III SA/Wr 24/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 15 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na uchwałę Rady Gminy J. W. z dnia [....] nr [...] w przedmiocie uznania skargi A. W. na działalność Wójta za nieuzasadnioną postanawia: odrzucić skargę. Rada Gminy w J. W. uchwałą z dnia [...] wydaną na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a. uznała za bezzasadną skargę na działalność Wójta Gminy. Pismem z dnia 10 grudnia 2007 r. J. O. wniósł skargę na wskazaną wyżej uchwałę, podnosząc w uzasadnieniu, że sesja Rady Gminy, na której podjęto uchwałę została zwołana w sposób nieprawidłowy. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie wskazać należy, że skarga na działalność Wójta Gminy została wniesiona i rozpoznana w trybie działu VIII k.p.a. Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa uchwały podjęte w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. Na czynność informującą o sposobie załatwienia sprawy, skarga do sądu administracyjnego nie służy, jak również nie służy skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządowego podjętą w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. Uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 k.p.a., nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby (por. postanowienie NSA z dnia 12.04.2001 r., I SA 2668/00, LEX 54426; postanowienie WSA w Białymstoku, II SA/Bk 276/05, ZNSA 2005/2-3/115). Wobec powyższego skarga, jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.