III SA/Wr 229/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Powiatu Z. na decyzję Zarządu Województwa D. z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty przypadającej do zwrotu ze środków przeznaczonych na dofinansowanie projektu, postanawia: zasądzić od Zarządu Województwa D. na rzecz strony skarżącej kwotę 5.576,00 zł (słownie: pięć tysięcy pięćset siedemdziesiąt sześć) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 10 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 229/14, po rozpoznaniu skargi Powiatu Z. na decyzję Zarządu Województwa D. z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia przypadającej do zwrotu kwoty dofinansowania z budżetu Unii Europejskiej, w punkcie I. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Zarządu Województwa D. z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], w punkcie II. zasądził od Zarządu Województwa D. na rzecz strony skarżącej kwotę 1756 złotych kosztów postępowania, w punkcie III. orzekł, że decyzje opisane w punkcie I nie podlegają wykonaniu do dnia prawomocności wyroku. Na skutek zażalenia na rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, wniesionego przez pełnomocnika strony skarżącej, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 września 2014 r., sygn. akt II GZ 539/14, uchylił punkt II wyroku i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny przytoczył treść przepisów zawartych w art. 200 i 205 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a) i wskazał, że zasądzona kwota 1756 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania odpowiada wysokości uiszczonego przez stronę skarżącą wpisu od skargi. Natomiast jak wynika z akt sprawy Powiat Z. był reprezentowany przed Sądem I instancji przez zawodowego pełnomocnika – r.pr. R. K., a wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, został zgłoszony w samej skardze. Następnie NSA wskazał, że zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm., dalej jako: "rozporządzenie") w postępowaniu przed sądem administracyjnym wysokość stawki minimalnej uzależniona jest od przedmiotu zaskarżenia. Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna stawka ta obliczana jest na podstawie § 6 rozporządzenia. Z akt sprawy wynika zaś, że wartość przedmiotu zaskarżenia w sprawie wynosi 87.778,47 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 zdanie pierwsze p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Przepis art. 200 p.p.s.a. stanowi, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W myśl art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Jak wskazuje treść § 2 ust. 1 rozporządzenia, zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, Sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy oraz wkład jego pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. Opłatę zasądza się na podstawie stawek minimalnych, szczegółowo wyliczonych w tym rozporządzeniu, przy czym, opłata nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sporu (§ 2 ust. 2 rozporządzenia). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) rozporządzenia w postępowaniu przed sądem administracyjnym wysokość stawki minimalnej uzależniona jest od przedmiotu zaskarżenia. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie była należność pieniężna w wysokości 87.778,47 zł. W tego rodzaju sprawie, na podstawie § 6 pkt 6 rozporządzenia, stawka minimalna wynagrodzenia radcy prawnego wynosi 3 600 zł. Kierując się wykładnią powyższych przepisów, należało zasądzić od Zarządu Województwa D. na rzecz strony skarżącej, reprezentowanej przez pełnomocnika, kwotę 5.356 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, na którą składają się: - kwota 1.756 zł wpisu wyliczonego na podstawie § 1 ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), - kwota 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa, wyliczonych na podstawie § 14 ust. 2 pkt. 1 lit. a) w zw. z § 6 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Należy również zauważyć, że w sytuacji uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji zwrot kosztów postępowania nie ogranicza się tylko do kosztów postępowania poniesionych przez stronę w chwili wydania wyroku, lecz obejmować może również dalsze koszty postępowania, które strona poniosła już po jego wydaniu. Należą do nich także koszty postępowania incydentalnego jakim jest postępowanie zażaleniowe (zob. w tej materii: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 5/12 oraz z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt I OZ 756/12; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Uwzględniając powyższe zapatrywanie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał za zasadne doliczenie do kosztów poniesionych przez stronę skarżącą w chwili wydania wyroku następujących kwot: - kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu od zażalenia na postanowienie w przedmiocie kosztów zawarte w punkcie II wyroku z dnia 10 czerwca 2014 r.; - kwoty 120 zł stanowiącej wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej za udział w postępowaniu zażaleniowym stosownie do treści § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia. W reasumpcji zasądzona od organu kwota winna wynieść finalnie 5.576 zł. Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.