III SA/Wr 221/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2016 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy, ze skargi Starosty Powiatu T.W. W., na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D., z dnia [...] r. Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] Rady Powiatu T. z dnia [...] r. w sprawie wyboru Wicestarosty Powiatu T., postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. Powiat T. (reprezentowany przez Starostę M. Ł.) wywiódł skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. [...] r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] Rady Powiatu T. z dnia [...] r., w sprawie wyboru Wicestarosty Powiatu T. Sprawa ta zawisła przed tutejszym Sądem pod sygn. akt III SA/Wr 86/16, który to wyrokiem z dnia [...] r. oddalił skargę w całości. Pismem z dnia [...] r. Powiat T. (tym razem reprezentowany przez Starostę W.W.) wywiódł skargę na to samo rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. Sprawa ta zwisła przed tutejszym Sądem pod sygn. III SA/Wr 221/16. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a, skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Warunkiem skutkującym powstanie stanu sprawy w toku lub prawomocnie osądzonej jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej lub prawomocnie osądzonej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Z kolei, tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienie NSA z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11, LEX nr 964643). Ponadto zgodnie z utrwalonym w literaturze i orzecznictwie poglądem, rozstrzygnięcie sądu w postaci odrzucenia skargi nie korzysta z przymiotu res iudicata i nie istnieje powód, który uniemożliwiałby stronie wniesienie skargi powtórnie. Nic też nie stoi na przeszkodzie w wydaniu orzeczenia o tej samej treści, z tych samych (jeżeli przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie nie uległy zmianie) lub innych przyczyn (por. T. Woś w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008 s. 610; por. postanowienie NSA z dnia 28 lipca 2005 r., sygn. akt II OZ 126/05, LEX nr 860047). Jednakże podkreślić trzeba, iż z mocy powagi rzeczy osądzonej korzystają tylko i wyłącznie orzeczenia rozstrzygające merytorycznie sprawę sądowoadministracyjną. Wynika to z samej istoty tej instytucji, gdyż res iudicata stanowi rozstrzygnięcie (osądzenie) sporu będącego przedmiotem procesu (sprawy). Przy czym w postępowaniu sądowoadministracyjnym chodzi o rozstrzygnięcie sporu co do legalności działania administracji, sporu pomiędzy osobą kwestionującą to działanie a organem, którego działania (niedziałania) skarga dotyczy. Poczynione uwagi w realiach tej sprawy stały się konieczne, gdyż w świetle powyższego niedopuszczalne jest wniesienie kolejnej skargi przez tą samą stronę skarżącą (Powiat T.) na to samo rozstrzygnięcie nadzorcze (Wojewody D.), w toku postępowania sądowoadministracyjnego, w tej samej materii lub gdy sprawa spornego rozstrzygnięcia została już rozstrzygnięta. I bez znaczenia pozostaje tutaj okoliczność, że Powiat Trzebnicki przy wnoszeniu tych skarg reprezentowany był przez dwie różne osoby pełniące funkcję Starosty. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 2 ust. 2 u.s.p. powiat otrzymał osobowość prawną, która pozwala mu być z jednej strony podmiotem praw i obowiązków o charakterze cywilnoprawnym jak i publicznoprawnym. Tak więc podmiotem – w tej sprawie – jest sam Powiat T., nie zaś jego organy tj: rada powiatu czy też zarząd, a tym bardziej starosta. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy o sygn. III SA/Wr 86/16 i sygn. akt III SA/Wr 221/16, Powiat T. (jako adresat obowiązków i uprawnień o charakterze cywilnoprawnym i publicznoprawnym) wywiódł do tutejszego Sądu dwie skargi w przedmiocie tego samego (tożsamego) rozstrzygnięcia nadzorczego w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] Rady Powiatu T. z dnia [...] r. w sprawie wyboru Wicestarosty Powiatu T., tego samego organu (tożsamego) tj. Wojewody D. Ponadto tutejszy Sąd, wyrokiem z dnia [...] r., sygn. akt III SA/Wr 86/16, rozstrzygnął merytorycznie spór będący przedmiotem sprawy oddalając skargę w całości, stąd w niniejszej sprawie (zawisłej pod sygn. akt III SA/Wr 221/16) - na zasadzie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. - skargę należało odrzucić.