III SA/Wr 412/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 11 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi V N, na postanowienie Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W, z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: odrzucić skargę. W dniu [...] r. postanowieniem nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W, stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania na decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w J G z dnia [...] roku nr [...] w sprawie przyznania pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. W dniu [...] roku na powyższe orzeczenie skargę złożył pełnomocnik skarżącej. Z uwagi na brak pełnomocnictwa, w dniu [...] roku, wezwano pełnomocnika – pod rygorem odrzucenia skargi – do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez wskazanie, czy może być pełnomocnikiem przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, jak również o złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., /zwanej dalej p.p.s.a./). Wezwanie powyższe odebrała w dniu [...] roku – pod adresem wskazanym przez pełnomocnika – Pani J Ś, wg informacji ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – dorosły domownik. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 34 p.p.s.a. - strony (...) mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Jednocześnie art. 37 § 1 p.p.s.a., wskazuje, iż pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Gdy strona działa przez pełnomocnika, to prawidłowe pełnomocnictwo stanowi jedną z przesłanek warunkujących dopuszczalność złożenia skargi. Według art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych, przy czym przewidziany, siedmiodniowy termin jest terminem ustawowym, a zatem nie może być przez przewodniczącego skracany, ani przedłużany (postanowienie SN z dnia 20 stycznia 1967 r., I CZ 149/66, OSNCP 1967, Nr 9, poz. 158). Skuteczność dokonanego wezwania do usunięcia braków formalnych oceniać trzeba przez pryzmat prawidłowości jego doręczenia. W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 67 § 1 p.p.s.a., pisma w postępowaniu sądowoadministracyjnym doręcza się osobom fizycznym osobiście, bądź ustawowemu przedstawicielowi jeśli strona nie ma zdolności procesowej (doręczenie wprost). Zgodnie jednak z art. 72 p.p.s.a., w przypadku przeszkody w doręczeniu w postaci nieobecności adresata w miejscu zamieszkania, doręczający może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma, przy czym pismo uznaje się wówczas za skutecznie doręczone adresatowi (doręczenie zastępcze). Wszelkie terminy liczone są wówczas od momentu doręczenia osobie, która faktycznie podjęła pismo, nie zaś od chwili przekazania przesyłki adresatowi. Jak wynika z okoliczności faktycznych sprawy Pani J Ś – dorosły domownik zamieszkujący wspólnie z pełnomocnikiem skarżącej podjęła pismo w dniu [...] roku. W myśl powyższego wywodu ustawowy termin do uzupełniania braków formalnych upłynął więc w dniu [...] roku. Do dnia dzisiejszego pełnomocnik nie uzupełnił braków formalnych skargi w postaci braku pełnomocnictwa. Skoro zatem w niniejszej sprawie – mimo prawidłowego wezwania pełnomocnika do usunięcia uchybień, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych – nie uzupełniono braków formalnych skargi jakim niewątpliwie jest stosowne pełnomocnictwo upoważniające do jej wniesienia, zaś termin zakreślony do uzupełnienia braków upłynął z końcem dnia [...] r., skarga podlegała odrzuceniu, na podstawie przywołanych przepisów.