III SA/Wr 27/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński Sędziowie: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk (sprawozdawca) Protokolant: Paweł Czyszkowski po rozpoznaniu w dniu 15 października 2009 r., na rozprawie, sprawy ze skargi I K, N K i A K, na czynność materialno-techniczną Starosty K, w przedmiocie zmiany klasyfikacji gruntów, postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącym kwotę 200 (dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpi- su od skargi. Pismem, datowanym na dzień [...] r., I K, N K, i A K złożyli skargę na czynność materialno-tech-niczną Starosty K, w postaci dokonanej przez ten organ zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków Gminy L Z, obręb S, dla nieruchomości oznaczonej jako działka Nr [...], stanowiącej współwłasność zainteresowanych. Według skarżących, zmiana polegała na wpisaniu w miejsce użytku gruntowego LzV, użytku Lz-PsIV. Jak wynika z daty uwidocznionej na stemplu pocztowym, skarga została nadana w urzędzie pocztowym w Ł, w [...] r. W odpowiedzi na skargę organ poinformował, iż w dniu [...] r. wszczęte zostało z urzędu postępowanie wyjaśniające, mające na celu ustalenie zasadności i prawidłowości dokonanych wpisów w rejestrze gruntów. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl postanowień art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść dopiero po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. W takim przypadku termin do wniesienia skargi wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ odpowiedzi nie udzielił – sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanym przypadku chodziło o zarzucane przez skarżących naruszenie prawa, w postaci dokonania zmiany zapisów w operacie ewidencji gruntów i budynków, która to zmiana nie znajdowała rzekomo prawnego uzasadnienia. Zdaniem Sądu, znajdujące się w aktach sprawy pismo skarżących, datowane na dzień [...] r., należało potraktować – zważywszy jego treść – jako wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa, o którym dopiero co była mowa. W ten sposób zainteresowani spełnili pierwszy z wymogów skutecznego zaskarżenia wspomnianej czynności do sądu administracyjnego, przewidziany w art. 52 § 3 p.p.s.a. (w związku z art. 3 § 2 pkt 4 tej samej ustawy). Konsekwentnie też, pismo Starosty K z dnia [...] r. trzeba było zakwalifikować jako odpowiedź na wezwanie stron do usunięcia naruszenia prawa. Ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że wspomniane pismo zostało doręczone skarżącym w dniu 4 grudnia 2008 r., co uruchomiło bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, zakreślonego w art. 53 § 2 p.p.s.a. Termin do wniesienia skargi rozpoczął więc swój bieg w dniu 5 grudnia 2008 r., a upływał w dniu 3 stycznia 2009 r. (sobota). Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). W myśl omówionych uregulowań, trzydziestodniowy termin zakreślony w celu wniesienie skargi upływał zatem w tym konkretnym przypadku z końcem dnia 5 stycznia 2009 r. (poniedziałek). Skarżący, wnosząc skargę, mogą dokonać tego osobiście, bądź też za pośrednictwem poczty lub urzędu konsularnego. Zgodnie bowiem z art. 83 § 3 p.p.s.a., oddanie pisma w polskim urzędzie konsularnym lub w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. W ostatnim z wymienionych wypadków, o dacie wniesienia pisma przesądza data uwidoczniona na stemplu pocztowym. Jak wcześniej wspomniano, w niniejszej sprawie skarga została nadana w urzędzie pocztowym w Ł w 6 stycznia 2009 r. (we wtorek), a więc z ewidentnym, jednodniowym przekroczeniem ustawowego terminu. W razie wniesienia skargi po terminie, sąd odrzuca ją postanowieniem, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. Taka konstrukcja normatywna obliguje sąd – podczas badania przesłanek formalnych wniesienia skargi – również do kontroli terminowości jej wniesienia. W razie stwierdzenia uchybienia terminu, gdy skarżący nie skorzysta z przysługującej mu instytucji z art. 86 § 1 p.p.s.a., sąd nie może postąpić inaczej, jak tylko skargę odrzucić. Dano temu wyraz w pkt. I postanowienia. W kwestii zwrotu wpisu (pkt II postanowienia) Sąd orzekł stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a., zgodnie z którym, w przypadku odrzucenia skargi, sąd zobligowany jest do zwrotu wpisu w uiszczonej wysokości. Wpis od skargi jest bowiem opłatą za dokonanie przez sąd administracyjny merytorycznej kontroli administracji publicznej. Wynik tej kontroli jest odzwierciedlony w wyroku kończącym postępowanie. Jeśli do wydania wyroku nie dochodzi, gdyż skarga zostaje odrzucona z przyczyn formalnych, to nie ma podstaw, by skarżący ponosił koszty kontroli, której nie było (tak NSA w postanowieniu z dnia 8 września 2006 r., sygn. akt II FZ 488/06, niepublikowane). Mając to na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a., należało orzec, jak w sentencji.