III SA/Wr 327/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Józef Kremis po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: umorzyć postępowanie. Pismem z dnia [...] skarżąca wniosła skargę na wskazaną w osnowie postanowienia decyzję Wojewody [...], w której jednocześnie zawarła wniosek o zwolnienie jej z kosztów sądowych. Pismem z dnia [...]. skarżąca poinformowała Sąd, że "rezygnuje ze składania wniosku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego". Zarządzeniem z [...] wezwano skarżącą do oświadczenia, czy wymienionym wyżej pismem zrezygnowała jedynie ze składania wniosku o przyznanie prawa pomocy, czy też jej zamiarem było również cofnięcie skargi. W odpowiedzi skarżąca oświadczyła, że cofa wniesioną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 161 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skuteczność czynności procesowej cofnięcia skargi jest - zgodnie z dyspozycją art. 60 zdanie 3 p.p.s.a. - uzależniona od wyniku badania sprawy przez Sąd w przedmiocie niedopuszczalności cofnięcia skargi. Natomiast niedopuszczalność wniosku o cofnięcie skargi stwierdzana jest w przypadku ustalenia, że przedmiotowy wniosek strony skarżącej zmierza do obejścia prawa lub spowodowałby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W świetle materiału zebranego w sprawie czynność procesowa strony skarżącej - z tego punktu widzenia - nie budzi żadnych wątpliwości ani zastrzeżeń. W związku z tym uznać należało, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie powołanego na wstępie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a postępowanie wszczęte wniesieniem skargi, podlegało umorzeniu. Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.