia braku fiskalnego oraz formalnego skargi, poprzez uiszczenie wpisu oraz nadesłanie odpisu skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie – skierowana na adres: "ul.[..], lok.[..] [..]" po dwukrotnej awizacji została zwrócona Sądowi w dniu [..] lipca 2019 r. i uznana za doręczoną w dniu [..] czerwca 2019 r. Postanowieniem Sądu z dnia 29 lipca 2019 r. odrzucono skargę z powodu nieuzupełnienia braku formalnego i fiskalnego skargi. Na powyższe postanowienie pismem z dnia [..] r. skarżąca wniosła zażalenie uzupełnione pismami procesowymi z dnia [..] r. oraz [..] r. Z treści tych pism wynika, że korespondencja kierowana do skarżącej zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków skargi, jak również postanowienie Sądu z dnia 29 lipca 2019 r. - zawierała niepełny adres. Jak zauważyła strona - zabrakło w nim oznaczenia firmy "[..] Sp.j." - gdzie można dokonać doręczenia korespondencji, a w czasie jej nieobecności podmiot ten posiada pisemne upoważnienie do odbioru kierowanych przez sądy czy organy publicznej przesyłek. Dodatkowo skarżąca uzupełniła i wskazała prawidłowy adres do doręczeń: "[..] Sp.j., ul. [..] lok.[..], [..]". Ponadto wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Jednocześnie nadesłała do akt sprawy odpis skargi celem doręczenia uczestnikowi postepowania oraz uiściła wpis sądowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), dalej zwanej: "p.p.s.a.", jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Złożone w sprawie zażalenie jest w pełni uzasadnione, ponieważ skarżąca wykazała, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi zostało doręczone w niewłaściwy sposób, co znajduje potwierdzenie w aktach sprawy. Przesyłka z Sądu, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego, została nadana na adres: "ul.[..] lok.[..], [..]". Należy wskazać, że nie jest to pełny adres skarżącej podany przez nią w skardze. Na kopercie nie wpisano bowiem nazwy firmy [..] Sp.j., który to podmiot – według oświadczenia skarżącej - posiada upoważnienie do odbioru korespondencji. Wobec tego przesyłka z Sądu, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, została nieprawidłowo zaadresowana i tym samym nie mogła zostać uznana za skutecznie doręczoną. W związku z tym termin do uzupełnienia braków skargi nie zaczął biec. W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. należało orzec jak w pkt 1 postanowienia. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków skargi, wskazać należy, że zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże Sąd, na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Jak zatem wynika bezpośrednio z treści powyższego przepisu, w postępowaniu sądowoadministracyjnym możliwe jest przywrócenie terminu jedynie w sytuacji, gdy doszło do jego uchybienia. Dopuszczalność przywrócenia uchybionego terminu została następnie uzależniona od spełnienia szeregu formalnych wymogów wskazanych szczegółowo w przepisie art. 87 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie, zdaniem Sądu, zastosowanie znajdzie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Sąd stoi na stanowisku, że brak uchybienia terminowi, którego przywrócenia żąda wnioskodawca, stanowi właśnie "inną" przyczynę uzasadniającą umorzenie postępowania z wniosku strony. Tożsame stanowisko zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II FZ 92/11, opubl. Lex nr 783862) podkreślając, że postępowanie w sprawie z wniosku o przywróceniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, gdy strona nie uchybiła terminowi do dokonania tej czynności, podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe. W niniejszej sprawie wobec wskazanych wyżej nieprawidłowości przy doręczaniu skarżącej pism sądowych oraz kwestionowania przez stronę faktu doręczenia przesyłki wzywającej do uzupełnienia braków skargi, należy uznać, że wezwanie Sądu z dnia 24 maja 2019 r. nie zostało prawidłowo doręczone stronie skarżącej, nie było zatem podstaw do przyjęcia, że nie usunęła ona tych braków w terminie. Ponadto, w ocenie Sądu zagadnienie wymogów formalnych skargi należy rozpatrywać w kontekście konstytucyjnego prawa strony do sądu. Uprawnienie strony do uzyskania kontroli aktu administracyjnego przez sąd, stanowiące konstytucyjne prawo do sądu, winno mieć prymat nad rozpoznawaniem skargi w sposób zbyt formalny i nadto rygorystyczny. W razie wątpliwości co do określonej czynności, zwłaszcza przy zakreślonym rygorze formalnego zakończenia sprawy przez odrzucenie skargi, należy kierować się potrzebą doprowadzenia do merytorycznego jej zbadania, aby zapewnić stronom możliwie najszerszą ochronę wspomnianego prawa do sądu. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 postanowienia. Po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia sprawa zostanie skierowana na rozprawę, skarżąca będzie miała możliwość przedstawienia swojego stanowiska i wówczas Sąd dokona kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia.