III SA/Wr 37/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi S. G., na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie uchylenia decyzji o zalesianiu gruntów, wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia [...] r. (Nr [...]) Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W. uchylił pierwszoinnstancyjne orzeczenie i przekazał sprawę do ponownego rozstrzygnięcia. Pismem z dnia [...] r., skarżący – reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – zaskarżył opisaną decyzję, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie jej wykonania. Uzasadniając ten ostatni wniosek pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że organ pierwszej instancji podjął już działania zmierzające do wydania ponownej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczne decyzje administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zatem wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu pozwala na uniknięcie wywołania po stronie skarżącego niekorzystnych skutków aktu w sytuacji, gdy nie zostało w sprawie wydane orzeczenie kończące postępowanie sądowoadministracyjne. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącego zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wskazując jednak żadnych, wynikających z powołanego art. 61 § 3 p.p.s.a., przesłanek uzasadniających ten wniosek. Bez względu jednak na to, czy strona skarżąca poparła swój wniosek argumentacją, decydujące znaczenie w rozpoznawanej sprawie miał charakter objętej wnioskiem decyzji. Podkreślić należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny (lub doprowadzenie w trybie egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 25 maja 2009 r., II OZ 455/09, LEX Nr 564242). W niniejszej spawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył decyzji uchylającej decyzję organu pierwszej instancji i przekazującej sprawę temu organowi do ponownego rozpatrzenia. Podkreślić należy, że decyzja taka nie nakłada na strony postępowania żadnych obowiązków, ani nie nadaje jakichkolwiek uprawnień. Nie może zatem spowodować niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć przy tym trzeba, że zaskarżona decyzja jest orzeczeniem kasacyjnym. Jedynym więc skutkiem, jaki wywołuje, jest wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji organu pierwszej instancji (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 5 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Wr 2101/10). W konsekwencji zatem zaskarżona decyzja nie może wywołać skutków określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. – Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił, jak w sentencji.