III SA/Wr 201/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 19 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2016 r., [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. J.D. (dalej jako: skarżący) złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] grudnia 2016 r., [...], w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. Pismem z dnia 5 maja 2017 r. (po uzupełnieniu braków formalnych pisma w dniu 1 czerwca 2017 r.) skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podał, że organy administracji publicznej bezpodstawnie wydały wobec jego osoby decyzję w przedmiocie skierowania na badania lekarskie w celu ustalenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, to jest rozstrzygnięcie na podstawie art. 99 ust. 2 lit. b. w zw. z art. 75 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jednolity z 2016 r., poz. 627 ze zm.) Skierowanie jest związane z podejrzewaną u skarżącego cukrzycą typu I. Skarżący podniósł, że grozi mu odebranie prawa jazdy, co będzie stanowiło dla niego znaczną dolegliwość i uciążliwość. Wskazał również, że postępowanie zostało wszczęte na skutek "bezprawnych działań" ojca, z którym skarżący jest od lat skonfliktowany. Jak twierdzi, jest on ofiarą manipulacji ojca, w której uczestniczą urzędnicy, gdyż wobec jego stanu zdrowia nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji, zgodnie z art. 61 § 3 powołanej wyżej ustawy, jest wykazanie przez wnioskodawcę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać jednak należy, że bez względu na to, czy strona skarżąca poparła swój wniosek przekonującą argumentacją, decydującą kwestią w rozpoznawanej sprawie jest charakter objętej wnioskiem decyzji. Powyższa okoliczność determinuje bowiem ostateczny kształt rozstrzygnięcia w przedmiocie objętej wnioskiem kwestii incydentalnej. Zdaniem Sądu, zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania na badania lekarskie nie posiada atrybutu wykonalności, to jest nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu, a przez to nie może wywołać bezpośrednich następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienia WSA we Wrocławiu: z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wr 588/08, z dnia 8 maja 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 14/09). Zauważyć bowiem należy, że przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny (lub doprowadzenie w trybie egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 25 maja 2009 r., II OZ 455/09, LEX nr 564242). W niniejszej sprawie nałożony na skarżącego obowiązek – poddanie się badaniom lekarskim – ma na celu stwierdzenie istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami, w związku z zaistnieniem przypadku nasuwającego zastrzeżenia, co do stanu zdrowia skarżącego. Wykonanie tego obowiązku nie skutkuje bezpośrednio utratą uprawnień do prowadzenia pojazdów (nie jest to decyzja pozbawiająca tych uprawnień) i nie jest przymusowe (nie podlega egzekucji), co oznacza, że skarżący może nie zgłosić się na przedmiotowe badanie. Konsekwencją tego zaniechania ze strony skarżącego będzie czasowe uniemożliwienie mu uczestnictwa w ruchu drogowym w roli kierującego pojazdem. Ewentualna decyzja w przedmiocie pozbawienia uprawnień do kierowania pojazdami stanowić będzie natomiast odrębny akt administracyjny, od którego będą przysługiwać skarżącemu środki zaskarżenia na zasadach ogólnych (por. postanowieni WSA w Gliwicach z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/GI 1134/08). Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji