III SA/Wr 412/12
WyrokWSA we Wrocławiu2013-01-03
Skład orzekający: Marcin Miemiec, Bogumiła Kalinowska, Maciej Guziński
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy importowane części elektroniczne (karty, moduły LED, zasilacze) przeznaczone do montażu telebimu, które nie są kompletne do samodzielnego działania, powinny być klasyfikowane jako gotowy produkt (monitor) zgodnie z regułą 2(a) Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), czy jako części składowe?Ratio decidendi
Sąd uznał, że importowane części elektroniczne, przeznaczone do montażu telebimu, nawet jeśli nie są kompletne do samodzielnego działania, powinny być klasyfikowane jako gotowy produkt (monitor) zgodnie z regułą 2(a) ORINS. Kluczowe jest, aby części te posiadały zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego i mogły zostać zmontowane za pomocą prostych operacji. Dodatkowe elementy, takie jak obudowy czy systemy chłodzenia, pełnią funkcję pomocniczą i nie wyłączają zastosowania tej reguły.Stan faktyczny
Spółka A importowała części komputerowe (karty, moduły LED, zasilacze) przeznaczone do montażu telebimu. Organy celne zaklasyfikowały te części jako gotowy monitor (kod TARIC 8528 59 90 90) na podstawie reguły 2(a) ORINS, uznając, że posiadają one zasadniczy charakter wyrobu kompletnego. Strona skarżąca kwestionowała tę klasyfikację, twierdząc, że importowane części nie są wystarczające do zmontowania prawidłowo działającego telebimu i że wymagane są dodatkowe, bardziej skomplikowane operacje montażowe.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę, uznając zaskarżoną decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. za zgodną z prawem.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Marcin Miemiec, Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska, Maciej Guziński (sprawozdawca), , Protokolant Halina Rosłan, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 13 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi A Spółki z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego oraz należności wynikających z podatku od towarów i usług oddala skargę.
W dniu [...] r. Spółka "A" sp. z o.o. (dalej także strona skarżąca), zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towaru opisanego jako:
[pic]
- poz. 1 JDA, "części komputerowe - karta odbioru danych- [...] szt." ([...]) oraz "części komputerowe - karta rozsyłu danych - [...] szt." ([...]), klasyfikując wg kodu TARIC 8473 30 20 00 obejmującego zespoły elektroniczne części i akcesoria do maszyn objętych pozycją 8471;
- poz. 2 JDA, "zasilacze komputerowe - [...] szt."; klasyfikują wg kodu TARIC 8504 40 30 90 obejmującego pozostałe przekształtniki w rodzaju stosowanych z urządzeniami telekomunikacyjnymi, maszynami do automatycznego przetwarzania danych i urządzeniami do tych maszyn;
- poz. 3 JDA, "moduł z diod LED - [...] szt."; klasyfikując wg kodu TARIC 8541 40 90 00 obejmującego pozostałe światłoczułe elementy półprzewodnikowe, włączając fotoogniwa, nawet zmontowane w moduły lub tworzące panele; diody świecące.
W wyniku kontroli, dokonanej w oparciu o art. 78 WKC, organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia [...] r. wszczął z urzędu postępowanie celne i podatkowe w związku z wątpliwościami dotyczącymi klasyfikacji towaru oraz wezwał stronę do złożenia stosownych wyjaśnień.
Strona skarżąca przysłała pismo z dnia [...] r. z opisem spornego towaru wraz ze zdjęciami i wyjaśnieniem, że importowane części mają służyć do wyprodukowania wielkoformatowego ekranu typu LED (telebimu), który jest przedmiotem umowy, zawartej w wyniku wygranego postępowania przetargowego. Ponadto w odpowiedzi na szereg pytań organu pierwszej instancji przesłała wiele wyjaśnień dotyczących parametrów budowanych telebimów, danych technicznych Sending Card oraz Receiving Card with Hub Card, jak również szczegółowo opisała importowany towar, określiła jego przeznaczenie, a także przesłała jego zdjęcia i schematy połączeń oraz umowę na dostawę i montaż telebimu. Pisma z dnia: [...] r.; [...]r.; [...]r.; [...]r.; [...]r.; [...]r.; [...]r.; [...]r.; [...]r.; [...]r.; [...]r.
Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Celnego we W. włączył do akt sprawy dowody w postaci informacji zawartych na wydrukach ogólnodostępnych stron internetowych oraz wyjaśnień krajowego producenta ekranów i telebimów, a także opinię rzeczoznawcy nr [...] z dnia [...] r., sporządzoną do innej sprawy, ale jej zakres określał również możliwości funkcjonowania i przeznaczenia elektronicznych kart określonych jako "Sending Card" stosowanych w układach telebimu typu LED dla wyświetlania określonych sygnałów elektrycznych. Opinia ta zawiera między innymi, informacje techniczne o telebimach, układach elektronicznych telebimu oraz wnioski.
Po przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, Naczelnik Urzędu Celnego we W. stwierdził, że strona skarżąca nieprawidłowo zaklasyfikowała przedmiotowe towary według kodu CN 8473 30 20 oraz kodu CN 8504 40 30 i kodu CN 8541 40 90, w związku z tym wydał w dniu [...] r. decyzję nr [...], w której orzekł o retrospektywnym zarejestrowaniu kwoty długu celnego oraz określił prawidłową wysokość podatku od towarów i usług.
Organ pierwszej instancji dokonał zmiany klasyfikacji taryfowej importowanych towarów, poprzez ujęcie ich w:
poz. 1 SAD, do kodu TARIC 8528 59 90 90 obejmującego pozostałe monitory i rzutniki, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji, aparaturę odbiorczą dla telewizji, nawet zawierającą odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu, (jako telebim składający się z [...] szt. modułów z diod, [...] szt. Receiving Card with Hub Card, [...] zasilaczy, [...] szt. Sending Card);
poz. 2 SAD, do kodu TARIC 8504 40 81 90 obejmującego pozostałe przekształtniki ([...] szt. zasilaczy do modułów LED);
poz. 3 SAD, do kodu TARIC 8531 20 20 90 jako pozostałe tablice sygnalizacyjne zawierające urządzenia ciekłokrystaliczne (LCD) zawierające diody elektroluminescencyjne (LED),( [...] szt. modułów z diod (LED) ze sterownikami;
-- poz. 4 SAD, do kodu TARIC 8531 90 20 00 jako części aparatury objętej podpozycjami 8531 20 i 8531 80 ([...] szt. Receiving Card with Hub Card).
W odwołaniu podniesiono błędną taryfikacje towarów do kodu TARIC 8528 59 90 90, twierdząc, że z importowanych towarów nie jest możliwe zmontowanie prawidłowo działającego telebimu. Co do zastosowanej, przez organ celny pierwszej instancji, pozostałej klasyfikacji towarów strona skarżąca uwag nie wniosła. Ponadto strona skarżąca zarzuciła, że:
- nie otrzymała wszystkich dokumentów, które zostały włączone do akt przedmiotowej sprawy;
- nie dostarczono jej tłumaczeń stron sporządzonych w języku angielskim, przez co są one dla niej niezrozumiałe i nie mogła się do przedmiotowych materiałów odnieść;
- organ celny nie podjął czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego;
- dołączona do akt opinia biegłego odnosi się do określenia możliwości funkcjonalnych i przeznaczenia elektronicznych kart, a nie odnosi się wprost do ustalenia czy zaimportowane przez Stronę urządzenia, zmontowane razem, mogą stworzyć poprawnie działający telebim.
Dyrektor Izby Celnej we W., decyzją nr [...] z dnia [...] r. uchylił powyższą decyzję z dnia [...] r. w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Wskazano na brak tłumaczeń włączonych do akt sprawy wydruków ze stron internetowych, a także nie odniesienie się w pełni do wszystkich zebranych dowodów, a przez to nie uwzględnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Naczelnik Urzędu Celnego we W. postanowieniem nr [...] z dnia [...] r. wyłączył z materiału dowodowego wydruki stron internetowych (włączone postanowieniem z dnia [...] r.) jednocześnie włączając do akt sprawy informacje zawarte w wydruku ze strony internetowej o adresie wskazanym w ww. postanowieniu. Następnie w dniu [...] r. wydał decyzję nr [...] w której, w sposób identyczny jak w swojej pierwotnej uchylonej decyzji, dokonał klasyfikacji taryfowej towaru oraz orzekł o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty wynikającej z długu celnego oraz określił prawidłową wysokość podatku od towarów i usług.
W odwołaniu zarzucono rozstrzygnięciu obrazę następujących przepisów:
prawa materialnego tj.:
- art. 20 Wspólnotowego Kodeksu Celnego;
- przepisów klasyfikacyjnych zawartych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17.10.2006 r. zmieniających załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE z dnia 31.10.2006 r. s. 1 i nast. ze zm.);
- przepisów klasyfikacyjnych zawartych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE polskie wydanie specjalne, 02/t., s. 382 i nast. ze zm.),
- art. 4 ustawy z dnia 07.10.1999 r. o języku polskim;
prawa procesowego, tj.:
- art. 120, art. 122, art. 124, art. 180 § 1, 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, to jest właściwości (przede wszystkim funkcjonalnych) importowanego towaru, mających znaczenie dla dokonania klasyfikacji oraz rozstrzygnięcie sprawy z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów, jak też pominięcie okoliczności podnoszonych przez Stronę, a dotyczących sposobu montażu elementów wymienionych w zgłoszeniu celnym i niewskazanie, dlaczego okoliczności te nie zostały uznane za niewiarygodne.
Podniesiono, że importowane towary nie są wystarczające do zmontowania telebimu.
Po rozpoznaniu odwołania, zaskarżona decyzją, wydaną na podstawie: art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zm.), art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), art. 20 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 1992r. ze zm.), rozporządzenia Komisji (WE) 1031/2008 z dnia 19 października 2008r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 291 z 31 października 2008 r. ze zm.), art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 29 ust. 13 i ust. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 54, poz. 535 ze zm.), Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu wskazano, że uwzględniając datę zgłoszenia, zastosowanie w sprawie mają przepisy Taryfy celnej stanowiącej załącznik nr I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L nr 256 z 1987 r.) w brzmieniu określonym przez rozporządzenie Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniające załącznik I do ww. rozporządzenia (Dz. Urz. UE L nr 291 z dnia 31.10.2008 r.).
Podniesiono, że wskazana Wspólna Taryfa Celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów. Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Nomenklatura Scalona obejmuje:
nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;
wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane "podpozycjami CN" w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;
przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przepisy odnoszące się do podpozycji CN.
Ostateczny, wskazywany w zgłoszeniu celnym (w odniesieniu do procedury dopuszczenia do obrotu) kod towaru, to kod TARIC, obejmujący, zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87, dodatkowe podziały wspólnotowe konieczne do opisu towarów, z zastrzeżeniem specjalnych środków wymienionych w załączniku II do rozporządzenia (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej.
Zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguła 2a ORINS, stanowi, że wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz uważanego w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Natomiast reguła 6 ORINS stanowi, iż klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z pozostałych reguł ORINS, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane.
Podniesiono w uzasadnieniu, że oprócz powyższego System Zharmonizowany zawiera również uwagi do sekcji i działów, a także uwagi do podpozycji. Uwagi te zawierają szczegółowe informacje, co do zakresu poszczególnych pozycji lub podpozycji, podają listę towarów włączonych lub wyłączonych, wraz z technicznym opisem i praktycznymi wskazówkami dla ich identyfikacji. Ich celem jest zapewnienie jednolitej interpretacji prawnej Systemu i właściwej identyfikacji poszczególnych towarów, warunkującej poprawne ich zaklasyfikowanie do konkretnych pozycji lub podpozycji taryfowych.
Wskazano, że uwaga 2a oraz 2b do sekcji XVI brzmi: "Z uwzględnieniem treści uwagi 1 do niniejszej sekcji, uwagi 1 do działu 84 i uwagi 1 do działu 85, części maszyn (niebędące częściami artykułów objętych pozycją 8484, 8544, 8545, 8546 lub 8547) należy klasyfikować zgodnie z następującymi zasadami:
(a) części będące towarami objętymi dowolną pozycją w dziale 84 lub 85 (z wyłączeniem pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8487, 8503, 8522, 8529, 8538 i 8548) należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do tych pozycji;
(b) pozostałe części, jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie do określonego rodzaju maszyny lub do pewnej liczby maszyn objętych tą samą pozycją (włączając maszyny objęte pozycją 8479 lub 8543), należy klasyfikować wraz z tymi maszynami lub odpowiednio do pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538; jednakże części, które w jednakowym stopniu nadają się do wykorzystania zarówno z towarami objętymi pozycją 8517, jak i pozycjami od 8525 do 8528, należy klasyfikować do pozycji 8517". Natomiast uwaga 4 do sekcji XVI stanowi, że: "Jeżeli maszyna (włącznie z układem złożonym z kilku maszyn) składa się z poszczególnych elementów (oddzielnych lub połączonych ze sobą orurowaniem, układami przeniesienia napędu, przewodami elektrycznymi lub innymi urządzeniami), przeznaczonych do wspólnego pełnienia ściśle określonej funkcji objętej jedną z pozycji działu 84 lub 85, to całość należy zaklasyfikować do pozycji odpowiedniej dla tej funkcji."
Podniesiono w uzasadnieniu, że ponadto w procesie ustalania prawidłowej klasyfikacji towarów istotną rolę odgrywają Noty wyjaśniające do Systemu Zharmonizowanego (HS), które zostały ustanowione przez Komitet Systemu Zharmonizowanego, na podstawie art. 6 konwencji zawartej w Brukseli w dniu 14.06.1983 r. i zatwierdzonej w imieniu Wspólnoty decyzją Rady 87/369/EWG z dnia 07.04.1987r. (Dz. U. L 198, s. 1) - polska publikacja (Załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 01.06.2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej: Monitor Polski z 2006 r. Nr 86, poz. 880)..
Dalej podniesiono w uzasadnieniu, że w niniejszej sprawie bezspornym jest fakt, że przedmiotem importu był towar w postaci elektronicznych kart określanych jako: Sending Card, Receiving Card with Hub Card, stosowanych w układach telebimu typu LED oraz moduły z diod LED i zasilacze komputerowe. Stwierdzony rodzaj towaru nie został przez stronę skarżącą zaskarżony.
Z uwagi na rodzaj tego towaru, zdaniem organu, zastosowanie w sprawie znajduje reguła 2a ORINS. Organ wyjaśnił, że reguła 2a ORINS porusza różne nietypowe sytuacje, rozszerzając w ten sposób brzmienie pozycji. Dotyczy to sytuacji, gdy importowany towar jest w częściach, a także gdy jest on niekompletny. Powyższa reguła nie określa granicy, kiedy kończy się charakter wyrobu kompletnego lub gotowego, istotne jest, aby zachował on charakter wyrobu gotowego. Podniesiono, że na potrzeby niniejszej reguły "wyroby przedstawiane w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym" oznaczają elementy składowe artykułu, z których powinien być on złożony, bądź za pomocą prostych urządzeń do montażu (śrub, nakrętek, sworzni itd.) lub, na przykład, za pomocą nitowania albo spawania, pod warunkiem, że zastosowano tylko proste operacje montażowe. Jednakże, w celu skompletowania w gotowy wyrób, części składowe nie powinny zostać poddane jakiejkolwiek dalszej obróbce.
Wskazano w tym kontekście w uzasadnieniu, że przedmiotowy towar został zaimportowany w celu zmontowania telebimu i odsprzedania go Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej, na co dowodem jest umowa zawarta w wyniku udzielenia zamówienia publicznego z dnia [...] r. Powyższe również potwierdza strona skarżąca w swoich wyjaśnieniach z dnia [...] r. Natomiast ilość importowanych elementów potrzebna do złożenia telebimu została określona na podstawie pism oraz wyjaśnienia strony skarżącej z dnia [...] r. Wskazano, że strona skarżąca w toku postępowania nie zaprzeczała, że z importowanego towaru ma zostać zbudowany telebim. Ponadto wskazano, że z dołączonej opinii, cyt. "Każda elektroniczna karta o nazwie Sending Card przeznaczona jest do ścisłej współpracy z elektroniczną kartą Receiving Card będącą elementem sterującym pojedynczego elementu (kabiny) wieloczłonowego ekranu LED (telebimu).", jak też z załączonych do akt sprawy wyjaśnień wynika, że głównymi elementami składowymi telebimu są jednostki wyświetlacza LED oraz układy przekształcające sygnał cyfrowy (Sending Card) i układ sterujący zespołem modułów LED (Receiving Card with Hub Card).
Dalej w uzasadnieniu podniesiono, że powyższe wskazuje, że importowane towary są częściami składowymi wieloczłonowego ekranu wielkogabarytowego, potocznie nazywanego telebimem, wyświetlającym obraz wideo, który ze względu na swoją funkcję i właściwość odpowiada opisowi pozycji CN 8528 59 90, gdyż w istocie jest monitorem kolorowym, innym niż monitor z lampą elektronopromieniową i innym niż w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanym w systemie do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471.
Wskazano dodatkowo, że Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej wskazują, że monitory ujęte w ww. pozycji składają się zasadniczo z urządzeń, które mogą wygenerować punkt świetlny i wyświetlić go na ekranie synchronicznie z sygnałami źródłowymi. Bez importowanych towarów nie można zmontować produktu zwanego potocznie telebimem, który spełnia cechy monitorów ujętych w pozycji CN 8528, ponieważ posiadają zasadnicze elementy składowe, umożliwiające uzyskanie obrazu wideo. Podniesiono w tym kontekście, że wskazywane przez stronę kabinety, grzałki, wentylatory, regulatory temperatury, dodatkowe zasilacze oraz wtyki i gniazda wtykowe (jako niezbędne do zmontowania telebimu) w sposób bezpośredni nie uczestniczą w procesie przetwarzania sygnału wizyjnego dla wygenerowania punktu świetlnego, ani też w samym procesie wyświetlania punktów świetlnych. Te części pełnią funkcję pomocniczą w stosunku do głównej i zasadniczej funkcji właściwej dla monitora.
Natomiast, zgodnie z (V) notą wyjaśniającą do reguły 2a, zawartą w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 01.06.2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. nr 86, poz. 880 z 04.12.2006 r.), wyroby kompletne lub gotowe znajdujące się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym powinny być klasyfikowane do tej samej pozycji, co wyroby zmontowane.
Powyższe, zdaniem organu, uzasadnia stwierdzenie, że przedmiotowy towar został prawidłowo – w myśl postanowień reguły 1, 2a i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz uwagi do sekcji XVI - zaklasyfikowany w poz. 1 SAD do kodu TARIC 8528 59 90 90, sekcji XVI zatytułowanej "Maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów", dziale 85 "Maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów", pozycji "Monitory i rzutniki, niezawierające aparatury odbiorczej dla telewizji; aparatura odbiorcza dla telewizji, nawet zawierająca odbiorniki radiowe lub aparaturę do zapisu lub odtwarzania dźwięku lub obrazu", podpozycji pozostałe z pozostałych monitorów kolorowych, ze stawką celną erga omnes 14 % oraz stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22 %.
Ponadto dodatkowo Dyrektor Izby Celnej we W. podniósł w uzasadnieniu, że w Rozporządzeniu Wykonawczym Komisji (UE) Nr 103/2012 z dnia 7 lutego 2012 r. dotyczącym klasyfikacji niektórych towarów według Nomenklatury scalonej (Dz. Urz. UE Nr L 36 z dnia 09.02.2012 r.) wskazano, że modułowy panel ekranu (tak zwana "ściana LED") należy klasyfikować do podpozycji 8528 59 Taryfy celnej. Panel składa się z poszczególnych modułów wykonanych z płytek. Każda płyta zawiera diody elektroluminescencyjne (LED) z elektroniką sterującą. Panel nie jest przeznaczony do oglądania z bliskiej odległości. Jest on wykorzystywany do celów imprez sportowych i rozrywkowych, zastosowań informacyjno-reklamowych w handlu, itp.
Wskazał także, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we W. w wyrokach z dnia [...] r., sygn. akt: III SA/Wr 670/11, III SA/Wr 647/11, III SA/Wr 617/11 podzielił stanowisko organu celnego w sprawie klasyfikacji taryfowej towarów określonych jako "telebimy', składających się zasadniczo z Sending Card, Receiving Card oraz modułów LED przy zastosowaniu reguły 2a ORINS, uznając w tych wyrokach za prawidłowy kod TARIC 8528 59 90 90.
Odnośnie klasyfikacji pozostałych towarów – wobec których strona skarżąca nie skonkretyzowała zarzutów – organ odwoławczy stwierdził, że zgromadzony w postępowaniu wyjaśniającym materiał dowodowy wskazuje, że sporny towar w postaci:
4 szt. zasilaczy do modułów, należących do grupy towarowej określanej jako przekształtniki, winien zostać - w myśl postanowień reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz uwagi 2a do sekcji XVI - sklasyfikowany w poz. 2 SAD do kodu TARIC 8504 40 81 90, w sekcji XVI, dziale 85, pozycji "Transformatory elektryczne, przekształtniki (na przykład prostowniki) oraz wzbudniki", podpozycji obejmującej pozostałe przekształtniki, ze stawką celną erga omnes 3,3 % oraz stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22 %.
4 szt. modułów z diod (LED) ze sterownikami, jako tablice sygnalizacyjne, winien zostać sklasyfikowany - w myśl postanowień reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz uwagą 2a do sekcji XVI - w poz. 3 SAD do kodu TARIC 8531 20 20 90, w sekcji XVI, pozycji "Aparatura do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej (na przykład dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe), elektryczna, inna niż ta objęta pozycją 8512 lub 8530, podpozycji obejmującej pozostałe tablice sygnalizacyjne zawierające urządzenia ciekłokrystaliczne (LCD) zawierające diody elektroluminescencyjne (LED), ze stawką erga omnes 0 % oraz stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22 %.
4 szt. Receiving Card with Hub Card, jako elementy składowe każdego telebimu, winien zostać sklasyfikowany - w myśl postanowień reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz uwagą 2b do sekcji XVI - w poz. 4 SAD do kodu TARIC 8531 90 20 00, w sekcji XVI, pozycji "Aparatura do sygnalizacji dźwiękowej lub wzrokowej (na przykład dzwonki, syreny, tablice sygnalizacyjne, urządzenia alarmowe przeciwwłamaniowe lub przeciwpożarowe), elektryczna, inna niż ta objęta pozycją 8512 lub 8530, podpozycji obejmującej części aparatury objętej podpozycjami 8531 20 i 8531 80 20, ze stawką erga omnes 0 % oraz stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22 %.
Odnosząc się do innych zarzutów organ drugiej instancji w uzasadnieniu podniósł, że strona skarżąca w swoich wyjaśnieniach i oświadczeniach nie przeczy stwierdzonemu przez organ pierwszej instancji stanowi faktycznemu, że z importowanych części ma powstać telebim. Podniesiono, ze dane niezbędne do dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej przedmiotowych towarów zostały zawarte w zgromadzonym materiale dowodowym oraz opinii rzeczoznawcy. Tym samym klasyfikacja taryfowa została dokonana w oparciu o stan faktyczny towaru i obowiązujące przepisy prawa. Ponadto wszelkie czynności urzędowe dokonywane były w języku polskim a cały materiał dowodowy posiada treść polskojęzyczną. Skoro organ celne prowadził postępowanie na podstawie obowiązujących przepisów prawa materialnego oraz przepisów prawa procesowego, nieuzasadniony jest zarzut naruszenia tych przepisów.
Nie godząc się z rozstrzygnięciem strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, której zarzuciła, podobne jak w odwołaniu:
- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. w szczególności:
art. 20 Wspólnotowego Kodeksu Celnego;
przepisów klasyfikacyjnych zawartych w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 1549/2006 z dnia 17.10.2006 r. zmieniających załącznik I do rozporządzenia Rady(EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE z dnia 31.10.2006 r. s. 1 i nast. ze zm.);
przepisów klasyfikacyjnych zawartych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE polskie wydanie specjalne, 02/t. 2, s. 382 i nast. ze zm.), poprzez niewłaściwą interpretację reguły 2(a) ORINS,
- naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. w szczególności:
art. 120, art. 122, art. 124, art. 180 § 1, 187 § 1 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej w związku z art. 73 ust. 1 Prawa celnego - poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, to jest wadliwe ustalenie właściwości funkcjonalnych importowanego towaru, mających znaczenie dla dokonania klasyfikacji oraz rozstrzygnięcie sprawy z naruszeniem zasady swobodnej oceny dowodów, jak też pominięcie okoliczności podnoszonych przez Stronę, a dotyczących sposobu montażu elementów wymienionych w zgłoszeniu celnym i niewskazanie, dlaczego okoliczności te nie zostały uznane za niewiarygodne.
W uzasadnieniu wskazano, że organ celny dokonał błędnej taryfikacji towarów, które w zaskarżonej decyzji zostały zaklasyfikowane w poz. 1 do kodu TARIC 8528 59 90 90 obejmującego pozostałe z pozostałych monitorów kolorowych – jako wyłączone do montażu monitorów zdolnych do odbioru sygnału z różnych źródeł. Zdaniem strony skarżącej do zmontowania prawidłowo działającego telebimu nie wystarczą importowane części, gdyż poza wymienionymi urządzeniami, dla zmontowania telebimu LED, koniecznym jest: dodatkowe zaprojektowanie i wykonanie kabinetu; zamontowanie grzałki; zamontowanie wentylatorów; zamontowanie regulatorów temperatury.
Podniesiono, że dla stworzenia możliwości odbioru obrazu konieczne jest zapewnienie montowanym modułom jednolitej powierzchni. Ponadto czynność montowania tych dodatkowych elementów, zdaniem strony skarżącej, nie są prostymi operacjami montażowymi, o których mowa w regule 2(a) ORINS. W uzasadnieniu podniesiono także, że wskazana przez organ celny opinia rzeczoznawcy nie odnosi się wprost do ustalenia czy zaimportowane urządzenia, montowane razem, mogą stworzyć monitor. Natomiast wyroki WSA we Wrocławiu odnoszą się do odmiennego, niż w niniejszej sprawie, stanu faktycznego.
W odpowiedzi strona przeciwna wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasową argumentację i stanowisko w sprawie.
Podkreślono ponownie, że reguła 2a ORINS porusza różne nietypowe sytuacje, rozszerzając w ten sposób brzmienie pozycji. Dotyczy sytuacji, gdy importowany towar jest w częściach, a także gdy jest on niekompletny. Powyższa reguła nie określa granicy, kiedy kończy się charakter wyrobu kompletnego lub gotowego, istotne jest, aby zachował on charakter wyrobu gotowego.
Mając na uwadze, że przedmiotowy towar został zaimportowany w celu zmontowania telebimu i odsprzedania go, stwierdzono, że importowane towary są częściami składowymi wieloczłonowego ekranu wielkogabarytowego, potocznie nazywanego telebimem, wyświetlającym obraz wideo, który ze względu na swoją funkcję i właściwość odpowiada opisowi pozycji CN 8528 59 90, gdyż w istocie jest monitorem kolorowym, innym niż monitor z lampą elektronopromieniową i innym niż w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanym w systemie do automatycznego przetwarzania danych objętych pozycją 8471. Bez importowanych towarów nie można zmontować produktu zwanego potocznie telebimem, który spełnia cechy monitorów ujętych w pozycji CN 8528. Ww. elementy składowe po złożeniu, umożliwiają uzyskanie monitora odtwarzającego obrazy wideo.
Podkreślono w odpowiedzi, że wskazywane przez stronę skarżącą dodatkowe urządzenia (kabinety, grzałki, wentylatory, regulatory temperatury) nie uczestniczą w procesie przetwarzania sygnału wizyjnego dla wygenerowania punktu świetlnego, ani też w samym procesie wyświetlania punktów świetlnych. Wyżej wymienione towary pełnią funkcję pomocniczą w stosunku do głównej i zasadniczej funkcji właściwej dla monitora. Zgodnie natomiast z postanowieniami reguły 2(a) ORINS dany wyrób nie musi być gotowym w rozumieniu handlowym aby mógł być uznany za wyrób o charakterze gotowym w rozumieniu taryfowym. W świetle bowiem reguły 2(a) ORINS wystarczającym jest aby dany wyrób posiadał cechy wyrobu gotowego, a to pozwoli już na ujęcie go w pozycji Taryfy celnej przewidzianej dla wyrobu gotowego.
W odniesieniu do innych zarzutów podniesiono, że przedmiotem importu zarówno w zaskarżonej decyzji jak i w sprawach, których dotyczą wskazane wyroki WSA, były towary takie jak Sending Card, Receiving Card oraz moduły LED, z których montowane są telebimy i w obu sytuacjach dla określenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej zastosowano regułę 2a ORINS. Brak bowiem kabinetów stalowych nie pozbawia sprowadzonych towarów zasadniczego charakteru wyrobu gotowego po myśli reguły 2a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; jednolity tekst: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), w tym także na decyzje wydawane przez organy celne.
Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego każdej decyzji administracyjnej w razie stwierdzenia co najmniej jednego z naruszeń prawa materialnego lub procesowego, wymienionych w art. 145 § 1 p.p.s.a. Jeżeli jednak zakwestionowa- ne rozstrzygnięcie odpowiada prawu, Sąd jest zobowiązany do oddalenia skargi, stosownie do dyspozycji, wynikającej z art. 151 tej samej ustawy.
Biorąc pod uwagę przytoczone zasady oceny dokonywanej przez sądy administracyjne, należy stwierdzić, iż skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, ponieważ skład orzekający nie dopatrzył się żadnego z naruszeń prawa (ani procesowego, ani materialnego), zarzucanych przez skarżącą spółkę. Przeciwnie, w ocenie Sądu, organy celne obu instancji zachowały w pełni obowiązujące reguły postępowania, skutkiem czego dokonały niewadliwych ustaleń wszystkich okoliczności stanu faktycznego istotnych dla podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia, a klasyfikując sporne towary zastosowały prawidłowo wchodzące w rachubę przepisy prawa materialnego.
Istota sporu dotyczy tego, czy na podstawie przepisów Taryfy celnej stanowiącej załącznik nr I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. UE L z 1987 r. nr 256) w brzmieniu określonym przez rozporządzenie Komisji (UE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniające załącznik I do wymienionego rozporządzenia (Dz. Urz. UE L z dnia 31 października 2008 r. Nr 291 ze zm.), importowane towary w postaci elektronicznych kart określanych, jako: Sending Card, Receiving Card with Hub Card, stosowanych w układach telebimu typu LED oraz moduły z diod LED i zasilacze komputerowe – winny być klasyfikowane według reguły 2(a) ORINS do kodu 8528 59 90 90, czy też według kodów odpowiadających ich własnych pozycji. Strona skarżąca podważa przyjętą przez organy ocenę importowanych części jako mających charakter wyrobu gotowego oraz zarzuca, że w związku z brakiem wszystkich elementów nie można z nich zmontować prawidłowo działającego telebimu.
Jak to wskazał organ celny, sposób dokonywania klasyfikacji regulują Ogólne Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS). Reguła 1 wskazuje, że "Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami." W świetle Not Wyjaśniających do tej reguły w pierwszym rzędzie towary klasyfikuje się zgodnie z brzmieniem pozycji i odpowiednimi uwagami do sekcji lub działów, przy czym w razie potrzeby stosuje się reguły 2, 3, 4 i 5, pod warunkiem, że nie jest to sprzeczne z treścią tych pozycji lub uwag. Według natomiast reguły 2 (a) Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej - wszelkie informacje o wyrobie zawarte w treści pozycji dotyczą wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem że posiada on zasadniczy charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Informacje te dotyczą także wyrobu kompletnego lub gotowego (oraz wyrobu uważanego za taki w myśl postanowień niniejszej reguły), znajdującego się w stanie nie zmontowanym lub rozmontowanym. Zgodnie z Notami Wyjaśniającymi (opublikowanymi w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej; M.P. z 2006 r. Nr 86, poz. 880) pierwsza część reguły 2(a) poszerza zakres brzmienia każdej pozycji w ten sposób, że odnosi się nie tylko do wyrobu gotowego, lecz także do wyrobu niekompletnego lub niegotowego, pod warunkiem, że ma on wyraźny charakter wyrobu kompletnego lub gotowego. Druga część reguły 2(a) z kolei stanowi, że wyroby kompletne lub gotowe znajdujące się w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym powinny być klasyfikowane do tej samej pozycji, co wyroby zmontowane. Towary przedstawione są zwykle w takim stanie ze względu na wymagania lub dogodność pakowania, obsługi lub transportu. Ponadto – co w rozpoznawanej sprawie ma istotne znaczenie – niniejszą regułę stosuje się również do wyrobów niekompletnych lub niegotowych, przedstawionych w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym z zastrzeżeniem, że należy je traktować jako wyroby kompletne lub gotowe zgodnie z pierwszą częścią niniejszej reguły. Na potrzeby niniejszej reguły "wyroby w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym" oznaczają elementy składowe artykułu, z których powinien być on złożony bądź za pomocą prostych urządzeń do montażu (śrub, nakrętek, sworzni itd.) lub, na przykład, za pomocą nitowania albo spawania, pod warunkiem, że zastosowano tylko proste operacje montażowe. Złożoność metody montażu nie musi być brana pod uwagę w tym względzie. Jednakże, w celu skompletowania w gotowy wyrób, części składowe nie powinny zostać poddane jakiejkolwiek dalszej obróbce. Niezmontowane elementy składowe wyrobu, które są w nadmiarze wobec liczby wymaganej dla danego wyrobu w stanie kompletnym, powinny być klasyfikowane oddzielnie.
Tym samym, dla uznania danych części za wyrób kompletny bądź niegotowy, w stanie nie zmontowanym albo rozmontowanym trzeba wykazać, że istnieje możliwość zmontowania z tych części wyrobu posiadającego zasadniczy charakter kompletnego lub gotowego. Dla zastosowania właściwej pozycji Taryfy celnej przesądzające znaczenie ma charakter wyrobu, czyli posiadanie przez niego zasadniczych cech wyrobu kompletnego lub gotowego, bez względu na to, czy znajduje się on w stanie nie zmontowanym lub rozmontowanym. Wobec tego, jeżeli jednemu z elementów składowych (części) danego wyrobu można przypisać tak istotne znaczenie, że nadaje temu wyrobowi zarazem zasadniczy charakter artykułu kompletnego (gotowego), to powinien właśnie tak być klasyfikowany – jako wyrób kompletny (gotowy) a nie zaś jako część tego wyrobu. Zgodnie z zacytowanymi Notami Wyjaśniającymi do reguły 2(a) "wyroby przedstawione w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym" oznaczają elementy składowe artykułu, z których powinien być on złożony za pomocą prostych urządzeń do montażu, bądź zastosowaniem prostych operacji montażowych. Z kolei poddanie określonego elementu składowego procesom zmieniającym istotnie jego pierwotne właściwości, z wykorzystaniem zaawansowanych technik obróbki, stanowi okoliczność wyłączającą zastosowanie reguły 2(a). Celem reguły 2(a) ORINS jest zapobieżenie przypadkom unikania nakładania stawek celnych przewidzianych dla wyrobów gotowych, poprzez zgłaszanie ich do odprawy celnej w stanie rozmontowanym bądź nie zmontowanym.
W tym stanie rzeczy, w sprawie niniejszej dla dokonania klasyfikacji taryfowej importowanych towarów rozstrzygnięcia wymagało, czy stanowią one wyrób niekompletny lub niegotowy, przedstawiony w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym według przedstawionego rozumienia w świetle Not Wyjaśniających. W tej materii, zdaniem Sądu, ocena dokonana przez organy celna jest logiczna i przekonująca, oparta na wyczerpujących ustaleniach stanu faktycznego sprawy, z właściwym zastosowaniem komentowanej reguły 2(a).
W konsekwencji za niezasadny należy uznać zarzut strony skarżącej naruszenia prawa materialnego w zakresie kwalifikacji taryfowej importowanych towarów, w tym szczególności dokonania przez organy celne błędnej interpretacji reguły 2a ORINS.
W niniejszej sprawie przedmiotem importu (za skontrolowanym przez organy zgłoszeniem celnym) były następujące towary: 1) elektronicznych kart, określane jako karty odbioru danych Receiving Card with Hub Card ([...] sztuk) i karty rozsyły danych Sending Card ([...] sztuka); 2) zasilacze komputerowe ([...] sztuk); 3) moduły z diod LED ([...] sztuk).
Dopuszczalność zataryfikowania tych elementów jako łączny produkt, w postaci jako niezmontowanego i niegotowego telebimu – w rozumieniu reguły 2a ORINS – wynika z faktu, że przedmiotowy towar został zaimportowany w celu zmontowania telebimu i odsprzedania go Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej, na co dowodem jest umowa zawarta w wyniku udzielenia zamówienia publicznego z dnia [...] r. Powyższe potwierdza strona skarżąca w swoich wyjaśnieniach z dnia [...] r. Natomiast ilość importowanych elementów potrzebna do złożenia telebimu została określona na podstawie pism strony skarżącej z dnia [...] r. Wskazać należy, że strona skarżąca w toku postępowania nie zaprzeczała, że z importowanego towaru ma zostać zbudowany telebim. Ponadto na taką możliwość (uznania części za element telebimu) wskazuje dołączona do akt opinia Nr [...] z dnia [...] r., opracowana przez biegłego sądowego w zakresie elektroniki, elektryki i telekomunikacji, powołanego przez organ pierwszej instancji.
Rzeczoznawca ten wyjaśnił, iż elektronika telebimu wymaga zastosowania następujących elementów elektronicznych:
1. źródła standardowego cyfrowego sygnału video, którym może być – alternatywnie: komputer, mikser wizyjny, wbudowany sterownik mikroprocesorowy bądź inne zewnętrzne źródła sygnału DVI;
2. układu przekształcającego sygnał cyfrowy (w tym przypadku – sending card), dokonującego przetworzenia sygnału video (podział obrazu na mniejsze fragmenty) na sygnały cyfrowe sterujące układami elektronicznymi w kabinach;
3. układu sterującego zespołem modułów LED – Receiving Card + Hub Card, którego rolą jest przetworzenie sygnału video (z sending card) na sygnały sterujące przesłane do poszczególnych modułów LED oraz replikacja sygnału na kabiny (k-224 akt).
Z załączonych do akt sprawy wyjaśnień wynika, że głównymi elementami składowymi telebimu są jednostki wyświetlacza LED oraz układy przekształcające sygnał cyfrowy (Sending Card) i układ sterujący zespołem modułów LED (Receiving Card with Hub Card).
Wprawdzie powyższa opinia rzeczoznawcy sporządzono do innej sprawy, ale niewątpliwe rozstrzyga kwestie ważne w przedmiotowej sprawie. Określa bowiem możliwości funkcjonowania i przeznaczenia elektronicznych kart określonych jako "Sending Card" stosowanych w układach telebimu typu LED dla wyświetlania określonych sygnałów elektrycznych. Zawiera także między innym, informacje techniczne o telebimach, układach elektronicznych telebimu ich współzależności. Wskazuje, czy i jakie urządzenia są niezbędne do stworzenia telebimu. Dlatego mogła być wykorzystane w niniejszej sprawie.
W powyższej opinii stwierdzono, że sending card jest inteligentną kartą, służącą do odbierania, rejestrowania, przetwarzania i wysyłania sygnałów wizyjnych zapisanych w postaci cyfrowej (przetwarza ona sygnał wizyjny, dostosowując go dla potrzeb wyświetlania go na ekranie LED, a następnie przesyła przekształcony sygnał cyfrowy do zespołu sterującego telebimem – receiving card). Najistotniejszym ustaleniem wynikającym z opinii biegłego jest stwierdzenie, że karta elektroniczna sending przeznaczona jest do ścisłej współpracy z elektroniczną kartą receiving, będącą elementem sterującym pojedynczego elementu wieloczłonowego ekranu LED (telebimu). Karta sending, zaprojektowana do wyłącznej współpracy z receiving card (podkreślenie Sądu), jest elementem składowym systemu przeznaczonego do wyświetlania sygnału wizyjnego.(k-219220 akt).
Istotne jest przy tym to, że taki związek istniejący między obu kartami zależność obu kartami dźwiękowymi potwierdzają także dokumenty zgromadzone w toku postępowania. Wynika to mianowicie ze "Specyfikacji – załącznik nr 3 SENDING CARD", w której wskazano, że funkcja realizowana przez kartę sending to przetwarzanie sygnału wizyjnego dostarczonego na wejście DVI na specjalny protokół dedykowany do przesyłania do karty receiving. Zależność tą potwierdza również strona skarżąca w swoich wyjaśnieniach z dnia [...] r.). (k-214, 121 akt).
Mając powyższe na względzie, trafnie organy celne uznały, że powyższe sprowadzone towary są częściami służącymi do zmontowaniu wieloczłonowe ekrany wielkogabarytowe, potocznie nazywane telebimami, wyświetlające obrazy video, które ze względu na swoją funkcję i właściwości, odpowiadają opisowi pozycji CN 8528 59 90, gdyż w istocie są to monitory kolorowe, inne niż monitory z lampą eletronopromieniową, a także inne, niż w rodzaju wyłącznie lub głównie stosowanych w systemach do automatycznego przetwarzania danych, objętych pozycją 8471.
Takie stanowisko znajduje dodatkowe wsparcie w Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej, które wskazują, że monitory ujęte w wymienionej pozycji składają się zasadniczo z urządzeń, które mogą wygenerować punkt świetlny i wyświetlić go na ekranie synchronicznie z sygnałami źródłowymi. Zawierają one jeden lub więcej wzmacniaczy video, dzięki którym można zmieniać intensywność punktu. Mogą one ponadto posiadać oddzielne wejścia dla barwy czerwonej (R), zielonej (G) i niebieskiej (B) lub mogą być zakodowane zgodnie z określonym standardem (NTSC, SECAM, PAL, D-MAC itp.). Do przyjmowania zakodowanych sygnałów monitor musi być wyposażony w urządzenie dekodujące, pokrywające sygnały R, G i B (rozdzielanie). Mogą one być w postaci monitorów CRT lub płaskich wyświetlaczy panelowych, np. LCD, LED, plazmowe itp.
Cała dokumentacja zgromadzona w aktach administracyjnych sprawy – zarówno uzyskana wskutek własnych starań organów, jak i przedłożona przez stronę skarżącą – dotycząca funkcji i wyposażenia importowanych urządzeń, potwierdza, że zmontowany z nich telebim posiada cechy i właściwości opisane w przywołanych Notach wyjaśniających.
Skład orzekający Sądu w pełni podziela zapatrywanie organów, że z importowanych towarów można zmontować produkt, który spełnia cechy monitorów ujętych w pozycji CN 8528, ponieważ posiada zasadnicze elementy składowe, umożliwiające uzyskanie obrazu video. Taka klasyfikacja pozostaje w zgodzie z regułą 2a ORINS, która umożliwia potraktowanie wyrobu niezmontowanego i niekompletnego, jak wyrób, w którym nie brakuje żadnego elementu składowego, pod warunkiem, że powstały po zmontowaniu wyrób będzie posiadał zasadnicze cechy charakter wyrobu gotowego.
O poprawności takiej klasyfikacji świadczy ponadto treść uwagi 4 do sekcji XVI, w myśl której, jeśli maszyna (włączając kombinację maszyn) składa się z poszczególnych elementów (oddzielnych lub połączonych ze sobą orurowaniem, układami przeniesienia napędu, przewodami elektrycznymi lub innymi urządzeniami), przeznaczonych do wspólnego pełnienia ściśle określonej funkcji objętej jedną z pozycji działu 84 lub 85, to całość (następne, celowe zaakcentowanie przez skład orzekający) należy klasyfikować do pozycji odpowiedniej dla tej funkcji.
Dodatkowego podkreślenia – za Dyrektorem Izby Celnej – wymaga, że zgodnie z postanowieniami ORINS, dany wyrób nie musi być gotowym w rozumieniu handlowym aby mógł być uznany za wyrób o charakterze gotowym w rozumieniu Taryfy celnej. Wystarczy, aby posiadał on cechy wyrobu gotowego, co pozwoli już na ujęcie go w pozycji Taryfy celnej przewidzianej dla wyrobu gotowego. Z takim przypadkiem mamy niewątpliwie do czynienia w rozpoznawanym przypadku.
Okoliczność, że poza importowanymi towarami, do zmontowania telebimu LED konieczne jest: dodatkowe zaprojektowanie i wykonanie kabinetu, zamontowanie grzałki, zamontowanie wentylatorów, zamontowanie regulatorów temperatury, nie pozbawia karty elektronicznej (sending, receivig), i inny importowanych urządzeń (zasilacza komputowego, modułu z diod LED) funkcji tych urządzeń, rzeczywistego przeznaczenia tych towarów. Podkreślić należy, że sprowadzane przez stronę skarżącą elementy służyć miały do zmontowania wieloczłonowego ekranu LED (telebimu) , dlatego zgodnie z regułą 2a ORINS winny być ujmowane w kodzie CN 8528 59 90 90. Dla ustalenia właściwego kodu CN kluczową jest obecność właśnie karty elektronicznej sending wśród importowanych części, z których można złożyć telebim, jako ostateczny wyrób finalny.
W związku z zarzutami sformułowanymi przez stronę skarżącą wymaga wyjaśnienia, że dla zastosowania reguły 2a nie ma znaczenia ani złożoność ani stopień skomplikowania montażu, a także brak niektórych części składowych wskazanych przez stronę skarżącą. Jak trafnie podniósł organ celny, wskazywane przez stronę kabinety, grzałki, wentylatory, regulatory temperatury, dodatkowe zasilacze oraz wtyki i gniazda wtykowe (jako niezbędne do zmontowania telebimu) w sposób bezpośredni nie uczestniczą w procesie przetwarzania sygnału wizyjnego dla wygenerowania punktu świetlnego, ani też w samym procesie wyświetlania punktów świetlnych. Są to więc części pełniące funkcję pomocniczą w stosunku do głównej i zasadniczej funkcji właściwej dla monitora.
Wymaga w tym miejscu zaakcentowania, że powyższe ustalenia wskazują, że organy celne nie przekroczyły granic dozwolonego uznania w ocenie opinii i materiałów charakteryzujących sprowadzone towary oraz ich funkcje. Chodzi zwłaszcza o przeznaczenie i sposób funkcjonowania karty elektronicznych. Nie trafny jest zarzut skargi naruszenia przepisów prawa procesowego w zakresie ustalania stanu faktycznego
Nie można się także dopatrywać błędu w zabiegu skompletowania części, po-trzebnych do zmontowania telebimów. Organy dokonały tego na podstawie przedłożonych przez stronę dokumentów, w szczególności z dnia [...] r. oraz zgromadzonych przez organ celny. Wynika z nich, że importowany towar mógł służyć do wytworzenia sytemu funkcjonalnego w formie ekranu LED w ilości 1 sztuki – jako telebimu stanowiącego tablice świetlną LED, wraz z urządzeniem w postaci "SendingCard". Tablicę tą tworzą towary: [...] sztuk modułów LED, [...] zasilaczy, oraz [...] sztuk elektronicznych kart odbiorczych (Receving Card with Hub card). Z materiału dowodowego wynikało, że dla zbudowania telebimu konieczna jest jedna Sending Card,.
Te ustalenia potwierdzają zasadność przyjęcia przez organy obu instancji, że składający się na telebim towar ([...] szt. modułów z diod, [...] szt. Receiving Card with Hub Card, [...] zasilaczy, [...] szt. Sending Card), zasadnie zakwalifikowano do kodu TARIC 8528 59 90 90, ze stawką celną erga omnes 14 % oraz stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22 %.
W konsekwencji, odnośnie klasyfikacji pozostałych towarów, organy celne zasadnie dokonały ich klasyfikacji: [...]szt. zasilaczy do modułów LED, do kodu TARIC 8504 40 81 [...], ze stawką celną erga omnes 3,3 % oraz stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22 %; 4 szt. modułów z diod (LED) ze sterownikami, do kodu TARIC 8531 20 20 90, ze stawką erga omnes 0 % oraz stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22 %; [...] szt. Receiving Card with Hub Card, do kodu TARIC 8531 90 20 00, ze stawką erga omnes 0 % oraz stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22 %. Wobec tej klasyfikacji strona skarżąca nie skonkretyzowała zarzutów.
Skoro zaskarżona decyzja odpowiada prawu, skarga podlegała oddaleniu, zgodnie z dyspozycją art. 151 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło