III SA/Wr 289/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Nikiforów po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 4 lipca 2023 r. nr 1475/2023 w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne za osobę prowadzącą działalność gospodarczą postanawia: odrzucić skargę. Zaskarżoną decyzją Zakład Ubezpieczeń Społecznych (dalej: organ, ZUS) odmówił M. M. (dalej: skarżący, strona skarżąca) umorzenia należności z tytułu składek za osobę prowadzącą działalność będącą jednocześnie płatnikiem tych składek. Pismem z dnia 17 lipca 2023 r. skarżący wniósł do organu wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia 4 lipca 2023 r. Następnie, w dniu 24 lipca 2023 r. (data nadania w polskim urzędzie pocztowym) skarżący wniósł skargę na ww. decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie, ponaglenie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję (postanowienie) z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję (postanowienie) bez skorzystania z tego prawa (art. 52 § 3 p.p.s.a.). Przepis art. 52 § 3 p.p.s.a. dopuszcza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji/postanowienia nieostatecznego w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zatem z dniem doręczenia decyzji (postanowienia) stronom zaczyna równolegle biec termin do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy lub skargi do sądu administracyjnego. Ustawodawca pozostawił stronie wybór formy ochrony prawnej. Ustawodawca tym samym przyjął, iż w sytuacji, gdy środkiem zaskarżenia - wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy - można uruchomić wyłącznie tzw. poziomy tok instancji, strona może wedle własnego uznania zdecydować, czy z tego środka skorzystać, czy też zainicjować sądową kontrolę decyzji (postanowienia) wydanego w pierwszej instancji. W świetle powołanego art. 52 § 3 p.p.s.a. strona może alternatywnie skorzystać z dopuszczalnych form aktywności procesowej składając w organie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy lub wnosząc skargę do sądu. Ustawodawca przewiduje możliwość wniesienia skargi do sądu w miejsce złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Nie przewiduje jednak, aby strona mogła jednocześnie złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz skargę do sądu administracyjnego na rozstrzygnięcie organu I instancji. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy skarżący skorzystał z prawa do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a zatem alternatywny środek zaskarżenia decyzji w postaci wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest niedopuszczalny (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 2727/19, postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia: 17 października 2019 r., sygn. akt II SA/Wa 1971/19, 10 czerwca 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 1018/19, 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 431/19, 31 stycznia 2019 r., sygn. akt IV SA/Wa 2885/18). Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.