III SA/Wr 243/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności rolnośrodowiskowej na 2009 rok wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, postanawia: odmówić przywrócenia terminu. W dniu [...] r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącego (datowany na dzień [...]) o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 15 listopada 2012 r., sygn. akt III SA/Wr 243/12, w którym oddalono jego skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., opisaną w sentencji niniejszego postanowienia. Jednocześnie wraz z tym pismem skarżący zwrócił się do Sądu o sporządzenie uzasadnienia wyroku i jego doręczenie. W uzasadnieniu podkreślił, iż wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku złożył w terminie, przy czym na skutek omyłki, wskazał w nim błędną sygnaturę innej sprawy z jego skargi zawisłej przed tutejszym Sądem, tj. [...]. W dniu sporządzania przedmiotowego wniosku w bazie orzecznictwa NSA zapoznał się bowiem z postanowieniem Sądu z dnia [...] r. w sprawie o sygnaturze akt [...], skąd uzyskał informację o zaistniałej sytuacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: W myśl art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2). Oznacza to, że Sąd może przywrócić termin jedynie pod warunkiem wniesienia prośby o jego przywrócenie w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu z równoczesnym dopełnieniem czynności, dla której termin był określony (art. 87 § 4) oraz uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę braku winy w uchybieniu terminu. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że przed tutejszym Sądem zawisły dwie sprawy ze skarg wnioskodawcy dotyczące rozstrzygnięć Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., oznaczone sygnaturami akt III SA/Wr 243/12 (niniejsza sprawa) oraz [...] (wcześniej [...]). Zatem z urzędu jest Sądowi wiadomo, że w aktach drugiej sprawy ([...]) znajduje się pismo z dnia [...] r., w którym skarżący wniósł "o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie". Postanowieniem z dnia [...] r. Sąd odmówił skarżącemu sporządzenia uzasadnienia wyroku, z uwagi na fakt, że wniosek ten złożony został jako przedwczesny. Pismem z dnia [...] r., skarżący wyjaśnił, że "złożony wniosek o sporządzenie uzasadnienia dotyczył wyroku w sprawie o sygn. akt III SA/Wr 243/12." Jednocześnie, w tym samym dniu sporządził wniosek będący przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Przechodząc do analizy zasadności złożonego wniosku o przywrócenie terminu w pierwszej kolejności Sąd zobowiązany jest zbadać, czy wniosek ten został złożony w zakreślonym w art. 87 § 1 p.p.s.a. terminie. Dokonując tego rodzaju ustalenia, Sąd musi określić początek biegu tego terminu oraz datę końcową jego upływu. W rozpoznawanej sprawie wniosek o przywrócenie terminu dotyczy terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku, a zatem wobec treści wypowiedzi skarżącego - moment powzięcia wiadomości o powstałym uchybieniu należy odnieść do dnia [...] r., kiedy to - jak podaje – dowiedział się o treści postanowienia Sądu z dnia [...] r. w sprawie [...] i informacji, że ta okoliczność jest zdarzeniem otwierającym bieg siedmiodniowego terminu do zgłoszenia wniosku (termin początkowy). Terminem końcowym natomiast do złożenia przedmiotowego wniosku był dzień [...] r. Zestawiając powyższe daty, należy stwierdzić, że skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu w dniu [...] r., czyli w tym samym dniu, w którym powziął powyższą wiadomość, dochował siedmiodniowego terminu do jego złożenia. Przechodząc z kolei do zagadnienia oceny merytorycznej żądania, trzeba wskazać, że brak winy - jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu - polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, Sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. sygn. akt I SAB/Wa 78/05 LEX nr 192260). Dopuszczenie się natomiast choćby lekkiego niedbalstwa (wyrok NSA z dnia8 stycznia 2002 r., II SA/Wr 1329/01, niepubl.), czy też niedostateczna staranność w prowadzeniu spraw (postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.), skutkują odmową przywrócenia terminu do dokonania określonej czynności. Przenosząc te rozważania na grunt niniejszej sprawy, wypada przede wszystkim podkreślić, że jeżeli przed danym sądem toczą się z inicjatywy strony skarżącej postępowania w odrębnych sprawach, to rzeczą tej strony jest dołożenie należytej staranności przy ich monitorowaniu oraz kierowaniu pism procesowych do poszczególnych spraw, prawidłowym oznaczaniu tych pism (wskazaniu właściwej sygnatury akt). Tymczasem, we wniosku z dnia [...] r. znajdującym się w aktach sprawy [...], skarżący podał tylko sygnaturę akt sprawy i wniósł "o sporządzenie uzasadnienia wyroku i doręczenie". W interesie skarżącego należało wobec tego przy sporządzaniu komentowanego pisma procesowego zwrócić uwagę na to, do której sprawy adresuje wniosek albo określić w nim precyzyjnie, której sprawy dotyczy, w szczególności mógł on opisać przedmiot sprawy bądź podać oznaczenie zaskarżonego rozstrzygnięcia organu administracji lub datę rozprawy. Oczywiście, generalnie ujmując, nie można wykluczyć przypadku, gdy pomyłka w podaniu właściwej sygnatury akt może być niezawiniona, spowodowana na przykład oczywistą omyłką pisarską, czy innymi uzasadnionymi okolicznościami, lecz w przedmiotowym wniosku o przywrócenie terminu nie zawarto żadnej argumentacji, z której można by było wywieść przyczyny pomyłki. Na oczywisty błąd pisarski nic nie wskazuje, a ograniczenie się w wypowiedzi strony, we wniosku o przywrócenie terminu, do samego tylko stwierdzenia, że wystąpiła pomyłka, nie jest wystarczające dla uznania, że zachodzi brak winy. Nie mogło zatem stanowić okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku błędne wskazanie sygnatury akt innej sprawy zawisłej przed tutejszym Sądem. Dokonana bowiem analiza pism znajdujących się w aktach obu spraw, świadczy o niestaranności przy sporządzaniu wniosku. Do okoliczności, które nie uzasadniają przywrócenia terminu, należy między innymi niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw. W tej sytuacji Sąd zobligowany był przyjąć, że wnioskodawca nie dopełnił szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej, w odniesieniu do której domaga się przywrócenia terminu, w związku z czym na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.