III SA/Wr 271/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała, Sędziowie Sędzia WSA Marcin Miemiec,, Sędzia WSA Jerzy Strzebińczyk (sprawozdawca), , Protokolant Jolanta Ryndak, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 9 lipca 2009 r. sprawy ze skargi Wojewody D. na § 1 - zmieniający brzmienie § 10 ust. 1 Statutu Związku Międzygminnego Ś.- O., we fragmencie: "w obecności co najmniej połowy" - uchwały Rady Gminy w K. z dnia [...]Nr [...] w przedmiocie zmian w Statucie Związku Międzygminnego Ś.-O. postanawia: umorzyć postępowanie. Wojewoda D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego fragment § 1 uchwały Rady Gminy K. z dnia [...]., Nr [...], w której organ ten dokonał zmian w statucie Związku Międzygminnego Ś.-O. W części § 1 uchwały, o której mowa, Rada Gminy zmieniła – między innymi – brzmienie § 10 ust. 1 wspomnianego Statutu, przewidując w tym ostatnim przepisie, iż wyboru Przewodniczącego Zgromadzenia i jego Zastępcę dokonuje się bezwzględną większością głosów "w obecności co najmniej połowy" statutowego składu zgromadzenia, w głosowaniu tajnym. Właśnie fragment "w obecności co najmniej połowy" został zakwestionowany przez organ nadzoru, jako sprzeczny z art. 71 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (jednolity tekst: Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Pismem datowanym na dzień [...]Wojewoda D. cofnął jednak skargę, ponieważ uchwałą Nr [...], podjętą w dniu [...]. w sprawie zmiany uchwały, której fragment zaskarżył Wojewoda, Rada Gminy K. w pełni uwzględniła stanowisko organu nadzoru zajęte w skardze do WSA na uchwałę z dnia [...] Nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę, co wiąże sąd, chyba że cofnięcie skargi zmierzałoby do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wada nieważności. Skład orzekający w niniejszej sprawie nie dopatrzył się możliwości powstania ostatnio wymienionych konsekwencji, wskutek cofnięcia skargi przez Wojewodę D. w tym konkretnym przypadku, dlatego też – uwzględniając dyspozycję art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. – postępowanie sądowe należało umorzyć.