III SA/Wr 407/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Jerzy Strzebinczyk (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia NSA – Józef Kremis Sędzia WSA – Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2011 r., na posiedzeniu niejawnym, w sprawie ze skargi T. K., na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., z dnia [...] r., Nr [...], w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji o zatrzymaniu prawa jazdy kategorii B w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych, wniosku skarżącego o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt III SA/Wr 407/10 sędziego NSA A. M., postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA A. M. od rozpoznania sprawy o sygn. akt III SA/Wr 407/10. Pismem z dnia [...] r. T. K. złożył wniosek o wyłączenie sędziego NSA A. M. od rozpoznania niniejszej sprawy. W uzasadnieniu swojego wniosku podał, że sędzia ta w innych sprawach, które toczyły się przed tutejszym Sądem, nadużywała swoich uprawnień, "poświadczyła nieprawdę poprzez swoje matactwa" i sprzecznie uzasadniała orzeczenia wydane w tych sprawach, a także nienależycie ustaliła właściwość miejscową organu podatkowego. Ponadto – w ocenie skarżącego – sędzia NSA A. M. poinstruowała ustanowionego dla T. K., w ramach prawa pomocy, pełnomocnika, zakazując mu kontaktu ze skarżącym i udziału w rozpoznaniu niniejszej sprawy. W dniu [...] r. sędzia NSA A. M. oświadczyła, że w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), ani inne, które mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jej bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Stosownie natomiast do art. 19 p.p.s.a., niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia (art. 20 § 1 p.p.s.a.). W myśl art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Na wstępie należy wskazać, że wydanie postanowienia w przedmiocie wyłączenia sędziego musi być poprzedzone złożeniem wyjaśnień przez sędziego, którego wniosek dotyczy. Z treści oświadczenia złożonego do akt sprawy przez sędziego NSA A. M. nie wynika, by w niniejszej sprawie zachodziła którakolwiek z okoliczności wymienionych w art. 18 p.p.s.a. Brak też innych okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności. Jak stwierdził Sąd Najwyższy: "autorytet moralny sędziego przemawia za wiarygodnością złożonego wyjaśnienia i jeżeli strona żądająca wyłączenia zaprzecza prawdziwości, obowiązana jest wskazać i udowodnić okoliczności, które podważałyby wiarygodność oświadczenia sędziego" (postanowienie SN z 25 sierpnia 1971 r., I CZ 121/71, OSN 1972, poz. 55). Podkreślić trzeba, że skarżący – w uzasadnieniu swojego wniosku – nie wskazał żadnych ustawowych przesłanek uzasadniających wyłączenie sędziego NSA A. M. Samo natomiast przeświadczenie strony o prowadzeniu przez sędziego postępowania w sposób wadliwy nie stanowi wystarczającej powodu uzasadniającego, w myśl art. 19 p.p.s.a., wyłączenie sędziego. Oceny tej nie mogą zmienić subiektywne przekonania co do wadliwego, niewłaściwego sposobu orzekania sędziego w innych sprawach skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 5 września 2008 r., I OZ 665/08, LEX Nr 440113). Także niepoparte żadnymi dowodami przeświadczenie T. K. o instruowaniu pełnomocnika skarżącego przez sędziego, co do sposobu zachowania się tego pełnomocnika, nie może stanowić podstawy wyłączenia sędziego. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.