III SA/Wr 319/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2013 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi M. K., na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie odmowy uznania zarzutu przedawnienia, wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Pismem z dnia [...]r. skarżąca, reprezentowana przez radcę prawnego, złożyła skargę na postanowienie opisane w osnowie niniejszego orzeczenia, wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej we W. w przedmiocie odmowy uznania zarzutu przedawnienia. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, którego w żaden sposób nie uzasadniono. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 tej samej ustawy, Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. W niniejszej sprawie skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie uzasadniając tego żądania. Bez względu jednak na to, czy skarżąca poparła swój wniosek argumentacją, decydujące znaczenie w rozpoznawanej sprawie miał charakter objętego wnioskiem rozstrzygnięcia. Podkreślić należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny (lub doprowadzenie w trybie egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 25 maja 2009 r., II OZ 455/09, LEX nr 564242). Do wykonania nie nadają się więc wszelkie odmowne akty administracyjne (por. T. Woś: Komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2008, s. 338). Wstrzymanie bowiem wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Nie można natomiast mówić o wykonaniu rozstrzygnięcia odmownego, ponieważ nie ma ono przedmiotu wykonania. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. w przedmiocie odmowy uznania zarzutu przedawnienia nie posiada atrybutu wykonalności, tj. nie nadaje się do wykonania i nie podlega wykonaniu poprzez spowodowanie w sposób dobrowolny (lub przez doprowadzenie w drodze egzekucji) do stanu rzeczy zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.