III SA/Wr 365/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 29 października 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w J. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W., z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w związku z urządzaniem gier na automacie do gier o niskich wygranych poza kasynem gry, wniosku strony skarżącej o zmianę postanowienia z dnia [...] czerwca 2015 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić zmiany postanowienia z dnia [...] czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Wr 365/15. Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. "A" Sp. z o.o. – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – wniosła skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. W skardze strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podała, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych lub wręcz niemożliwych do odwrócenia skutków, a nawet zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej. W pierwszej kolejności podkreślono, że zaskarżona decyzja jest w całości nieprawidłowa, gdyż art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych, na podstawie których nałożono na Spółkę karę pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry stanowią, wespół z art. 14 ust. 1 ustawy o grach hazardowych "regulację techniczną" w rozumieniu dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 2 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz.U.UE.L.98.204.37 ze zm.), a w konsekwencji braku notyfikacji projektu tejże ustawy Komisji Europejskiej nie mogą być one stosowane wobec jednostek i podmiotów będących adresatami decyzji. Dodatkowo strona skarżąca wskazała, że jej sytuacja finansowa nie jest stabilna i nawet stosunkowo "nieznaczna" kara finansowa może prowadzić do zachwiania jej kondycji w stopniu utrudniającym lub nawet uniemożliwiającym dalsze prowadzenie gospodarczej aktywności. Wymierzenie i tym samym wyegzekwowanie wymierzonej Spółce kary pieniężnej może przyczynić się do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zatem takiego uszczerbku (w tym przypadku o charakterze majątkowym), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślono także, że obecnie wobec Spółki prowadzonych jest kilkanaście postępowań w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. Wszystkie te sprawy, z dużym prawdopodobieństwem mogą doprowadzić do nałożenia na Spółkę kar pieniężnych i w konsekwencji spowodować znaczną szkodę w majątku jej majątku. Zaakcentowano, że art. 61 § 3 p.p.s.a. należy interpretować funkcjonalnie oceniając łącznie prognozowane skutki wymierzenia kar pieniężnych w analogicznych sprawach, gdyż w przeciwnym razie instytucja z art. 61 § 3 p.p.s.a. byłaby w założeniu nieskuteczna. Końcowo Spółka zauważyła, że dokonując oceny, czy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków należy odnosić się do przyszłości, gdyż tylko w ten sposób możliwym staje się ustalenie faktycznego wpływu wykonywanej decyzji na sytuację strony skarżącej. Pismem z dnia [...] sierpnia 2015 r. strona skarżąca – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – złożyła wniosek o zmianę postanowienia z dnia [...] czerwca 2015 r. o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 61 § 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wniosku o zmianę postanowienia powtórzono argumentację zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Dodatkowo wskazano, że na dzień [...] grudnia 2014 r. Spółka wypracowała zysk netto w wysokości [...] zł. Podkreślono, że z dołączonego do wniosku rachunku zysków i strat sporządzonego na dzień [...] grudnia 2014 r. wynika, że koszty działalności operacyjnej przedsiębiorstwa wyniosły łącznie [...] zł, w tym: odpisy amortyzacyjne ([...] zł), zużycie materiałów i energii ([...] zł), koszty związane z usługami obcymi ([...] zł) oraz podatki i opłaty, łącznie z wypłatami i składkami na ubezpieczenia społeczne i inne świadczenia. Dalej strona skarżąca podkreśliła, że w przypadku jakichkolwiek późniejszych postępowań egzekucyjnych wobec Spółki, wskaźnik rentowności przedsiębiorstwa ulegnie osłabieniu, co w jej ocenie stanowi o realnym zagrożeniu jej sytuacji majątkowej, w oparciu chociażby o dotychczasowe funkcjonowanie na rynku gospodarczym. Opierając się na dalszej analizie finansowej przedsiębiorstwa, a w szczególności na strukturze aktywów i pasywów uwzględnionych bilansie finansowym sporządzonym na dzień [...] grudnia 2014 r., strona skarżąca zaznaczyła, że wyegzekwowanie kwot z tytułu kar pieniężnych, dochodzonych przez poszczególne organy podatkowe, wpłynie negatywnie na dalszą kondycję finansową przedsiębiorstwa oraz automatycznie ulegnie pogorszeniu dalsza jej prognoza strukturalna, która uniemożliwi Spółce uzyskanie chociażby obcego źródła finansowania. Ponadto, obciążenie " in plus" struktur pasywów Spółki w znacznej kwocie wynoszącej łącznie [...] zł, realnie "unieruchomi" możliwości faktycznego funkcjonowania Spółki. Biorąc pod uwagę wskaźnik rentowności przedsiębiorstwa i obecne zobowiązania wynoszące [...] zł z tytułu innych zobowiązań finansowych oraz z tytułu dostaw i usług do 12 miesięcy wymagalności, strona skarżąca stwierdziła, że wyegzekwowanie w/w należności wobec Spółki - unieruchomi w sposób niezaprzeczalny dalszą jej egzystencję. Wskazano również na mnogość postępowań toczących się przeciwko Spółce w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych. Na potwierdzenie podniesionych okoliczności załączono plik uwierzytelnionych odpisów postanowień wszczynających postępowanie w przedmiocie wymierzenia kar pieniężnych. Podkreślono, że już jednostkowa kara może pociągnąć negatywne konsekwencje. Natomiast zbiorcze ujęcie kary wynoszące [...] zł, ma zobrazować prawdopodobieństwo graniczące z pewnością powstania niemożliwych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej – skrótowo – "p.p.s.a.", postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Na podstawie cytowanego przepisu sąd administracyjny może zatem zmienić postanowienie odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności i wstrzymać jego wykonanie. Warunkiem niezbędnym takiego rozstrzygnięcia jest zmiana takich okoliczności, które warunkowały jego podjęcie, tj. były analizowane przy wydawaniu postanowienia w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu. Podstawę zmiany będą zatem stanowić okoliczności wskazujące na wzrost lub osłabienie zagrożenia tymi zjawiskami albo tylko na potrzebę zmiany zakresu wstrzymania wykonania aktu lub czynności (por. postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt I OSK 2495/13). Ponadto wskazuje się, że warunki określone w art. 61 § 4 p.p.s.a. dotyczą zaistnienia nowych okoliczności albo ujawnienia dotąd nieznanych, a nie zmiany strategii argumentacyjnej autora (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. akt II FZ 819/11, LEX nr 1104138). W związku z powyższym wnioskujący musi dokładanie i wyczerpująco określić okoliczności przemawiające za zmianą postanowienia o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, gdyż od uprawdopodobnienia wystąpienia tych okoliczności, które jednocześnie będą wypełniać dyspozycję art. 61 § 3 p.p.s.a., zależeć będzie możliwość zmiany wydanego rozstrzygnięcia. Biorąc zatem pod uwagę przesłanki wynikające z art. 61 § 4 p.p.s.a. i dokonując pod tym kątem oceny wniosku Spółki o zmianę postanowienia z dnia [...] czerwca 2015 r. Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. Strona skarżąca powtarzając w dużej mierze argumentację zawartą we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, dodatkowo wskazała, że ponosi duże koszty działalności operacyjnej opiewające na łączną kwotę [...] zł, a wypracowany zysk netto nie stanowi o definitywnej prognozie finansowej przedsiębiorstwa. Na poparcie powołanych twierdzeń przedłożono rachunek zysków i strat za okres od [...] stycznia 2014 r. do dnia [...] grudnia 2014 r., sprawozdanie na dzień [...] grudnia 2014 r. i wskazano na sygnatury spraw, w których wszczęto postępowania o wymierzenie stronie skarżącej kar pieniężnych. W pierwszej kolejności należy wskazać, że przedstawione przez stronę skarżącą dane dotyczące jej sytuacji finansowej nie stanowią nowych okoliczności w rozumieniu art. 61 § 4 p.p.s.a. Strona skarżąca we wniosku o zmianę postanowienia powołał bowiem fakty, które były jej znane w dacie składania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Dokonując jednak oceny wniosku o zmianę postanowienia należy wskazać, że w ocenie Sądu przedłożone przez stronę skarżąca dokumenty nie świadczą o utracie przez nią płynności finansowej. Z dołączonego do wniosku rachunku zysków i strat za okres [...] styczeń 2014 r. – [...] grudnia 2014 r. wynika bowiem, że Spółka – pomimo twierdzeń o złej sytuacji ekonomicznej – w podanym okresie uzyskała przychód w kwocie [...] zł, zaś zysk w wysokości [...] zł. W tej sytuacji zarówno liczba wszczętych przez Spółkę procesów sądowych, jak i łączna kwota kosztów operacyjnych przedsiębiorstwa nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji. Spółka nie uprawdopodobniła jaką szkodę lub jakie konkretnie trudne do odwrócenia skutki może spowodować wyegzekwowanie od niej co najmniej kwoty [...] zł z tytułu nałożonych na spółkę kar pieniężnych. Sam fakt, że kwota ta stanowi niemal roczny zysk Spółki, bez wykazania jaka jest jej aktualna sytuacja finansowa, nie może przesądzać i nie przesądza o zdolnościach płatniczych Spółki, które pozostają w sprawie niewyjaśnione. Nie wiadomo zatem, czy istnienie wskazanego zobowiązania może spowodować niewypłacalność i konieczność likwidacji Spółki, tym bardziej że skarżąca zamknęła przecież 2014 rok dodatnim wynikiem finansowym i nie nadmieniła by utraciła płynność finansową i wciąż prowadzi dochodową działalność gospodarczą (tak też NSA w postanowieniu z dnia [...] lipca 2015 r., [...]). Ponadto strona skarżąca poza wspomnianą dokumentacją nie przedstawiła żadnych innych dowodów, które rzetelnie pozwoliłyby ocenić jej rzeczywistą – aktualną – co wymaga podkreślenia Sądu, sytuację finansową np. wyciągów z rachunków bankowych. Należy nadto podkreślić, że Spółka winna liczyć się z okolicznością, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach strony zobowiązanej do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama w sobie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym określona w art. 61 p.p.s.a.. Skoro zatem strona skarżąca nie wykazała, że doszło do zmiany okoliczności uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to tym samym na podstawie art. 61 § 4 i § 5 p.p.s.a., odmówiono zmiany postanowienia z dnia [...] czerwca 2015 r.