III SA/Wr 369/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sędziowie Sędzia WSA Józef Kremis, Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca), Maciej Guziński, , Protokolant Ewa Pąsiek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 7 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w J. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Pismem z dnia [...] r. strona skarżąca złożyła wniosek do Dyrektora Izby Celnej we W. o zawieszenie postępowania uruchomionego wnioskiem z [...] r. o zmianę decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. (Nr [...]), w sprawie udzielenia skarżącej spółce zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa d.. Strona domagała się zawieszenia postępowania do czasu udzielenia przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi na pytanie prejudycjalne sformułowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 261/10 oraz udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Konstytucyjny na pytanie prawne zadane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie o sygnaturze II SA/Po 549/10. W dniu [...] r. Dyrektor Izby Celnej we W. wydał decyzję [...] odmawiającą zmiany decyzji zaś postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Celnej we W. odmówił zawieszenia postępowania. Spółka wniosła odwołanie od decyzji w dniu [...] r. zaś w dniu [...] br. – zażalenie na wymienione postanowienie. Po rozpatrzeniu odwołania od decyzji w dniu [...] r. Dyrektor wydał decyzję (nr [...]) utrzymującą pierwszoinstancyjne rozstrzygnięcie w mocy, natomiast postanowieniem z dnia [...] r. (Nr [...]) nie uwzględnił zażalenia i utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem w przedmiocie zawieszenia postępowania strona skarżąca pismem z dnia [...] r. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r., zarzucając mu naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 ordynacji podatkowej, poprzez bezpodstawne uznanie, że wyniki wskazanych przez spółkę postępowań przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości oraz Trybunałem Konstytucyjnym nie stanowią "zagadnienia wstępnego" w rozumieniu tego przepisu oraz naruszenie art. 120, 121 i 122 ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie przez organ podjęcia działań i czynności niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia przesłanek zawieszenia, podanych we wniosku strony skarżącej o zawieszenie postępowania. W odpowiedzi strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Brak związania zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu, czynności lub bezczynności organu administracji publicznej. Sąd ma przy tym prawo, a jednocześnie obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze. Sąd nie jest przy tym skrępowany sposobem sformułowania skargi, przytoczonymi argumentami, a także zgłoszonymi wnioskami, zarzutami i żądaniami (por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2009 r., I OPS 10/09, ONSA-WSA 2010, Nr 1, poz. 1). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie było postanowienie Dyrektora Izby Celnej we W. w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania. Podkreślić należy, że dla sposobu załatwienia skargi wniesionej w niniejszej sprawie decydujące znaczenie miał fakt ostatecznego zakończenia merytorycznego postępowania w sprawie, decyzją Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. (nr [...]) utrzymującą w mocy decyzję wydaną w pierwszej instancji o numerze [...] z dnia [...] r. Istotny jest także fakt zaskarżenia przez spółkę ostatecznej decyzji z [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. (sprawa o sygn. akt [...]). Zauważyć trzeba, że zaskarżone postanowienie, rozstrzygające negatywnie wniosek strony skarżącej o zawieszenie postępowania, dotyczyło wyłącznie kwestii proceduralnej, związanej z tokiem postępowania administracyjnego i generalnie ma charakter wpadkowy, incydentalny. Istotne jest przy tym również i to, że instytucja odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego, tak jak i samego zawieszenia postępowania administracyjnego, może być stosowana tylko wtedy, gdy prowadzone jest inne jurysdykcyjne postępowanie administracyjne, będące postępowaniem "głównym". Organy administracyjne mogą więc stosować instytucję zawieszenia postępowania administracyjnego tylko do momentu zakończenia postępowania, które miałoby być zawieszone (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 kwietnia 2009 r., II SA/Kr 239/09; postanowienie tego samego Sądu z dnia 30 marca 2011 r., II SA/Kr 121/11). Podkreślić należy, że w dacie orzekania w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie, zapadła już ostateczna decyzja administracyjna kończąca postępowanie, którego zawieszenia domagała się strona skarżąca, ponadto wyrokiem z dnia [...] r. w sprawie o sygnaturze [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. oddalił skargę strony skarżącej na wskazaną decyzję ostateczną. W tej sytuacji orzekanie przez Sąd o zawieszeniu postępowania administracyjnego stało się bezprzedmiotowe. Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.