III SA/Wr 348/12

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 10 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. z dnia [---] nr [---] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011 z sankcjami postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Skarżący (ur. W 1993 r. – jak wynika z akt administracyjnych sprawy) wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych w wysokości 200 zł uzasadniając, że rozpoczął działalność rolniczą jako młody rolnik, a już ze względu na wymarznięcia poniósł straty. Wyjaśniał, że podpisał umowę przedwstępną kupna 80 ha gruntów i w związku z tym złożył wniosek o przyznanie dopłaty z ARiMR w wysokości 80.000 zł. Tymczasem organ nałożył na skarżącego karę w tej wysokości. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca prowadzi samodzielnie gospodarstwo, posiada tylko w dzierżawie 32 ha nieruchomości rolnej, poza tym nie dysponuje jakimkolwiek majątkiem, w tym zasobami pieniężnymi ani przedmiotami o wartości powyżej 3.000 euro. Jedynym źródłem dochodu jest sprzedaż płodów rolnych. Do wniosku załączona została opinia Wojewody z oszacowaną wartością strat w produkcji rolnej prowadzonej przez skarżącego na łączną wartość 36.478,59 zł. W odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów dotyczących stanu rodzinnego, finansowego i majątkowego, skierowane na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: p.p.s.a.), opłacony został wpis od skargi w wysokości 200 zł. W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że skarżący wniósł skutecznie wniosek o przyznanie prawa pomocy, wskazując jako zakres żądania zwolnienie od kosztów sądowych. Pomimo uiszczenia wpisu sądowego, wniosek podlegał merytorycznemu rozpoznaniu oparciu o przepisy art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Na podstawie tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena jej możliwości płatniczych dokonywana jest pod kątem trzech aspektów: sytuacji finansowej, majątkowej i rodzinnej, co wynika z treści powołanego wyżej art. 255 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli oświadczenie strony, zawarte na urzędowym formularzu wniosku, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Powyższych okoliczności nie można było ustalić w oparciu o dane zawarte na urzędowym formularzu wniosku. Mając natomiast na uwadze wiek wnioskodawcy (19 lat), należy przypuszczać, że mieszka nadal z rodzicami i w dużej mierze pozostaje na ich utrzymaniu. Zwłaszcza, że ze sprzedaży płodów rolnych nie uzyskuje dochodów. Potwierdzeniem tego może być fakt, że opłaty tytułem wpisu od skargi dokonała jego matka. W każdym razie, zbyt lakoniczne dane zawarte na urzędowym formularzu wniosku i brak odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia dodatkowych oświadczeń i dokumentów uniemożliwiło dokonanie oceny rzeczywistych możliwości płatniczych skarżącego. Na marginesie tylko zauważyć wypada, że wpis od skargi, który został opłacony, jest zwykle najwyższym kosztem sądowym w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając wobec tego na uwadze powyższe, na podstawie art. 245 § 3, art. art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.