III SA/Wr 196/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Malinowska – Grakowicz po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] stycznia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. skarżący – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. Nadto w niniejszej skardze zawarto "wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji’. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i doprowadzi do trudnych do odwrócenia skutków. Ponadto skarżący podkreślił, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza pod firmą "A" przynosi straty i prowadzenie egzekucji w kwocie [...] zł musiałoby doprowadzić do wstrzymania przez niego prowadzonej działalności. Wstrzymanie zaś działalności gospodarczej doprowadziłoby do wywołania negatywnych skutków nie tylko dla niego, lecz również dla jego najbliższej rodziny. Skarżący ma bowiem na utrzymaniu trzy osoby, gdyż jest ojcem trójki niepracujących dzieci, jak również wspomaga finansowo swoją [...] – letnią córkę, która jest matką pozamałżeńskiego dziecka, którego jest równocześnie opiekunem prawnym. Niezależnie od tego skarżący – jak podniósł – jest zobowiązany wyrokiem sądowym do alimentowania K. P. W związku z tym ewentualna egzekucja – w sytuacji skarżącego – prowadziłaby do nieodwracalnych negatywnych skutków dla niego i jego rodziny. Do wniosku skarżący załączył "zajęcie wynagrodzenia za p[racę z tytułu egzekucji świadczeń alimentacyjnych" oraz PIT B za 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl przepisu art. 61 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie zaś art. 61 § 3 zd. 1 tej samej ustawy po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym – wedle zd. 3 § 3 art. 61 - dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji unormowana przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nadto podkreślenia wymaga, że w ramach postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu Sąd nie jest władny do przeprowadzenia merytorycznej jego oceny, tj. czy jest on zgodny z prawem (zaskarżona decyzja do momentu jej uchylenia korzysta z domniemania zgodności z prawem). Instytucja przewidziana w art. 61 § 3 powołanej ustawy ma natomiast charakter szczególny, jako zasadę przyjmuje się bowiem, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W nawiązaniu do wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu zasługuje on na uwzględnienie. Egzekucja utrzymanej w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej, w sprawie nałożenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł., od skarżącego w świetle jego aktualnej kondycji finansowej i rodzinnej (w szczególności posiadanie na utrzymaniu trójki dzieci, obowiązek alimentacyjny na rzecz K. P.), mogłaby doprowadzić do wyrządzenia jej znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym, Sąd na podstawie wyżej wskazanych przepisów - wobec zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.